Sunday, 28 May 2017

Απολογισμός: Για μια Σχολή Εικαστικών Τεχνών του 21ου Αιώνα

Κυριακή 28 Μαΐου 2017 - Το Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης δέκα χρόνων από την ίδρυσή του, οργάνωσε το Διεθνές Συνέδριο «Για μια Σχολή Εικαστικών Τεχνών του 21ου Αιώνα». Η διεξαγωγή του συνεδρίου πραγματοποιήθηκε στη Φλώρινα από 12 έως 14 Μαΐου 2017 στο Πολιτιστικό Κέντρο Φλώρινας, αίθουσα Θόδωρος Αγγελόπουλος.Το συνέδριο διερεύνησε με επιτυχία την καλλιτεχνική, εκπαιδευτική και κοινωνική λειτουργία μιας σύγχρονης εικαστικής σχολής και τις καινοτόμες εκπαιδευτικές προσεγγίσεις με τις οποίες η σύγχρονη εκπαίδευση στο τριτοβάθμιο επίπεδο μπορεί να αποτελέσει ένα δημιουργικό κύτταρο της καλλιτεχνικής και κοινωνικής πραγματικότητας.Στο συνέδριο παρουσιάστηκαν 50 εισηγήσεις από 60 συνέδρους που ήρθαν στη Φλώρινα από διάφορες πόλεις της Ελλάδας και από επτά χώρες (Βοσνία, Ελβετία, Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο, Πολωνία, Σερβία, Τουρκία). Συμμετείχαν εκπρόσωποι όλων των Σχολών Καλών Τεχνών της Ελλάδας (Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας, Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστήμιου Ιωαννίνων, Τμήμα Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστήμιου) καθώς και η Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας. Επίσης, έλαβαν μέρος ομιλητές από Τμήματα Ανθρωπιστικών Σπουδών τα οποία σχετίζονται με τη διερεύνηση των Εικαστικών Τεχνών. Το συνέδριο τίμησαν με την παρουσία τους ως κύριοι ομιλητές οι Luca Buvoli, καλλιτέχνης, Διευθυντής του Mount Royal School of Art, Maryland Institute College of Art (MICA), Βαλτιμόρη, Steven Henry Madoff, ιστορικός τέχνης, κριτικός, επιμελητής, διδάσκων και ιδρυτικός Πρόεδρος του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Curatorial Practice στην School of Visual Arts στη Νέα Υόρκη, Jo Volley, καλλιτέχνις, διδάσκουσα στο Slade School of Fine Art, UCL καθώς, επίσης, και πολλοί καλλιτέχνες και επιστήμονες από την Ελλάδα. Σημαντική ήταν η συζήτηση στο στρογγυλό τραπέζι με θέμα «Τέχνη, Εκπαίδευση Κοινωνία» στην οποία παρουσιάστηκαν θέματα σχετικά την κατάσταση στις Σχολές Καλών Τεχνών στην Ελλάδα.



Τις εργασίες του συνεδρίου παρακολούθησαν πάνω από 300 σύνεδροι -επιστήμονες, καλλιτέχνες και σπουδαστές τεχνών-, πολλοί από τους οποίους ήρθαν στην πόλη της Φλώρινας για πρώτη φορά ειδικά για το Συνέδριο, ανάμεσά τους πολλοί φοιτητές και φοιτήτριες του ΤΕΕΤ. Η πρώτη μέρα του συνεδρίου έκλεισε με την μουσική παρέμβαση του Βασίλη Κίτσου, διευθυντή του Ωδείου Φλώρινας, ενώ την τελευταία ημέρα, Κυριακή 14 Μαΐου, μετά τη λήξη του συνεδρίου, πραγματοποιήθηκε εκδρομή και ξενάγηση των συνέδρων στις Πρέσπες, οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν το υπέροχο τοπίο της περιοχής καθώς και τον σταθμό της Σχολής Καλών Τεχνών του ΠΔΜ στους Ψαράδες.Το τριήμερο από 12 έως 14 Μαΐου η πόλη της Φλώρινας αναδείχθηκε ως ένα κέντρο Εικαστικών Τεχνών της Ελλάδας με το συνέδριο να έχει ουσιαστική διεθνή απήχηση, η οποία και θα κορυφωθεί με την έκδοση των πρακτικών του. Παράλληλα, η πόλη της Φλώρινας επιβεβαίωσε ότι είναι μια πόλη των εικαστικών τεχνών με καθοριστική τη συμβολή του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στο σύγχρονο πολιτιστικό γίγνεσθαι στην Ελλάδα αλλά και στον διεθνή χώρο. Στο συνέδριο δεν αποτυπώθηκαν μόνο τα δέκα προηγούμενα χρόνια της λειτουργίας του Τμήματος, αλλά και οι προοπτικές για την ανάπτυξή του τις επόμενες δεκαετίες.Η οικονομική στήριξη της Περιφερειακής Ενότητας Φλώρινας καθώς και η παραχώρηση από μέρους της του συνεδριακού χώρου συνεισέφεραν ουσιαστικά στην υλοποίηση του συνεδρίου. Ουσιαστικές την πραγματοποίησή του ήταν, επίσης, οι χορηγίες επιχειρηματιών από όλη την Ελλάδα.

Περισσότερες πληροφορίες για την διοργάνωση θα βρείτε ΕΔΩ.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.