Wednesday, 26 April 2017

Προσωπικές ιστορίες σε ένα κουτί


Τετάρτη 26 Απριλίου 2017 - «Προσωπικές ιστορίες σε ένα κουτί» είναι ο τίτλος εργαστηρίου assemblage για ενήλικες, που διοργανώνει στα τέλη Απριλίου το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών Α.Π.Θ.Πρόκειται για  ένα πρωτότυπο και ενδιαφέρον εργαστήριο, που πραγματοποιείται με αφορμή την έκθεση της Συλλογής Τσιγκόγλου, η οποία φιλοξενείται αυτήν την περίοδο στο Τελλόγλειο. Λόγω μεγάλης επιτυχίας, η έκθεση παρατείνεται έως τις 21 Μαΐου 2017.Σκοπός του εργαστηρίου, που θα γίνει με εκπαιδεύτρια την ψυχολόγο, θεατρολόγο – μουσειολόγο Ανθή Χρυσοπούλου, είναι η γνωριμία και η εξοικείωση των συμμετεχόντων με το assemblage, είδος τέχνης συγγενικό με το κολάζ, στο οποίο διάφορα υλικά και αντικείμενα συναρμολογούνται σε τρισδιάστατες δομές.Με αναφορές σε έργα των Γιάννη Σκαλτσά και Κώστα Τσόκλη από τη Συλλογή Τσιγκόγλου, θα ζητηθεί από τους συμμετέχοντες να σκεφτούν και να σημειώσουν προσωπικά τους ή άλλα αντικείμενα που θα μπορούσαν να συνδέσουν με σταθμούς της ζωής τους ή με στοιχεία της προσωπικότητάς τους. Στη συνέχεια, θα τους ζητηθεί να φέρουν ένα κουτί ή πλαίσιο, το οποίο θα διαμορφώσουν σε περιβάλλοντα χώρο της σύνθεσης. Τέλος θα μονταριστεί και θα ολοκληρωθεί η σύνθεση, στην οποία θα δοθεί τίτλος και προαιρετικά  περιγραφή.Μέσα από τη διαδικασία αυτή, οι συμμετέχοντες θα αναλογιστούν:Γιατί κρατάμε – συλλέγουμε συγκεκριμένα αντικείμενα.Ποια είναι η αφηγηματική δύναμη των αντικειμένων.Πώς αυτά τα αντικείμενα μπορούν να συνδυαστούν και να μετουσιωθούν σε ένα προσωπικό έργο τέχνης αποκτώντας νέο ρόλο.Το αποτέλεσμα που θα προκύψει μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ μακέτας σκηνικού, τρισδιάστατης εικαστικής σύνθεσης, cabinet de curiosites, ενός μικρού μουσείου όπου θα πρωταγωνιστούν προσωπικές εμπειρίες, προτιμήσεις και συναισθήματα του κάθε δημιουργού.

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ. Ο κύκλος του εργαστηρίου περιλαμβάνει τρεις εβδομαδιαίες συναντήσεις, δίωρης διάρκειας η καθεμιά, που ξεκινούν στις 26 Απριλίου  και θα συνεχιστούν στις 3 και 10 Μαΐου (18.30 – 20.30). Το κόστος συμμετοχής για ολόκληρο τον κύκλο είναι 25 ευρώ (η εγγραφή πραγματοποιείται με την καταβολή του ποσού).Περιορισμένος αριθμός θέσεων. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.  Δηλώσεις συμμετοχής – εγγραφές στο τηλ.  2310  991611, Δέσποινα Βενετούλια.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.