Thursday, 30 November 2017

Philippe Laferrière & Χρήστος Αλαβέρας | ΕΞ(ΙΣ)ΩΣΗ

Οι δυο εικαστικοί, Philippe Laferrière και Χρήστος Αλαβέρας, παρουσιάζουν μια εγκατάσταση που θα περιλαμβάνει παλιά και νέα έργα από όλη τη πορεία τους στη τέχνη καθώς επίσης και επίκαιρα έργα που αφορούν την κρίση της εστίας, ως γενικότερη έννοια, σε μια συνολική ζωγραφική-χωρική εγκατάσταση που θα εξιστορεί και θα σχολιάζει την αιώνια και την τωρινή σχέση ανθρώπου και εστίας. Η ζωγραφική αυτή εγκατάσταση θα αποκαλυφθεί ζωντανά στο κοινό κατά τη διάρκεια εικαστικού δρώμενου και θα συνοδεύεται από την αποκάλυψη έργου που θα δημιουργηθεί γι' αυτόν ακριβώς τον σκοπό.

Οι ζωγραφικές χειρονομίες των δύο διαφορετικών ζωγράφων, μέσα από την αντιπαράθεση δύο διαφορετικών δυναμικών, συνδέονται σε ένα σύνολο που επιδιώκει τη σύνθεση που είναι και η βασική ουσία για το κτίσιμο μιας εστίας που μπορεί να υπάρξει σε απρόβλεπτη κατάσταση και σε αυτό προσδίδει μεγαλύτερη σημασία η ιστορία της χώρας οπού γίνεται αυτή η σύμπραξη, όπως και της χώρας που αντιπροσωπεύει αυτός ο χώρος. Ελλάδα και Γαλλία, δύο τόποι που έχουν δώσει μεγάλα βήματα στην παγκόσμια πνευματική εξέλιξη και επίσης έχουν δοκιμαστεί μέσα από πνευματικές αντιπαραθέσεις.

Τα υλικά και οι διαστάσεις των έργων είναι ποικίλα (κάρβουνα, μολύβια, μελάνια, τέμπερες, υδατογραφίες, ακρυλικά, λάδια, χαρακτικά, βίντεο).

Tην ημέρα των εγκαινίων θα πραγματοποιηθεί δρώμενο-περφόρμανς στο οποίο θα συμμετέχουν εκτός από τους δύο εικαστικούς η χορογράφος Αντωνία Πιτουλίδου με την ομάδα πειραματικού χορού , η fia so με free style και ο μουσικός Νίκος Δημηνάκης.

22|11|2017 - 15|12|2017 -- εγκαίνια: 22.11 @20:00
ΓΑΛΛΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Λεωφ. Στρατού 2A. Τ: 2310 821231

Δε-Πα 17:30-20:30, Σα 10:00-13:00
Eλεύθερη είσοδος

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ