Monday, 29 May 2017

"Per Filo & Per Segnο" | Εικαστικά projects της Δήμητρας Σιατερλή στην Ιταλία

Δευτέρα 29 Μαΐου 2017 - Μια έκθεση σε δύο ενότητες παρουσιάζει στην Ιταλία η γνωστή Ελληνίδα εικαστικός Δήμητρα Σιατερλή. Η έκθεση με τίτλο «Per Filo & Per Segno» φιλοξενείται ταυτόχρονα σε δύο πόλεις. Η πρώτη ενότητα παρουσιάζεται στην Τσεζένα στη γκαλερί Il Vicolo galleria d’ arte contemporanea που βρίσκεται στη Via Chiaromonti 6 και στην γκαλερί Il Vicolo Interior Design στη Via Carbonari 16. Η ενότητα αυτή της έκθεσης διαρκεί από τις 26 Μαΐου ως τις 9 Σεπτεμβρίου.Το άλλο σκέλος της έκθεσης είναι στο Santarcangelo στην κατακόμβη Grota Monumentale, Pratini di vai Ruggeri, Santarcangelo di Romagna. Η ενότητα αυτή διαρκεί από τις 27 Μαΐου ως τις 18 Ιουνίου. Η έκθεση τελεί υπό την αιγίδα του δήμου του Santarcangelo.Στα εγκαίνια του Santarcangelo θα παρουσιάσει την καλλιτέχνιδα και την έκθεση ο επιμελητής των δύο εκδηλώσεων, ποιητής Romeo Casalini.Η Marisa Zattini γράφει σχετικά με την έκθεση: "Στο έργο της Δήμητρας Σιατερλή – έργο που πάλλεται από ένα σαφή σπερματικό νατουραλισμό – αναδύεται όλη η πληθωρικότητα μιάς εύφορης και αρχαίας σκέψης, πλούσιας σε μυθικές μνήμες… Παρατηρούμε την, εντελώς παρεμβατική, δίνη γραμμάτων που αναμιγνύονται με σύμβολα. Τα Αλφάβητα ως προσκλητήρια αποκρυπτογράφησης και διείσδυσης σε έναν ολόκληρο κόσμο. Ένας τρόπος ιχνηλάτησης, ίσως, για να ξεχνάμε τους εαυτούς μας και να προχωρούμε μπροστά, επιτρέποντάς τους να μας απορροφήσουν και να αφεθούμε στις δαιδαλώδεις σπείρες αυτού του αινιγματικού σύμπαντος".

Το άλλο σκέλος της έκθεσης είναι στο Santarcangelo στην κατακόμβη Grota Monumentale, Pratini di vai Ruggeri, Santarcangelo di Romagna. Η ενότητα αυτή διαρκεί από τις 27 Μαΐου ως τις 18 Ιουνίου. Η έκθεση τελεί υπό την αιγίδα του δήμου του Santarcangelo.Στα εγκαίνια του Santarcangelo θα παρουσιάσει την καλλιτέχνιδα και την έκθεση ο επιμελητής των δύο εκδηλώσεων, ποιητής Romeo Casalini.


Η Marisa Zattini γράφει σχετικά με την έκθεση: “Στο έργο της Δήμητρας Σιατερλή - έργο που πάλλεται από ένα σαφή σπερματικό νατουραλισμό - αναδύεται όλη η πληθωρικότητα μιάς εύφορης και αρχαίας σκέψης, πλούσιας σε μυθικές μνήμες... Παρατηρούμε την, εντελώς παρεμβατική, δίνη γραμμάτων που αναμιγνύονται με σύμβολα. Τα  Αλφάβητα ως προσκλητήρια αποκρυπτογράφησης και διείσδυσης σε έναν ολόκληρο κόσμο. Ένας τρόπος ιχνηλάτησης, ίσως, για να ξεχνάμε τους εαυτούς μας και  να προχωρούμε μπροστά, επιτρέποντάς τους να μας απορροφήσουν και να αφεθούμε στις δαιδαλώδεις σπείρες αυτού του αινιγματικού σύμπαντος".

Στην έκθεση, η οποία μοιράζεται σε δύο πόλεις, στην Cesena, στο ιστορικό κέντρο, σε δύο χώρους που επί  δεκαετίες διαπραγματεύονται την σύγχρονη τέχνη και στο Santarcangelo, στην μυστήρια μνημειώδη κατακόμβη - η καλλιτέχνιδα μας οδηγεί σε μια εξερεύνηση, ενός παρόντος φορτισμένου με συμπυκνωμένη αρχαία γνώση.

Ένα ταξίδι με συνεχείς αναφορές στο παρελθόν, αναφορές στα όνειρα ενός  πηγαιμού και μιας επιστροφής στην άβυσσο της ψυχής και του ασυνείδητου.[…] H σιωπή βασιλεύει παντού. Και στο κέντρο εγκυμονεί η γοητεία ενός ολόκληρου σύμπαντος, καρπός ενός πολιτιστικού πλέγματος του φαντασιακού της εικαστικού.

Πρόκειται για ένα προσεκτικά μελετημένο πλέγμα ιστού που επιδιώκεται δυναμικά, με  συνεχή και ακριβή τεχνική εμπειρογνωμοσύνη για να αγκαλιάσει κάθε έκφραση της τέχνης: από τηζωγραφική, την γλυπτική, τη ζωγραφική,  από την κεραμική στο σχέδιο, από την χαλκογραφία στην ξυλογραφία.

Σκοτεινές τροχιές, κι όμως φωτεινές, που δραστηριοποιούν ενέργειες θαμμένες στο χρόνο, «διασπασμένα  ιερογλυφικά  των άστρων». (F. Pessoa) συνδέοντάς μας με το κόκκινο νήμα των φανταστικών του οραμάτων».

O ιστορικός τέχνης Γιάννης Μπόλης γράφει:  «Στις συνθέσεις της,  η Δήμητρα Σιατερλή, προσεγγίζει τον ιστό μέσα από κινήσεις πολυσχιδείς, επιζητώντας, κάθε φορά, ένα διαφορετικό περιεχόμενο και νόημα: ο ιστός ως υπαρξιακός λαβύρινθος, δίκτυο επικοινωνίας και επαφής, εξάπλωσης, γόνιμης συγκατοίκησης και ανταλλαγής ιδεών, ως συνεκτικός, ακατάλυτος δεσμός ανάμεσα σε άτομα και πολιτισμούς, ως ενέδρα, απειλή και υφέρπων φόβος, ως πολεοδομική κάτοψη ή διαχωριστική γραμμή-σύνορο στον παγκόσμιο γεωπολιτικό χάρτη, ως σύμβολο ανεξάντλητης δημιουργικότητας. Ο προβληματισμός της εκτείνεται και θέτει ζητήματα που άπτονται του ρόλου του καλλιτέχνη ως τεχνίτη-χειρώνακτα, των εννοιών της θηλυκότητας και της έμφυλης ταυτότητας και προσδιορισμού του έργου τέχνης, της πλεκτικής, που έχει βαθιές ρίζες στη γυναικεία ψυχοσύνθεση, ως δυναμική, σύγχρονη εναλλακτική επιλογή καλλιτεχνικής έκφρασης».

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ