Saturday, 29 April 2017

C.For Circus | «ГЛУМ» (Γκλούμ)

Σάββατο 29 Απριλίου 2017 - Η ομάδα θεάτρου C. For Circus παρουσιάζει την παράσταση “ГЛУМ”, βασισμένη στο «Ημερολόγιο ενός απατεώνα» του Αλεξάντρ Οστρόφσκι, διασκευασμένη όμως σύμφωνα με τη δυναμική και τις καλλιτεχνικές της ανησυχίες.Πρόκειται για μια σάτιρα της εποχής του μεγάλου Ρώσου δραματουργού, της περιόδου του ρεαλιστικού ρεύματος στη ρωσική λογοτεχνία, που καυτηριάζει με χιούμορ διαχρονικά κοινωνικοπολιτικά θέματα όπως η ματαιοδοξία και η κενότητα των διαπροσωπικών σχέσεων, η δημόσια εικόνα-ως εργαλείο απάτης και αυτοεξαπάτησης, οι προκαταλήψεις και ο συντηρητισμός και η διαπλοκή της εξουσίας και των εκπροσώπων της ανώτερης κοινωνικής τάξης.Το “ГЛУМ” που ως λήμμα σηματοδοτούσε την απάτη, είναι η ιστορία του Γκλούμοφ, το όνομα του οποίου αποτελεί λογοπαίγνιο.Η Μόσχα, στις αρχές του 19ου αιώνα, είναι ένας μεγάλος, αυτοαναφορικός διάλογος. Ο νέος και ανήσυχος Γκλούμοφ, αποφασίζει, πολύ στοχευμένα να πάρει μέρος σ’ αυτό το διάλογο, αντιδρώντας στην αδιάφορη θέση του στην κοινωνία της Μόσχας. Με την εξυπνάδα και το θράσος του καταφέρνει να εισχωρήσει σε έναν κύκλο ανθρώπων με επιρροή, χρησιμοποιώντας τους κατάλληλα για να πετύχει τους στόχους του: μια σταθερή, καλοπληρωμένη δουλειά και έναν γάμο «λαχείο» και εισιτήριο στην εξέχουσα κοινωνία της Μόσχας. Σύμμαχός του στην πορεία του, ένα ημερολόγιο, μόνος αποδέκτης της αλήθειας – καθρέφτης των μύχιων σκέψεών του και αχίλλειος πτέρνα του.Ένας κυνηγός της τύχης, ένας άνθρωπος που λαχταρά να αδράξει όσα του αξίζουν και κάνει γι’ αυτό περισσότερα απ’ όσα χρειάζεται. Ο Γκλούμοφ.



Ταυτότητα της παράστασης
Μετάφραση: Βαλέρια Δημητριάδου
Μουσική επιμέλεια: C. for Circus
Σκηνικά - Κοστούμια: Τίνα Τζόκα, Τζέλα Χριστοπούλου
Σχεδιασμός φωτισμών: Σεσίλια Τσελεπίδη
Επιμέλεια αφίσας: Άννυ Βαλουγεώργη
Φωτογραφίες: Νίκος Πανταζάρας
Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγγάνη, Τζένη Σερέτη

Παίζουν οι:
Παναγιώτης Γαβρέλας (Νηλ Φεντοσέιτς Μαμάεφ, Γκριγκόρι)
Χρύσα Κοτταράκου (Γκλαφίρα Γκλούμοβα, Μάσσενκα)
Ειρήνη Μακρή (Κλεοπάτρα Λβόβνα Μαμάεβα, Ράνγκα)
Παύλος Παυλίδης (Γεγκόρ Ντμίτριτς Γκλούμοφ)
Νικόλας Παπαδομιχελάκης (Γκολούτβιν, κος Κρουτίτσκι, Μανιέφα)
Νατάσα Ρουστάνη (Μαντάμ Τουρούσινα)
Σπύρος Χατζηαγγελάκης (Γεγκόρ Βασίλιτς Κουρτσάεφ, Ιβάν Ιβάνιτς Γκοροντούλιν, Μάτσα)

Πληροφορίες της παράστασης
Παραστάσεις: 28-29-30 Απριλίου 2017
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Παρασκευή, Σάββατο στις 21.00 και Κυριακή στις 19:00
Τιμές εισιτηρίου: Προπώληση 8,00€ μέχρι την πρεμιέρα. Κανονικό 12,00€, Φοιτητικό, ανέργων 8,00€
Προπώληση Εισιτηρίων: www.viva.gr, Public, Reload, Media Markt, Seven Spots, 11876, και στο ταμείο του Θεάτρου Αμαλία
Ώρες ταμείου: Δευτέρα – Τρίτη 10:30-13:30, Τετάρτη έως και Κυριακή 17:30-21:00
Περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ.



EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.