Monday, 17 July 2017

Ο Βίος του Ευστράτιου

Δευτέρα 17 Ιουλίου 2017 - Βρισκόμαστε στην Ελλάδα του σήμερα και αναβιώνουμε μνήμες του 1950. Ή μήπως βρισκόμαστε στο παρελθόν και προδιαγράφουμε τα γεγονότα του σήμερα; Λίγη σημασία έχει στο έργο οποιαδήποτε αντιστροφή του χρόνου, καθώς το σκηνικό βίωμα βρίσκει τους ήρωες σε μία χρονική ολότητα, που δεν τη μετράνε δείκτες αλλά ανθρώπινα βήματα. Το κείμενο αποτελεί μια πρωτότυπη γραφή, που αναμιγνύει φανταστικά στοιχεία με πραγματικές μνήμες από τη σημερινή Βροντού Πιερίας, τον τόπο από τον οποίο κατάγεται ο συγγραφέας. Πρόκειται για μια ιλαρή τραγωδία, που σκιαγραφεί τη ζωή στην ελληνική επαρχία, όχι μέσω κάποια σχετικής ηθογραφίας, αλλά καταγράφοντας τις ανθρώπινες εκείνες επιθυμίες, τους περιορισμούς και τα πάθη, που ανοικοδόμησαν την παιδεία και τον πολιτισμό μιας χώρας που αναζητούσε την προσωπική της ταυτότητα. Το θεατρικό και συγγραφικό αυτό εγχείρημα βρίσκεται, ήδη από τη σύλληψη του, σε μια διαρκή εξέλιξη. Η πρώτη γραφή του «Βίου του Ευστράτιου» γεννήθηκε μέσα από μια «ανταλλαγή». Τα προσωπικά βιώματα και οι μνήμες του συγγραφέα παντρεύτηκαν σκηνικά με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε ηθοποιού και έτσι σταδιακά πλάστηκαν οι χαρακτήρες. Το ίδιο δυναμικά οικοδομείται και η δραματουργική δομή του έργου. Στόχος του εγχειρήματος είναι η πρώτη αυτή γραφή του κειμένου, αφού ζυμωθεί θεατρικά και δραματουργικά, να γεννήσει μία επόμενη, εμπλουτισμένη από την εμπειρία που προηγήθηκε, η οποία αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε ένα ακόμη πιο ώριμο σκηνικό αποτέλεσμα.

Η υπόθεση του έργου
Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από τη ζωή του Ευστράτιου, ενός νεοέλληνα μεγαλοεπιχειρηματία, που πια μετρά τις τελευταίες ώρες ζωής. Ο Ευστράτιος, μεγαλωμένος στην Βροντού, ένα χωριό της Πιερίας στους πρόποδες του Ολύμπου, παίρνει την απόφαση να αποκηρύξει το παρελθόν του και να διαγράψει την ιστορία του, όταν έφηβος εγκαταλείπει οριστικά τον τόπο του για να αναμετρηθεί φιλόδοξα με τη ζωή. Όταν η κόρη του Σωσάννα, σε μια προσπάθεια αυτοπροσδιορισμού, ζητήσει απαντήσεις για το άγνωστο παρελθόν του πατέρα της, τότε θα ξεκινήσει ένα ταξίδι, χωρικό και χρονικό, στις πιο παλιές και ανομολόγητες μνήμες. Η Σωσάννα, με μόνη πληροφορία το όνομα της γενέτειρας του πατέρα της, φτάνει στην Βροντού. Εκεί συνδιαλέγεται με όλες τις φωτεινές και σκοτεινές πτυχές, που χάραξαν το δρόμο του Ευστράτιου. Τα μεγάλα ερωτήματα που θα απαντηθούν σε αυτό το οδοιπορικό, θα προκύψουν μέσα από έναν σκηνικό διάλογο με τον «χορό», ένα σύνολο ανθρώπων του χωριού, που καταθέτουν προσωπικές μαρτυρίες, σε μια ύστατη προσπάθεια να απεγκλωβιστούν από αυτές. Έτσι, συντίθεται τελικά και η μέχρι τότε ελλιπής φιγούρα του Ευστράτιου, η οποία, σαν σύμβολο πια, θα αδειάσει στον επιθανάτιό της ρόγχο από λέξεις, που αναμετρώνται με την εθνική μας ταυτότητα και ιστορία, την γυναικεία φύση και το θρίαμβο της μητρότητας σε μια πατριαρχική κοινωνία, την συγκυρία του έρωτα, τη συγκυρία της ύπαρξης, τα όρια πραγματικού και φανταστικού, ζωής και θεάτρου, μια κβαντική και φιλοσοφική θεώρηση, στην οποία χρόνος δεν υπάρχει παρά μόνο ανθρώπινη ανάγκη.

Η σκηνική πραγμάτωση
Η προσέγγιση βασίζεται σε μία αντεστραμμένη Θεία Λειτουργία. Με όρους που θυμίζουν αρχαία τραγωδία, ο «Υποκριτής» συνδιαλέγεται με το «Χορό» σε μία σύγχρονη γλώσσα, που θα μπορούσε ωστόσο, σε μία άλλη πραγματικότητα, να αποτελεί απόσπασμα από Συναξάρι Αγίου. Η αισθητική αυτή κατεύθυνση συμπληρώνεται από στοιχεία Βυζαντινού Μέλους και παραδοσιακής πολυφωνικής μουσικής, τα οποία επωμίζεται ο θίασος επί σκηνής σε όλη τη διάρκεια του έργου. Η λιτότητα των σωμάτων και των σκηνογραφικών και ενδυματολογικών επιλογών αντιστοιχεί στην ανάλογη λιτότητα μιας Βυζαντινής Αγιογραφίας, και η ατμόσφαιρα που επιδιώκεται επιθυμεί να ανοίξει έναν δρόμο, μέσα από τον οποίο ο θεατής θα γίνει κοινωνός ενός μυστηρίου ή τελετουργικού.

Σύλληψη-Συγγραφή–Σκηνοθεσία του έργου: Θωμάς Βελισσάρης

Βοηθός Σκηνοθέτη: Τατιάνα Νικολαΐδου, Μαρίνα Καζόλη

Μουσική Διδασκαλία-Επιμέλεια: Ευτυχία Καβαλίκα

Οργάνωση Παραγωγής: Τατιάνα Νικολαΐδου & Θίασος

Σκηνογραφική-Ενδυματολογική Επιμέλεια: Ο Θίασος

Αφίσα - Teaser - Φωτογραφίες : Τατιάνα Νικολαΐδου

Ηθοποιοί: Αλεξανδρίδου Μαρία, Αρουτζίδου Μαρία, Καβαλίκα Ευτυχία, Καραγεώργου Μάρω, Κουστολίδης Δημήτρης, Μάγειρος Βαγγέλης, Παντελίδου Έλενα, Παππά Ναταλία-Λυδία, Χατζηγεωργίου Κώστας

Δευτέρα 24 & Τρίτη 25 Ιουλίου
Ώρα: 21:30
Γενική Είσοδος: 10€ Μειωμένο 8€
Προπώληση: Πλατεία Αριστοτέλους

Εισιτήρια προσφοράς με 5 ευρώ:
https://www.gooddeals.gr/

Επόμενη στάση:
ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΟΝΗΣ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ, ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ 21, ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ