Sunday, 30 July 2017

"Van Gogh Alive – Τhe experience" στον εκθεσιακό χώρο Μεγάρου Μουσικής Αθηνών

Μία αρμονική και δημιουργική επικοινωνία ανάμεσα στην σύγχρονη υψηλή τεχνολογία και τα νέα πολυμέσα με τους μεγάλους οικουμενικούς δημιουργούς; Μία ουσιαστικά εκπαιδευτική και παράλληλα άκρως διασκεδαστική διαδικασία για τα παιδιά, τους νέους, για όλους μας; Φυσικά Ναι! Μήπως επίσης μιλάμε για την καθολική και απόλυτη διαδραστική συμμετοχή του κοινού; Εννοείται!Τι είναι τελικά η Van Gogh Alive – the experience;Μα πρώτα απ’ όλα μία μεγαλειώδης έκθεση. Μία μοναδική παρουσίαση όλων των έργων του μεγάλου ολλανδού ζωγράφου σε μία και μόνον φορά, κάτι που δεν έχει κανένα προηγούμενο. Όχι με τον καθιερωμένο συνήθη τρόπο, κάτι που για πολλούς θεωρείται πλέον ξεπερασμένο, αλλά με μία μέθοδο που αναδεικνύει νέες οπτικές γωνίες και προοπτικές, που αφηγείται ταυτόχρονα την ιστορία του δημιουργού τους, περιγράφει το ιστορικό, κοινωνικό αλλά και πολιτισμικό περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλούργησε, καταγράφει και αναλύει τις δημιουργικές του περιόδους και αλληλοεπιρροές, διεισδύει και αγγίζει τις σκέψεις του και τα συναισθήματά του, προβάλει δηλαδή ολόκληρο τον κόσμο του.



3.000 πίνακες, σκίτσα αλλά και κινούμενες εικόνες λοιπόν, προβάλλονται από το φημισμένο σύστημα υψηλής τεχνολογίας SENSORY4™ παντού! Στους τοίχους, τις κολώνες, τις οροφές, το πάτωμα. Σε χώρο 1.500 m2, 40 και πλέον πολυκάναλοι προβολείς υψηλής ευκρίνειας με ήχο υψηλής πιστότητας επίσης, δημιουργούν μία εκπληκτική τριασδιάστατη απεικόνιση στις πολλαπλές αυτές επιφάνειες, σε μία πολλαπλά υποσχόμενη οπτική αλλά και αλληλεπιδραστική εμπειρία. Οι ρέουσες εικόνες που γίνονται ένα σώμα με τους ψηφιακούς ήχους, γεμίζουν τον χώρο με πλούσιες προσλαμβάνουσες για όλες τις αισθήσεις, δημιουργώντας μία μαγευτική και καθηλωτική ατμόσφαιρα που συνεπαίρνει τον επισκέπτη.Τα διαχρονικά αριστουργήματα ζωντανεύουν και ο επισκέπτης γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι τους. Αποσυντίθενται και ανασυντίθενται, αποκαλύπτουν την εποχή που εμπνεύστηκαν, το πώς ολοκληρώθηκαν, από που προήλθαν τα ερεθίσματα της κατασκευής τους. Εμπλέκονται με τη ζωή και τα βιώματα του δημιουργού τους, μας συνοδεύουν μέσα από τις πολύχρωμες στοές της έκθεσης σ’ ένα ταξίδι στα μέρη που έζησε και καλλιτέχνισε, στο Άμστερνταμ, στην Προβηγκία, στο Παρίσι. Υπερβαίνοντας τον χρόνο και το χώρο, με κύματα ήχων και μουσικών, φωτός και χρωμάτων που προσκρούονται πάνω μας και εισχωρώντας μέσα μας, μας επιτρέπουν να εισπράξουμε, να αντιληφθούμε, να κοινωνήσουμε τον εσωτερικό κόσμο του ίδιου του Βίνσεντ. Σε μία ζωντανή και ολοζώντανη πανδαισία, που διεγείρει και θρέφει όλες τις ανθρώπινες αισθήσεις, που διευρύνει το μυαλό μ’ έναν μοναδικό τρόπο. Σε μία πνευματική και ταυτόχρονα σωματική, σε μία κατ’ ουσία βιωματική εμπειρία, που είναι παράλληλα τόσο πολύ διασκεδαστική, όσο όμως και βαθειά εκπαιδευτική.

Αυτό το ιδιότυπο και εντυπωσιακό “πλανητάριο”, μεταφέρει έτσι, μ’ αυτόν τον ονειρικό τρόπο, ακαριαία τους επισκέπτες στο σύμπαν του Βίνσεντ Βαν Γκογκ. Αντικατοπτρίζοντας το όλον του. Την δημιουργία, τις συναισθηματικές εναλλαγές, την ψυχική του κατάσταση, την θυελλώδη ζωή του. Τους καλεί να αφεθούν απαλά σε μία επικοινωνία και επαφή πρωτόγνωρη, να βυθιστούν γλυκά σε μία εμπειρία τονωτική, πλούσια και αλησμόνητη.Σ’ αυτήν όμως ακριβώς τη διαδικασία, στην οποία ο θεατής αφού ενσωματωθεί κυριολεκτικά ως συστατικό της στοιχείο, παρεμβαίνει ακολούθως και ο ίδιος με την σειρά του σ’ αυτήν, μέσω των social media σε πραγματικό χρόνο και χώρο. Οι παρεμβάσεις του προβάλλονται μέσα στην ίδια την έκθεση στο Facebook & Twitter Wall, ενώ διαχέονται και σ’ όλους τους υπόλοιπους επισκέπτες, σε μία εξαιρετική αναγωγή της συγκινησιακής εξατομικευμένης εμπειρίας σε συλλογική. Μέσω τις καθολικής επικοινωνίας με την τέχνη, που διασφαλίζει και την απόλυτη εις βάθος επικοινωνία του θεατή – επισκέπτη, με τα έργα αλλά και τον δημιουργό τους.

Από τις 7 Νοεμβρίου έως και τις 5 Μαρτίου στον εκθεσιακό χώρο Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ