Monday, 3 April 2017

Πρόσκληση ενδιαφέροντος συμμετοχής σε Θερινό Σχολείο Industrial Product Design

Δευτέρα 3 Απριλίου 2017 - Το Τμήμα Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων του Πανεπιστημίου Αιγαίου διοργανώνει, για δεύτερη χρονιά, στις εγκαταστάσεις του στη Σύρο, το Θερινό Σχολείο “ Industrial Product Design and Concept Development – PRODECT 2017», 3 – 10/7/2017.Το PRODECT’17 εστιάζει σε μεθοδολογίες και σύγχρονες τεχνικές που αφορούν στο δημιουργικό και προκαταρκτικό στάδιο της σχεδίασης ενός προϊόντος. Το σχολείο περιλαμβάνει θεωρητικές διαλέξεις, και εργαστηριακές συνεργατικές δραστηριότητες (workshops), ώστε οι συμμετέχοντες να εξοικειωθούν με τις σύγχρονες μεθοδολογίες εξέλιξης σχεδιαστικών ιδεών και τις νέες τεχνολογίες δημιουργικής και προκαταρκτικής σχεδίασης. Το σχολείο απευθύνεται τόσο σε επαγγελματίες όσο και σε φοιτητές όλων των βαθμίδων (προπτυχιακούς, μεταπτυχιακούς, υποψ. διδάκτορες) οι οποίοι επιθυμούν να εμπλουτίσουν ή να ενημερώσουν τις γνώσεις τους στο χώρο της δημιουργικής και προκαταρκτικής σχεδίασης προϊόντων. Η γλώσσα διεξαγωγής του είναι η Αγγλική. Οι προπτυχιακοί φοιτητές που θα ολοκληρώσουν με επιτυχία το Θερινό Σχολείο θα λάβουν 4 μονάδες ECTS.Στο θερινό σχολείο συμμετέχουν προσκεκλημένοι ομιλητές με διεθνή ακαδημαϊκή και επαγγελματική εμπειρία στο χώρο της σχεδίασης προϊόντων (Industrial Design – Politecnico di Milano, Bertone Design).



Για περισσότερες πληροφορίες και αιτήσεις εγγραφής δείτε ΕΔΩ.

Προθεσμία εγγραφών: 18/6/2017.
Προθεσμία μειωμένων διδάκτρων: 4/6/2017
Προθεσμία Υποτροφίας: 22/5/2017​

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ