Saturday, 22 April 2017

Cycladic Talks | Η Κατερίνα Ι. Ανέστη συνομιλεί με την Κατερίνα Ευαγγελάτου

Σάββατο 22 Απριλίου 2017  -  Η Κατερίνα Ευαγγελάτου είναι η δεύτερη συνεντευξιαζόμενη της Κατερίνας Ανέστη στο πλαίσιο των Cycladic Talks, της σειράς  συζητήσεων-συνεντεύξεων με σημαντικές προσωπικότητες του πολιτισμού που διοργανώνει το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης. 

Στις 24 Απριλίου και ώρα 19.00,  η γνωστή σκηνοθέτης θα μιλήσει για τις δύο νέες μεγάλες προκλήσεις που έχει μπροστά της: Την πρώτη της παράσταση που σκηνοθετεί για την Επίδαυρο για λογαριασμό του Εθνικού Θεάτρου, την «Αλκηστη» του Ευρυπίδη αλλά και την αναβίωση της τελευταίας παράστασης του πατέρα της, Σπύρου Ευαγγελάτου. Πρόκειται για τον «Αμύντα» του Γεωργίου Μόρμορη που θα ανέβει στο Ηρώδειο τον Σεπτέμβριο. Η διαδρομή της στην τέχνη, οι εμπειρίες της στον χώρο από παιδί –από τότε που θυμάται τον εαυτό της- η προσωπική της διαδρομή που την οδήγησε ακόμα και στη σκηνοθεσία όπερας στο Περμ της Ρωσίας, το όραμά της και η εξέλιξή της θα αναδυθούν μέσα από τη συνέντευξη και στη συνέχεια  από τις ερωτήσεις του κοινού.

Τα Cycladic Talks είναι συνεντεύξεις ανοικτές στο κοινό και πραγματοποιούνται μια φορά το μήνα στο Cycladic Café με ελεύθερη είσοδο. Oι συμμετέχοντες έχουν την ευκαιρία, με ένα καφέ ή ένα ποτήρι κρασί, να γνωρίσουν και να συνομιλήσουν με προσωπικότητες που έχουν προσφέρει σημαντικό έργο στον πολιτισμό, έχουν φανατικό κοινό, παρουσιάζουν έργα που γίνονται talk of the town και για κάποιο λόγο είναι τώρα στην επικαιρότητα.  Στα επόμενα Cycladic Talks συνεντευξιαζόμενοι θα είναι σημαντικοί εκπρόσωποι του κινηματογράφου,  της φωτογραφίας, της αρχιτεκτονικής, της ποίησης, της βιομηχανίας  της μόδας ή του κοσμήματος αλλά και σεφ που κάνουν τομές στην γαστρονομία…

Πώς ξεκίνησε η ιδέα για τα Cycladic Talks
Πώς είναι να μιλάς με έναν σπουδαίο καλλιτέχνη ή έναν άνθρωπο που κινεί τα νήματα στο τοπίο του πολιτισμού, τη στιγμή ακριβώς της δημιουργίας; Τη στιγμή που στήνει, αναλαμβάνει το έργο του ή μόλις το έχει παρουσιάσει στο κοινό; Τι έχει στο μυαλό του; Αλλά και πώς αντιδρά, ανταποκρίνεται και τοποθετείται απέναντι στα σημαντικά θέματα που μας απασχολούν σήμερα;

Στο Cycladic Café, εκεί όπου πολλές συζητήσεις έχουν γίνει μεταξύ καλλιτεχνών σε ανύποπτο χρόνο οδηγώντας σε αποφάσεις και δράσεις που στη συνέχεια μας καθήλωσαν, οι δημιουργοί θα συνομιλούν με την δημοσιογράφο Κατερίνα Ι. Ανέστη μέσα από μια κλασική, καθαρή φόρμα συνέντευξης. Χωρίς λογοκρισία, χωρίς editing, χωρίς δεύτερες σκέψεις.  Αντί να διαβάζει τις συνεντεύξεις ο επισκέπτης στο σπίτι από απόσταση, θα έχει την ευκαιρία να αποκτήσει μια βιωματική σχέση. Να τις ζήσει. Και να συμμετάσχει σε αυτές. Χωρίς τη μορφή διάλεξης ή ομιλίας. Αλλά με τον ευθύ, γοργό, άμεσο, αδιαμεσολάβητο τρόπο που προσφέρει η φόρμα μιας δυναμικής συνέντευξης που δεν χτυπά κάτω από τη ζώνη, αλλά χτυπά στα νευραλγικά κέντρα της διανόησης, του θυμικού και της πραγματικής ζωής του δημιουργού.

Εδώ δεν θα υπάρχουν off the record! Τα πάντα θα μπορούν να συμβούν, χωρίς πρόβα, με όλα τα θέματα ανοιχτά και χωρίς στερεότυπα.  Στο Cycladic Cafe!

2ο Cycladic Talk: Κατερίνα Ευαγγελάτου
Δευτέρα 24 Απριλίου
Cycladic Café (Νεοφύτου Δούκα 4)
Ώρα έναρξης: 19.00 / Έναρξη προσέλευσης: 18.15
Είσοδος ελεύθερη / Δεν γίνονται κρατήσεις.
Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας
www.cycladic.gr

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.