Sunday, 4 June 2017

Δεν σε ξέχασα ποτέ

Κυριακή 4 Ιουνίου 2017 - Το Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκηςφιλοξενεί στον αύλειο χώρο τουτην Τετάρτη 7 Ιουνίου 2017 ώρα 9.30 βραδινήτη μουσικοθεατρική παράστασητου Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος«Δεν σε ξέχασα ποτέ»ένα έργο του Λέοντα Α. Ναρ σε σκηνοθεσία του Μιχάλη ΣκιώναΗ ηρωίδα της παράστασης, μια διάσημη τραγουδίστρια, ερμηνεύει 10 σεφαραδίτικα και ρεμπέτικα τραγούδια, μερικά από τα οποία γνωρίζουμε, κυρίως, από την ελληνική εκδοχή τους, όπως «Μικρός αρραβωνιάστηκα», «Πού να βρω γυναίκα να σου μοιάζει», «Μισιρλού».Κεντρικό θέμα των τραγουδιών είναι ο έρωτας, η πτυχή της ανθρώπινης ύπαρξης που μπορεί να υπερβεί φυλετικά όρια, να διαρρήξει την αδιαφορία, να μεταφέρει το δώρο της ζωής, να μετριάσει τον πόνο της μετανάστευσης, να παρηγορήσει τη συλλογική ζωή, όταν αυτή δοκιμάζεται σε δύσκολους καιρούς και συνθήκες υπέρτατης εξαθλίωσης.Το Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας – Θράκης φιλοξενεί αυτήν την παραγωγή του ΚΘΒΕ θεωρώντας την οικεία με την περιοδική έκθεση του Μουσείου «Θεσσαλονίκη, πόλις εύξεινος – πολύξενος».



ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία: Μιχάλης Σιώνας
Σκηνικά-Κοστούμια: Γιάννης Κατρανίτσας
Φωτισμοί: Χάρης Πάλλας
Video mapping: Κλεάνθης Καραπιπέρης
Βοηθός σκηνοθέτη: Λίλα Βλαχοπούλου
Οργάνωση παραγωγής: Ναταλία Λαμπροπούλου
Διανομή: Σοφία  Καλεμκερίδου, Γιάννης Χαρίσης

Παίζουν επί σκηνής οι μουσικοί: Στέλλα Καμπουρίδου (καβάλ), Γιώργος  Μιναχείλης (κανονάκι), Ηλίας  Σαρηγιαννίδης (πολίτικο λαούτο).

«ΔΕ ΣΕ ΞΕΧΑΣΑ ΠΟΤΕ»
Λαογραφικό & Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας Θράκης
Τετάρτη 07/06/2017, στις 21:30
Γενική Είσοδος: 10 €
Πληροφορίες: Τα 2315 200-200 & www.ntng.gr
Προπώληση: Κεντρικό Εκδοτήριο Βασιλικού Θεάτρου, Εκδοτήριο ΚΘΒΕ  Πλατείας Αριστοτέλους,  tickethour.com, καταστήματα Γερμανός, ote shops.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.