Η Κ.Ο.Θ. παρουσιάζει το έργο «PlayS, διαβάζοντας Σάμουελ Μπέκετ» σε Α’ παγκόσμια εκτέλεση


Τρίτη 9 Μαΐου 2017 - Η παρουσία της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης στο Βασιλικό Θέατρο, σε συνεργασία με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, συνεχίζεται την Παρασκευή 19 Μαΐου 2017, στις 20:30 με την παγκόσμια πρεμιέρα του έργου ‘PlayS, διαβάζοντας Σάμουελ Μπέκετ’ του Θεσσαλονικιού συνθέτη και καθηγητή Μιχάλη Λαπιδάκη (φώτο).Πρόκειται για ένα πολυσυλλεκτικό έργο, εμπνευσμένο από τον κορυφαίο Ιρλανδό λογοτέχνη, ποιητή και θεατρικό συγγραφέα, που συνδυάζει τη συμφωνική μουσική με την ηλεκτρική κιθάρα, το ακορντεόν και το βαρύτονο σαξόφωνο, με σκοπό να αποτυπώσει σε μουσική τα πλούσια συναισθήματα που προκαλεί η ανάγνωση των έργων του Μπέκετ. Ο συνθέτης βάζει τα τρία σολιστικά όργανα να συνυπάρχουν επί σκηνής, αλλά να μην επικοινωνούν μεταξύ τους, ούτε καν όταν παίζουν ομόφωνα, όπως ακριβώς είναι αδύνατη η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων, κατά τον Μπέκετ.Τρεις σπουδαίοι σολίστ, ο Ισραηλινός κιθαρίστας Yaron Deutch, ο Γερμανός σαξοφωνίστας Patrick Stadler και ο Βούλγαρος ακορντεονίστας Krassimir Sterev ενώνουν τις δυνάμεις τους με την Κ.Ο.Θ., υπό τη μουσική διεύθυνση του Μίλτου Λογιάδη, σε έναν άκρως ενδιαφέροντα καλλιτεχνικό συνδυασμό.Η συναυλία πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Ernst von Siemens Musikstiftung και του Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου.thumbnail_Μιχάλης ΛαπιδάκηςΔιεύθυνση ορχήστρας: Μίλτος ΛογιάδηςΗλεκτρική κιθάρα: Yaron DeutschΒαρύτονο σαξόφωνο: Patrick StadlerΑκορντεόν: Krassimir SterevΠρόγραμμα:Μιχάλης Λαπιδάκης (1960-): PlayS (2016), για ακορντεόν, ηλεκτρική κιθάρα, βαρύτονο σαξόφωνο, συμφωνική ορχήστρα και ηλεκτρονικάΤιμές εισιτηρίων: Πλατεία 15 € – Εξώστης 10 €- Μειωμένο 5 €Ισχύει έκπτωση 20% στους κατόχους της IANOS CLUB CARDΔικαιούχοι μειωμένου εισιτηρίου:Άνεργοι, πολύτεκνοι, μαθητές, φοιτητές, σπουδαστές ωδείων, Α.Μ.Ε.Α., κάτοχοι Ευρωπαϊκής Κάρτας Νέων, κάτοχοι Κάρτας Πολιτισμού, μέλη Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, διοικητικοί υπάλληλοι και εκπαιδευτικό προσωπικό Α.Π.Θ., μέλη Χ.Α.Ν.Θ.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.