Sunday, 5 November 2017

H Πινακοθήκη Γιώργου Ν. Βογιατζόγλου παρουσιάζει: ΠΡΑΞΗ 4

Η Πινακοθήκη Γιώργου Ν. Βογιατζόγλου οργάνωσε και παρουσιάζει την έκθεση Πράξη 4: Ζωγραφική-Γλυπτική 1955-1960, σε επιμέλεια Χρίστου Χριστοφή, με έργα 34 Ελλήνων καλλιτεχνών γεννημένων την πενταετία 1955-1960. Αποτελεί συνέχεια των εκθέσεων που ξεκίνησαν το 2013 με σκοπό την παρουσίαση τμηματικά των έργων της Συλλογής Βογιατζόγλου, με βάση την χρονολογία γέννησης των καλλιτεχνών. Συμμετέχουν με έργα τους καλλιτέχνες ανήκουν στην ονομαζόμενη Γενιά του ’80, ορισμένοι μάλιστα αποτελούν τον πυρήνα της. Σχεδόν όλοι εκπροσωπούν την ελληνική παραστατική τέχνη και είδικότερα τον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα της. Ανάμεσά τους δημιουργοί με ξεχωριστή θέση στην ελληνική εικαστική σκηνή, αγαπημένα παιδιά των συλλεκτών από πολύ νωρίς. Στην έκθεση συμμετέχουν οι εικαστικοί: Ηώ Αγγελή, Άγγελος Αντωνόπουλος, Τζένη Αντωνοπούλου, Γιάννης Βακιρτζής, Γιώργος Βίδος, Χρήστος Γαρουφαλής, Σπύρος Γεώργας, Μαρία Γιαννακάκη, Άννα Γρηγόρα, Μιχάλης Ζησίου, Φίλιππος Καγιώργης, Γιάννης Καστρίτσης, Χρήστος Κεχαγιόγλου, Δημήτρης Κοτρώτσιος, Γιάννης Λασηθιωτάκης, Μιχάλης Μαδένης, Θανάσης Μακρής, Τάσος Μαντζαβίνος, Καλλιρρόη Μαρούδα, Έλλη Μιχαλακέα, Χρήστος Μποκόρος, Θανάσης Παναγιώτου, Κώστας Παπανικολάου, Ηρακλής Παρχαρίδης, Νίκος Πισσάς, Εδουάρδος Σακαγιάν, Βασίλης Τάγκαλος, Βαγγέλης Τζερμιάς, Πάνος Φειδάκης, Μαρία Χαντζοπούλου, Γιώργος Χαρβαλιάς, Μανώλης Χάρος, Αχιλλέας Χρηστίδης, Vassiliki.


Στα εγκαίνια θα μιλήσει για τους καλλιτέχνες και το έργο τους ο Μάνος Στεφανίδης. Αναπληρωτής καθηγητής του ΕΚΠΑ.

Εγκαίνια: Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου, 2017 στις 20:00
Διάρκεια έκθεσης: 06.11.17 – 05.01.18
Ώρες λειτουργίας: Πεμ.-Παρ. 11:00-19:00, Σαβ. 11:00-15:00
Ξεναγήσεις: Σάββατο 11/11, 18/11, 25/11 και 2/12 στις 12:30
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ