Friday, 28 April 2017

Be there! Domatio Project

Παρασκευή 28 Απριλίου 2017 - Για ένα μήνα τον χρόνο, ξεκινώντας από σήμερα, το «Δωμάτιο» ανοίγει την πόρτα του δίνοντας τη δυνατότητα σε καλλιτέχνες και θεατές όλων των κοινωνικών ομάδων, να συνυπάρξουν σε ένα χώρο κοινό. Οι καλλιτέχνες δημιουργούν έργα in situ, τα οποία προσαρμόζονται κατάλληλα ανάλογα με τις ανάγκες του χώρου. Προσεγγίζουν ποικίλες θεματολογίες μέσα από διαφορετικές μορφές τέχνης όπως ζωγραφική, video art, εγκαταστάσεις, μουσική, performance, θέατρο, αφήγηση, μόδα κ.α.. Σημαντικό να επισημανθεί η ιδιαιτερότητα του χώρου, ο οποίος έχει διαμορφωθεί κατάλληλα ώστε να μπορεί να φιλοξενήσει και άτομα με αναπηρία.124 καλλιτέχνες και καλλιτεχνικές ομάδες, συμμετέχουν με έργα τα οποία θα παρουσιαστούν σε 29 διαφορετικές ομαδικές συνθέσεις/εκθέσεις ανάλογα με τις θεματικές που προσεγγίζουν. Η εκάστοτε έκθεση θα διαρκεί μια ημέρα και το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να παρευρεθεί σε όλες τις εκθέσεις δωρεάν.Λόγω του ότι σε αυτό το καλλιτεχνικό - κοινωνικό project ο θεατής καλείται να βιώσει την Τέχνη ουσιαστικά και αναπόσπαστα, και λαμβάνοντας υπόψιν τον περιορισμένο χώρο και την τήρηση ασφαλείας των παρευρισκόμενων, η επίσκεψη στις εικαστικές εκθέσεις θα γίνεται από ολιγάριθμα γκρουπ και κατόπιν συγκεκριμένου ραντεβού μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του «Δωματίου».Το «Δωμάτιο» είναι ένα περιβάλλον φορτισμένο με ετερόκλητα δεδομένα και δρώμενα τα οποία μπορούν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη δεσμών. Στην επαφή δηλαδή με τον εαυτό μας αλλά και τη σύνδεση με τους άλλους.


Η είσοδος στο «Δωμάτιο» βασίζεται στη συμμετοχή μέσα από τη συλλογικότητα και αποτελεί μια βιωματική προσέγγιση στην υπόσταση της τέχνης. Η επίσκεψη στον χώρο αποτελεί μια διαδικασία σε διαρκή διερεύνηση και διαμόρφωση από τους ίδιους τους συμμετέχοντες, αφού κάθε μέρα θα παρουσιάζονται διαφορετικά έργα και συνδυασμοί.Μέσα από το πρότζεκτ αυτό, τίθενται ερωτήματα για την κοινωνική υπόσταση του ανθρώπου, τη συλλογικότητα αλλά και τη δημιουργικότητα εν μέσω κρίσης κοινωνικής, πολιτικής, αλλά και αξιακής.Το «Δωμάτιο» στοχεύει σε μια διαφορετική εμπειρία για τον θεατή αλλά και τον καλλιτέχνη καθώς αυτοί οι δύο πόλοι θα κληθούν να αλληλεπιδράσουν μέσα από τη συνύπαρξή τους στον χώρο της έκθεσης.Το «Δωμάτιο» είναι μια δημόσια εμπειρία για μικρούς και μεγάλους, οι οποίοι θα κληθούν να συμμετέχουν με το σώμα, το μυαλό, αλλά και το πνεύμα τους σε μια σειρά διαδραστικών έργων, παρακολουθώντας ταυτόχρονα και άλλους να κάνουν ακριβώς το ίδιο.


Κράτηση θέσεων : domatioproject@gmail.com
Πληροφορίες ΕΔΩ.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.