Friday, 16 June 2017

Ανιχνεύσεις και φωτογραφικά αρχεία: αρχεία ζωής στο Γενί Τζαμί

Παρασκευή 16 Ιουνίου 2017 - Εγκαινιάζεται την Τρίτη 20 Ιουνίου 2017 και ώρα 20.00, στο Γενί Τζαμί, από τη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης, η έκθεση «Ανιχνεύσεις και φωτογραφικά αρχεία: αρχεία ζωής», η οποία διοργανώνεται με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Ουγγαρίας στην Αθήνα.Τα τελευταία χρόνια μια από τις πιο συναρπαστικές καλλιτεχνικές πρακτικές εικαστικών και φωτογράφων, επικεντρώνεται στη διερεύνηση της φύσης και της έννοιας των αρχείων.Η έννοια του αρχείου ορίζεται ως μια διπλή έννοια που έχει συνδεθεί με την εμπειρία της μνήμης και τη διερεύνηση του χαμένου χρόνου. Ωστόσο, θεσμικά και ετυμολογικά συνδέεται και με τη έννοια της εξουσίας.Η έκθεση «Ανιχνεύσεις και φωτογραφικά αρχεία: αρχεία ζωής» παρουσιάζεi στη Θεσσαλονίκη επ’ ευκαιρία των 60 χρόνων από τα γεγονότα του 1956 στη Βουδαπέστη, έργα Ούγγρων και Ελλήνων καλλιτεχνών, που επεξεργάζονται μέσα από ποικίλης μορφής αρχεία, ο καθένας με τον τρόπο του, στιγμές και όψεις της ιστορίας του 20ου αιώνα.Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται σε γεγονότα που αφορούν την ιστορία των σχέσεων της Ουγγαρίας και της Ελλάδας με την Ευρώπη, μέσα από τους πολέμους, τις κρίσεις και την καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Παράλληλα ένα μέρος της έκθεσης αποκαλύπτει τη σημαντική ελληνική παρουσία, μέσα από τα ιστορικά ορόσημα του πολέμου, του εμφυλίου και των εκπατρισμών.Όσον αφορά τη σχέση της φωτογραφίας με το αρχείο, η επιμελήτρια της έκθεσης Gabriella Uhl σημειώνει: «…Το αρχείο λειτουργεί εδώ αφενός ως καλλιτεχνικό έναυσμα και αφετέρου ως μια μεθοδολογία για κριτική προσέγγιση μιας εν δυνάμει μετάφρασης της ιστορίας αλλά και του μηχανισμού ενεργοποίησής της».Η συνεπιμελήτρια Αγγελική Γραμματικοπούλου τονίζει σχετικά με το σκεπτικό της έκθεσης: «Η έκθεση αυτή παρουσιάζει 14 προσεγγίσεις που μεταθέτουν την έμφαση από τον προβληματισμό για τη μνήμη και τη λήθη, όπως αυτή εκφράζεται σε ποικίλες καλλιτεχνικές πρακτικές από τη δεκαετία του 70, σε μια αισθητική, συγκινησιακή, διανοητική και βιωματική εμπειρία του παρελθόντος…Οι καλλιτέχνες μέσα από πρακτικές οικειοποίησης, σφετερισμού, ανανοηματοδότησης και αναπλαισίωσης ντοκουμέντων αφηγούνται φανταστικούς, ονειρικούς και μαγευτικούς κόσμους και αναδιαπραγματεύονται την ιστορία».

Επιμέλεια έκθεσης: Αγγελική Γραμματικοπούλου-Barbaut (GR) και Gabriella Uhl (HU)

Καλλιτέχνες που συμμετέχουν:
Περικλής Αλκίδης, Ανδρέας Βακαλιός, András Bozsó, Lajos Csontó, József Hajdú, Péter Forgács, Aljona Frankl, Μαριγώ Κάσση, Melinda Kovács, Sándor Áron Károly, Δάφνη Ρόκου, Balázs Telek, Zsolt Olaf Szamódy, Antal Tarjáni

Διάρκεια έκθεσης: 21 Ιουνίου έως 29 Ιουλίου 2017

Ημέρες και ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Παρασκευή 10.00-18.00, Σάββατο 11.00-15.00, Κυριακή & Δευτέρα κλειστά

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ