Sunday, 18 June 2017

Crescendo Hellas | Συναυλία για δύο φλάουτα και πιάνο με το Trio AD LIBITUM

Κυριακη 18 Ιουνίου 2017 - Το Crescendo Hellas προτείνει την Τετάρτη 21 Ιουνίου 2017, ώρα 9 μ.μ. μια ασυνήθιστη συναυλία για δύο φλάουτα και πιάνο με το Trio AD LIBITUM. Οι δυο φλαουτίστες Νίκος Κακαϊδής και Παναγιώτης Παναγιώτου και ο πιανίστας Χρήστος Συγκούνης ερμηνεύουν έργα από το μπαρόκ μέχρι την σύγχρονη κλασική μουσική. Έργα γραμμένα γι’ αυτόν τον συνδυασμό οργάνων που δεν είναι πολύ συνηθισμένος στη χώρα μας. Οι Ανοιξιάτικες Μουσικές Συναντήσεις είναι φέτος αφιερωμένες στα 500 χρόνια της Μεταρρύθμισης του Λουθήρου και συμπεριλαμβάνουν έργα του J.S.Bach ο οποίος υπηρέτησε με τις συνθέσεις του την Ευαγγελική Εκκλησία του Αγ. Θωμά στη Λειψία.Σας καλούμε να γιορτάσετε μαζί μας την Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής σε ένα χώρο που αναδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο τα έργα μουσικής δωματίου που θα ακουστούν. Στην Ευαγγελική Εκκλησία, οδός Ποσειδώνος 57, ΤΚ 55535. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Έργα J.S.Bach, R.Schumann, G.Rossini, C.M. von Weber, Fr.Doppler.

Δείτε τον χάρτη ΕΔΩ.

Η τοποθεσία της εκκλησίας, βρίσκεται στα όρια του Δήμου Πυλαίας και Καλαμαριάς, στον Φοίνικα, κοντά στο Εμπορικό Κέντρο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Με τον ΟΑΣΘ στάση ΑΓΟΡΑ με κωδικό στάσης 45060 με λεωφορεία 02, 02Α, 03, 04Ε, 08, 78Ν από τη Θεσσαλονίκη με κατεύθυνση Ανατολικά. Και από το ΙΚΕΑ με κατεύθυνση το κέντρο της πόλης, όνομα στάσης πάλι ΑΓΟΡΑ, με κωδικό στάσης 45038. Από την Εθνικής Αντιστάσεως αν στρίψετε στην οδό Μαρίνου Αντύπα (οδηγεί στο Jumbo) και ανηφορίζοντας στρίψετε αριστερά στο πρώτο στενό, αυτή είναι η Ποσειδώνος. Το κτίριο διακρίνεται εύκολα και υπάρχει αυλή για πάρκινγκ.

♪♪ Ευρωπαϊκή Γιορτή Μουσικής 2017 στη Θεσσαλονίκη
Δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα ΕΔΩ.

Trio AD LIBITUM
Σύντομα βιογραφικά


ΝΙΚΟΣ ΚΑΚΑΪΔΗΣ. Ο Νίκος Κακιδης γεννήθηκε το 1967 στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε σπουδές φλάουτου με τη Jannina Batko στο Δημοτικό Ωδείο Θεσ/νίκης. Πήρε πτυχίο φλάουτου (άριστα παμψηφεί) με καθηγητή τον Philippe Malfait (Ωδείο Βορείου Ελλάδος) και δίπλωμα (άριστα παμψηφεί) με καθηγητή τον Dieter Vogt (Ωδείο μουσικό Κολέγιο).Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια με τους Istvan Matuz, Marc Grauwels, Παναγιώτη Δράκο κ.ά.Έχει διδάξει στο Ωδείο Γαλαξίας (Θεσ/νίκη), στο Δημοτικό Ωδείο Νεάπολης (Θεσ/νίκη) και στο Μουσικό Σχολείο Κατερίνης. Είναι καθηγητής στο Μακεδονικό Ωδείο Θεσ/νίκης, στο Ωδείο Άνω Πόλης και στο Ωδείο “Κύτταρο” (Σέρρες).Έχει συνεργαστεί ως φλαουτίστας με διάφορους συνθέτες και τραγουδιστές (Ανδρέας Καρακότας, Βούλα Σαββίδη, Σοφία Αβραμίδου, Μελίνα Ασλανίδου, Μανώλης Μητσιάς, Γιάννης Σπανός κ.ά.).Υπήρξε μέλος της Orchestra Mobile, των “Swing ‘n Classic”, του συνόλου φλάουτων “SLAPTONGUE”, της Συμφωνικής Ορχήστρας του Μουσικού Σχολείου Κατερίνης, της ορχήστρας “Συγχρονία”, καθώς και των συγκροτημάτων “ΡΩΜΑΝΙΑ” και “ΦΥΓΑΔΕΣ”Έχει εμφανιστεί σε συναυλίες στη Μονή Λαζαριστών, στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά, στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο Βαφοπούλειο Θέατρο, στο Θέατρο Άνετον, στο Αρχαίο Θέατρο Δίου, στο Μύλο, στην Αίγλη, στο Παλαί ντε Σπορ κ.α.Τέλος, συμμετείχε στην ηχογράφηση των δίσκων “Το φτερό του Δράκου” (Δ. Μαρκατόπουλος – Χ. Παπαδόπουλος), “Το παρελθόν θυμήθηκα” και “Μικρή Αγάπη” (Μελίνα Ασλανίδου – “Οι απέναντι”), “Κάτω απ’ το δέρμα” και “Μικρά σημάδια” (Ροδάμα), “Χρυσαφένιοι κάμποι” (Κώστας Βίρβος).Από το Φεβρουάριο του 2015, συνεργάζεται με την κιθαρίστα Παράσχου Ευαγγελία στο “Duo Terpsis” και με το Trio Ad Libitum.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ- ΕΝΤΒΙΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Γεννήθηκε το 1972. Τις σπουδές του στο φλάουτο τις τελείωσε το 1994 στην Ακαδημία των Τιράνων. Για το διάστημα 1995 - 2005 έζησε στη Βέροια και από το 2005 ως σήμερα ζει στη Θεσσαλονίκη.Διδάσκει φλάουτο στο Δημοτικό Ωδείο Νεάπολης- Συκεών, Ωδείο Σείριος, Ωδείο Φίλιππος Βέροια και στο Δημ Ωδείο Κοζάνης απ’όπου στις τάξεις του έχουν αποφοιτήσει αρκετοί φλαουτίστεςΈχει διδάξει επίσης και στα μουσικά σχολεία της χώρας ως αναπληρωτής και ωρομίσθιος καθηγητής. Οι μαθητές του έχουν διακριθεί με βραβεία σε διαγωνισμούς ( Ωδείο βορείου Ελλάδος 2004 , FLUTEMEETINGS Βόλος 2006,FLUTEMEETINGS Λάρισα 2009), διαγωνισμός Urs Rüttimann( Ωδείου Αθηνών 2013) .Καθόλη τη διάρκεια της εργασίας του ως Διδάσκων έχει παρακολουθήσει διάφορα παιδαγωγικά και καλλιτεχνικά σεμινάρια με σημαντικούς φλαουτιστες όπως Trevor Wye, Matthias Ziegler, Rachel Brown, Andràs Adorjàn,Patricia Morris, Benoît Fromanger, Wil Offermans κλπ.Η καλλιτεχνική του δραστηριότητα περιλαμβάνει πολλά ρεσιτάλ όπως στο SANI FESTIVAL 2002, Βαφοπούλειο Θεσσαλονίκη, Δήμος Βέροιας, Δήμος Κοζάνης, Ωδείο Φίλιππος Νάκας (NΕΟΙ ΣΟΛΙΣΤΕΣ 2001) κλπ. Το 1997 συνεργάστηκε με την ΟΠΕΡΑ ΔΩΜΑΤΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ως βασικός σολίστ στην όπερα ‘ΜΑΓΙΚΟΣ ΑΥΛΟΣ’ του W.A.MOZART. Επίσης έχει συμμετάσχει σε διάφορες δισκογραφικές δουλειές και δύο συμμετοχές σε ορατόρια με τον ΜΙΜΗ ΠΛΕΣΣΑ.Το 2012 συμμετέχει ως συντελεστής μουσικός για το βιβλίο αγγλικών (MAGIC BOOK 2) Γ΄ δημοτικού του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ.Είναι μέλος του συνόλου φλάουτων SLAPTONGUE, που δημιουργήθηκε το 2008 στη Θεσσαλονίκη, με εμφανίσεις στον Δήμο Θεσσαλονίκης, Δήμο Αλεξανδρούπολης, Δήμο Ορεστιάδας, Δήμο Κοζάνης, στα ΔΗΜΗΤΡΕΙΑ 2011 κλπ.Το 2015 συνεργάστηκε με την OPERA STUDIO Θεσσαλονίκη.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΥΓΚΟΥΝΗΣ. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ξεκίνησε τη μουσική του εκπαίδευση στο Σύγχρονο Κέντρο Μουσικών Σπουδών Κοζάνης και, παράλληλα με τις νομικές του σπουδές, συνέχισε την κατάρτισή του στο Ωδείο "Μουσικό Κολλέγιο" Θεσσαλονίκης με καθηγήτρια την Ινέσσα Παυλίδου - Συμονίδου, από την τάξη της οποίας αποφοίτησε ως διπλωματούχος πιάνου.Συμμετείχε ενεργά σε σεμινάρια πιάνου διακεκριμένων καλλιτεχνών (Μαρία Αστεριάδου, Πάτροκλος Γεωργιάδης, Γιώργος Θυμής, Δημήτρης Τουφεξής, Michael Hauber, Bernard Ringeisen, Martino Tirimo) και παρακολούθησε επίσης κύκλο μαθημάτων στη Θερινή Ακαδημία του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης.Είναι κάτοχος πτυχίων Αρμονίας (τάξη Γιάννη Μπαρούτα) και Αντίστιξης (τάξη Άλκη Μπαλτά), καθώς και διδάκτορας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.Σήμερα εργάζεται ως συνοδός πιανίστας και καθηγητής πιάνου.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.