Thursday, 18 May 2017

11ο Φεστιβάλ Οπτικοακουστικών Τεχνών

Πέμπτη 18 Μαΐου 2017 - Το Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας και το Εργαστήριο Ηλεκτροακουστικής Μουσικής Έρευνας και Εφαρμογών του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου (ΕΡΗΜΕΕ), παρουσιάζουν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, αυτό το σαββατοκύριακο 20 και 21 Μαΐου 2017, το 11ο Φεστιβάλ Οπτικοακουστικών Τεχνών. Το Φεστιβάλ πραγματοποιείται κάθε χρόνο, από το 2006 στην Κέρκυρα, και είναι ένας θεσμός-σημείο αναφοράς για τις ψηφιακές τέχνες του ήχου και της εικόνας.

Το πρόγραμμα αυτού του διημέρου, ΑΝΑΔΡΟΜΗ-ΣΤΟ-ΜΕΓΑΡΟ, περιλαμβάνει εκθέσεις, προβολές, συναυλίες, ειδικά εργαστήρια, εισηγήσεις και masterclasses. Το Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας παρουσιάζει σε μια αναδρομική έκθεση ψηφιακής τέχνης την πορεία του μέσα στο χρόνο, με επιλεγμένα έργα αποφοίτων, μεταπτυχιακών φοιτητών, υποψηφίων διδακτόρων και καθηγητών του. Παράλληλα με την έκθεση, προβολές έργων των διεθνούς φήμης καλλιτεχνών, Eija-Liisa Ahtila, Barry J. C. Purves και Theodore Ushev, δίνουν μια αντιπροσωπευτική εικόνα του έργου τους. Τα εργαστήρια, masterclasses και εισηγήσεις διακεκριμένων προσκεκλημένων προσεγγίζουν ζητήματα που αφορούν την τέχνη, τη σχέση της με την τεχνολογία, και την αισθητική της video art και του animation (Τέχνη & Ψηφιακός Πολιτισμός).

Η έκθεση περιλαμβάνει διαδραστικές οπτικοακουστικές εγκαταστάσεις, έργα animation και video art, τρισδιάστατες χαρτο ρα ικές ροβολές (projection mapping), ηχητικά περιβάλλοντα, διαδραστικά και ηχητικά παιχνίδια (audiogames), εκθέσεις κόμικ και φωτογραφίας.

Tα εργαστήρια είναι ανοικτά ια το κοινό, και έχουν ως αντικεί ενο τη δισδιάστατη και τρισδιάστατη εμψύχωση (2D & 3D animation), τις διαδραστικές οπτικοακουστικές τεχνολογίες (interactive audiovisual platforms), τις χαρτογραφικές προβολές στο χώρο (projection mapping).

Στο πρόγραμμα masterclasses και ομιλιών, οι animators, Barry Purves και Theodore Ushev, που προσκλήθηκαν σε συνεργασία με το BE THERE! Corfu Animation Festival, παρουσιάζουν το έργο τους, την αισθητική, τις ιδέες και τις τεχνικές τους. O διευθυντής του BE THERE! και υποψήφιος διδάκτορας του Τμήματος Τεχνών Ήχου και Εικόνας, Βασίλης Κρουστάλλης, θα μιλήσει για τη σχέση του animation με την πολιτική.

Το Εργαστήριο Ηλεκτροακουστικής Μουσικής Έρευνας και Εφαρμογών (ΕΡΗΜΕΕ) παρουσιάζει έργα ηλεκτροακουστικής μουσικής σε ένα ειδικά σχεδιασμένο πολυκαναλικό σύστημα ηχητικής διάχυσης που προσφέρει στον ακροατή μια μοναδική ακροαματική εμπειρία. To πρόγραμμα, με γενικό τίτλο, ΑΚΟΥSΜΑΤΑ 2017, περιλαμβάνει πέντε συναυλίες με έργα συνθετών ηλεκτροακουστικής μουσικής. Προσκεκλημένοι για το διήμερο αυτό είναι οι Volkmar Klein και Τhomas Gorbach.

Tέλος, η performance The Glass Between της ομάδας Ον OFF που παρουσιάζεται στα πλαίσια του φεστιβάλ, μας καλεί να διακρίνουμε τη σχέση μεταξύ κίνησης και ήχου, μέσα από ένα απλό αντικείμενο: Το διαχωριστικό γυαλί. Εξελίσσοντας στοιχεία της διδακτορικής της διατριβής, η Νεφέλη Σταματογιαννοπούλου, εξερευνά τρόπους με τους οποίους το γυαλί, ένα εύθραυστο και ταυτόχρονα ισχυρό υλικό, είναι ικανό να χωρίσει δυο κόσμους και να ενώσει τις τεχνικές μουσικής και κίνησης σε έναν δημιουργικό διάλογο. Ηθοποιοί, χορευτές, μουσικοί και video artists αναδεικνύουν επί σκηνής μια συνεχή σχέση ορίων και ιδανικών, με κείμενα εμπνευσμένα από ημερολόγια και καταγραφές ανθρώπων, που βίωσαν τον εγκλεισμό στις φυλακές. Τα ανθρώπινα σώματα, σε συνδυασμό με την τεχνολογία και τα ηχοχρώματα των μουσικών οργάνων, χτίζουν λεπτό προς λεπτό μια ενιαία παρτιτούρα, με σκοπό την τελική μουσική σύνθεση του The Glass Between.

Η ομάδα Ον OFF δημιουργήθηκε το 2015 από την Νεφέλη Σταματογιαννοπούλου, με βασικά της μέλη την Αιμιλία Μουζακίτη, τον Στέλιο Κουπετώρη και την ίδια, ενώ οι ίδιοι έχουν συνεργαστεί με διαφόρων ειδών καλλιτέχνες. Βάση τους είναι η μουσική και από εκεί επικοινωνούν με τις υπόλοιπες τέχνες, με τις αρχές της σύνθεσης. Άξονας της δουλειάς τους είναι η έρευνα της κίνησης σε σχέση με τον ήχο και πώς αυτά τα δύο στοιχεία συνομιλούν πραγματικά μεταξύ τους. Η πρώτη τους performance, ‘’Καθόλου Κακή η Πόρτα Σας’’ ήταν βασισμένη σε κείμενο του Χαρούκι Μουρακάμι, παρουσιάστηκε το Μάιο του 2015. Σαν ομάδα συμμετείχαν στο 1ο Φεστιβάλ Παραστατικών Τεχνών στη Λήμνο και στο Handmade and Recycled Festival στο θέατρο Fabrica. Το Μάιο του 2016 παρουσίασαν σε μια σειρά παραστάσεων το ''QUINTET '84'' ''στο Θέατρο Φούρνος.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.