Monday, 10 July 2017

Θεσσαλονίκη | Βιολί-Άρπα-Θέρεμιν στο Βυζαντινό Λουτρό

Δευτέρα 10 Ιουλίου 2017 - Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης παρουσιάζει απόψε στο Βυζαντινό Λουτρό Θεσσαλονίκης, την Δευτέρα 10 Ιουλίου 2017 και ώρα 21:00, συναυλία των Γκρέτα Παπά (βιολί), Μαρία-Χριστίνα / ΜC & the 7 pedals (άρπα) και May Roosevelt (θέρεμιν).Το Βυζαντινό Λουτρό (τέλη 12ου – αρχές 13ου αι.) βρίσκεται στις παρυφές του παραδοσιακού οικισμού της Άνω Πόλης. Το βυζαντινό κτίσμα με πολυάριθμες διαχρονικά επεμβάσεις για την προσαρμογή του στις λουτρικές συνήθειες των κοινωνιών διαφορετικών περιόδων λειτουργούσε ως λουτρό έως το 1940. Παρά τις επεμβάσεις που υπέστη κατά τη διάρκεια των έξι και πλέον αιώνων λειτουργίας του, το μνημείο, διατηρεί την τριμερή διάταξη των βυζαντινών λουτρών, με ένα προθάλαμο που θα λειτουργούσε ως αποδυτήριο, δύο διμερείς υπόκαυστους χώρους, τον χλιαρό και τον θερμό, και υδατοδεξαμενή. Το μνημείο αποτελεί το μεγαλύτερο και πληρέστερα σωζόμενο βυζαντινό λουτρό από τα λιγοστά που διατηρήθηκαν στον Ελλαδικό χώρο, και το μοναδικό που διασώθηκε από τα πολυάριθμα λουτρά της Θεσσαλονίκης που αναφέρονται σε βυζαντινά κείμενα. Τρεις γυναικείες, καταξιωμένες μουσικά, παρουσίες θα γεμίσουν το Βυζαντινό λουτρό με ευαίσθητους, αιθέριους ήχους που προκύπτουν από τη συνήχηση τριών ιδιαίτερων μουσικών οργάνων — μιας άρπας, ενός βιολιού και ενός θέρεμιν. Η συναυλία θα ξεκινήσει με μια πρώτη γνωριμία των τριών οργάνων μαζί. Στη συνέχεια η αρπίστα Μαρία-Χριστίνα (MC & the 7 Pedals) θα παρουσιάσει δικές της συνθέσεις και η βιολονίστα Γκρέτα Παπά θα ερμηνεύσει Μπαχ. Η συναυλία θα ολοκληρωθεί με τις τρεις ερμηνεύτριες να παίζουν μαζί χαρίζοντας στο ακροατήριο την πληθώρα ηχοχρωμάτων των τριών οργάνων. Η αρχιτεκτονική του μνημείου και η ιδιαίτερη ακουστική του θα συμβάλει σε ένα ηχητικό αποτέλεσμα, καθώς οι συνηχήσεις που δημιουργούνται μεταξύ των οργάνων ενισχύονται και μετουσιώνονται μέσω των επιπλέον αντηχήσεων που προκύπτουν από τους θόλους του χώρου.



Η Γκρέτα Παπά είναι μόνιμο μέλος της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης με θέση στα πρώτα βιολιά. Ξεκίνησε τις σπουδές της στο βιολί με καθηγήτρια τη Hilda Skendi,και στα θεωρητικά στο μουσικό Σχολείο "Tefta,Tashko, Koco" της Κορυτσάς και αποφοίτησε με άριστα παμψηφεί και διάκριση στη μουσική εκτέλεση. Συνέχισε σπουδάζοντας στο Σύγχρονο Ωδείο Θεσσαλονίκης με καθηγητή τον Μίκη Μιχαηλίδη από όπου πήρε το "Δίπλωμα Βιολιού" με Άριστα παμψηφεί και Α' Βραβείο και στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στη τάξη βιολιού του καθηγητή Δημήτρη Χανδράκη και αποφοίτησε με βαθμό Άριστα. Έχει λάβει διακρίσεις στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Βιολιού «Τέχνη» στην Θεσσαλονίκη και στο Διεθνή Διαγωνισμό Βιολιού «L. Petrela» στα Τίρανα. Εδώ και πάνω από μία δεκαετία η Γκρέτα Παπά έχει έντονη παρουσία στη μουσική ζωή της Ελλάδας και του εξωτερικού. Ως σολίστ έχει συμπράξει με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στο Μεγαρο Μουσικής Αθηνών και με την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και έχει πραγματοποιήσει ρεσιτάλ βιολιού σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Το ενδιαφέρον της για τις διαφορετικές πλευρές της μουσικής συνύπαρξης την ώθησε στη δημιουργία των συνόλων μουσικής δωματίου TrioFor, GRASP τρίο και κουαρτέτο εγχόρδων Lynx με τα οποία έχει συχνή παρουσία στη μουσική ζωή της χώρας. Ταυτόχρονα είναι μέλος  του συνόλου σύγχρονης μουσικής dissonArt ensemble, παρουσιάζοντας σε συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό έργα σύγχρονης μουσικής σε πρώτες εκτελέσεις.

Η Μαρία-Χριστίνα είναι avant garde αρπίστα με επιρροές από την ελληνική παραδοσιακή μουσική, την πειραματική σκηνή και τη και τη “world music”. Σπούδασε με υποτροφία στη Βασιλική Ακαδημίας του Λονδίνου. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές μουσικοθεραπείας στο Λονδίνο. Σήμερα κάνει διδακτορικό στην σύγχρονη άρπα. Ίδρυσε το σχήμα MC & the 7 Pedals και κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Διεθνή διαγωνισμό άρπας στην Ουαλία.  Έχει εμφανιστεί στο Λονδίνο (The  Royal festival Hall, The Roundhouse, Hackney Empire, Νational Portrait Gallery) και στο Μόντρεαλ του Καναδά (Montreal Jazz Festival). Έχει ηχογραφήσει στο ραδιόφωνο του BBC κι έχει παρουσιαστεί στην τηλεοπτική μουσική εκπομπή «Later with Jools Holland» (BBC). Στην Ελλάδα εκεί εμφανιστεί στα Half Note jazz club, ΜΜΑ, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών και ΕΛΣ. Διδάσκει άρπα και μουσικοθεραπεία σε πανεπιστήμια του Λονδίνου, καθώς έχει κάνει διαλέξεις στην άρπα στο τμήμα Μουσικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα εργάζεται και ως μουσικοθεραπεύτρια σε νοσοκομεία και φυλακές και σε προγράμματα κοινωνικής επανένταξης πρώην φυλακισμένων.

Η συνθέτις, παραγωγός και θερεμινίστρια May Roosevelt γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε βιολί σε νεαρή ηλικία και στη συνέχεια ασχολήθηκε με το θέρεμιν και τη σύνθεση και παραγωγή ηλεκτρονικής μουσικής. Έχει συνεργαστεί δισκογραφικά με Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες και έχει κυκλοφορήσει τρεις προσωπικούς δίσκους: "Μουσική σε ποίηση Ντίνου Χριστιανόπουλου" (2013), "Haunted" (2011), και "Panda a story about love and fear" (2009). Το 2010 συμμετείχε στο Red Bull Music Academy στο Λονδίνο και έχει παρουσιάσει τη μουσική της σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις (Λονδίνο, Βερολίνο, Βαρκελώνη, Αμβούργο, Λωζάνη, Κωνσταντινούπολη). Παράλληλα, έχει γράψει μουσική για θεατρικές παραστάσεις και ντοκιμαντέρ.


Βυζαντινό Λουτρό
Θεοτοκοπούλου 13,  Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης
Δευτέρα 10 Ιουλίου 2017 / 21.00

Είσοδος ελεύθερη / Περιορισμένες θέσεις με σειρά προτεραιότητας / Τηλέφωνο κρατήσεων 6972007453 (Πέμπτη 6 και Παρασκευή 7 Ιουλίου, 9:00-14:00).

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ