Monday, 13 November 2017

Θανάσης Παππάς: "Pinta", σε επιμέλεια Θάλειας Στεφανίδου

Ατομική έκθεση του Θανάση Παππά παρουσιάζεται στην γκαλερί της Θεσσαλονίκης Artis Causa με εγκαίνια την Τρίτη 14 Νοεμβρίου 2017, ώρα 20:00.

"Pinta ήταν μία από τις τρεις καραβέλες του Χριστόφορου Κολόμβου στην πρώτη του απόπειρα προς τα δυτικά. Ρinta σημαίνει στα ισπανικά επιφάνεια ζωγραφισμένη ή απλά σκεπασμένη με χρώματα. Κάνοντας εύλογους  συνειρμούς  και δημιουργώντας νοηματικές ακολουθίες πάνω στη λέξη, αναφορικά στη συγκεκριμένη καραβέλα του Κολόμβου, θα λέγαμε  πως η καραβέλα αυτή ήταν φροντισμένη στα φινιρίσματά της, όπως επίσης και καμουφλαρισμένη, ώστε να λειτουργήσει σαν ένα εικαστικό και υπαινικτικό όχημα για μια φιλόδοξη πλεύση εξερεύνησης. Pinta θέλησα να ονομάσω αυτή την ενότητα έργων του Θανάση Παππά, τόσο γιατί ο καλλιτέχνης δημιουργεί τις ζωγραφικές του επιφάνειες "καμουφλάροντας" εικόνες, ως σχεδιαστικά σπαράγματα από μουσειακά έργα παλαιότερων εποχών, όσο και γιατί παρόμοια με το ταξίδι της καραβέλας Pinta δυτικά, και ο Θανάσης Παππάς πήγε προς δυσμάς, παραμένοντας πολλά χρόνια στην Ισπανία, εκεί όπου, πολύ περισσότερο από την ΑΣΚΤ της Αθήνας, διαμόρφωσε αποφασιστικά το προσωπικό του εικαστικό ιδιόλεκτο", σημειώνεται σε απόσπασμα του κειμένου της Θάλειας Στεφανίδου, ιστορικού τέχνης και επιμελήτριας της έκθεσης.


Στην έκθεση θα παρουσιαστούν ζωγραφικά έργα μεγάλων, μεσαίων και μικρών διαστάσεων με θεματικούς άξονες αναφορικά στη Χρυσή Εποχή της ιστορίας της Ισπανίας. Ο πλασματικός εικαστικός λόγος του καλλιτέχνη μεταφέρει τον απόηχο αυτής της Χρυσής Εποχής μέσα από επιλογές εμβληματικών προσώπων, αλλά και άλλων συμβολικών στοιχείων, τα οποία καθώς αφομοιώνονται στη ζωγραφική επιδερμίδα των τελάρων, παράγουν ένα διαχρονικό, σχεδόν αφηρημένο ζωγραφικό τοπίο, που πραγματεύεται έννοιες όπως η εξουσία, η κατάκτηση, η τόλμη… σε παλέτα χρυσίζουσα, με βαθιές ροδόχρωες  αποχρώσεις.

Η έκθεση θα έχει διάρκεια έως την Παρασκευή 1η Δεκεμβρίου 2017.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ