Wednesday, 3 May 2017

London Calling | Giovanni da Rimini -A Medieval legend unveiled

Wednesday, May 3rd, 2017 - The exhibition brings together, for the first time in the UK, the three easel paintings unanimously attributed to Giovanni da Rimini: 'Scenes from the Lives of the Virgin and Other Saints' with the very closely related 'Scenes from the Life of Christ' from the Galleria Nazionale d’Arte Antica, Palazzo Barberini, Rome; and 'The Virgin and Child with Five Saints' from the Pinacoteca Comunale, Faenza, Italy. Thanks to the generous donation of the New York collector and philanthropist Ronald S. Lauder, the work was acquired by the National Gallery in 2015. The panel will reside with Mr Lauder during his lifetime but will be on display at regular intervals at the National Gallery beginning with this exhibition. The exhibition consists of 10 objects in total: seven panel paintings, including loans from the National Gallery of Ireland, Dublin and the Courtauld Gallery, London; two ivory panels from London’s Victoria and Albert Museum and British Museum; and one fragment from an illuminated leaf from a private collection. The exhibition will include other works by the leading artists of early 14th-century Rimini: Neri da Rimini; Francesco da Rimini/Master of Verucchio; Giovanni Baronzio; as well as the great Florentine painter and architect, Giotto, who worked in Rimini for a brief period.Rimini, on Italy’s North Adriatic coast, is now the country’s biggest beach resort, but in the late Middle Ages it was a prosperous port city, with good trade relations and cultural connections with the Byzantine Empire that had long dominated the Eastern Mediterranean. Giovanni da Rimini was one of a small group of painters active in the 14th century who made Rimini a centre for some of the most innovative painting in Europe. Initiated by Giotto, one of the greatest artists of the late Medieval period, and in response to new trends in Christian devotion, these artists were beginning to work in a more naturalistic manner.


The art of this period, characterised by its combination of emotional intensity, iconographic originality, and painterly innovation corresponds with a key moment in Western European art when the emphasis on realism and observation in painting began.Surviving paintings by members of the School of Rimini are rare and paintings by Giovanni — the most talented artist of the group — are exceptionally so. It is generally assumed that he executed the earliest frescoes in the church of Sant’ Agostino, Rimini. Since they are the only frescoes of the 14th century to have survived in the city,  the artist holds a key position in the study of Riminese 14th-century painting.This focused exhibition and its accompanying catalogue, which highlights new technical and art historical research, present an opportunity to rediscover this important artist and to view his work in the historical context of early 14th-century Western European painting. Visitors will learn about the meaning of the picture, its probable patron, and its function as a personal devotional object. The assumption that the National Gallery panel and the Rome panel are two wings of one diptych will also be reconsidered.

Opening hours
Open to public: 14 June 2017
Daily 10am–6pm (last admission 5pm)
Fridays 10am–9pm (last admission 8.15pm)

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.