Friday, 31 March 2017

WE | The Itinerary [Η Διαδρομή]

Παρασκευή 31 Μαρτίου 2017 - Ο Exostis - Free Press και το Dukakis Centre σας προσκαλούν τη Δευτέρα, 03 Απριλίου στις 18.30, στον πολυχώρο WE, για την παρουσίαση του Φωτογραφικού Βιβλίου “The Itinerary” (Η Διαδρομή).

 Δευτέρα 03 Απριλίου 2017
Είσοδος Ελεύθερη
Πολυχώρος WE

Τι σημαίνει να ξεκινήσεις μία διαδρομή προς την Ευρώπη; Ειδικά εάν αυτό συνεπάγεται να διασχίσεις θάλασσες, βουνά, παράξενες και άγνωστες πόλεις και αφιλόξενα τοπία?Η έκδοση έρχεται ως λογική συνέχεια της ομότιτλης έκθεσης φωτογραφίας που διοργάνωσε τον προηγούμενο Μάιο η Υπηρεσία Ασύλου στην Αθήνα. 11 φωτορεπόρτερ συνδυάζουν τις μοναδικές τους ματιές σε ένα βιβλίο, καταγράφουν και παρουσιάζουν τους διάφορους σταθμούς στο οδοιπορικό των προσφύγων στις 235 εικόνες που περιέχονται στο λεύκωμα.Αυτοί οι σταθμοί βρίσκονται στην Ελλάδα, στα νησιά του Αιγαίου, στην Ειδομένη, στον Ελαιώνα στην Αθήνα, στον Πειραιά, στην ΠΓΔΜ, στη Σερβία και στην Ουγγαρία - την λεγόμενη “Βαλκανική Οδό” (Balkan Route). Ενώ, μερικές από τις φωτογραφίες λήφθηκαν στα σημεία εκκίνησης του οδοιπορικού, χώρες και περιοχές των προσφύγων, όπως το Ιράκ, τη Συρία και την Υποσαχάρια Αφρική.Χαρές και αγώνες αναδύονται μέσα από τις αδιάψευστες λεπτομέρειες της ζωής: το μοίρασμα του ψωμιού μέσα σε εγκαταλελειμμένα εργοστάσια, οι σωροί των σωσιβίων, τα καταστήματα νυφικών μέσα στα στρατόπεδα, τα ανήσυχα βράδια στο σκάφος, οι ασφυκτικές σκηνές και τα ύπουλα νερά.Η διαδρομή των ανθρώπων που απεικονίζονται στις εικόνες, αναμιγνύεται με τις πεταμένες, στο δρόμο, φωτογραφίες που ενεργούν σαν «μηνύματα» προς χάριν της αλληλεγγύης και της ειρηνικής συνύπαρξης. Το τέλος του ταξιδιού αυτού δεν είναι ορατό.Ένα συλλογικό έργο έντεκα ‘σιωπηλών μαρτύρων’ μιας από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές καταστροφές της σύγχρονης εποχής μας, έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να πει “Μα δεν ήξερα τι συνέβαινε”.


* Είσοδος ελεύθερη για το κοινό, τα έσοδα από την πώληση του λευκώματος θα διατεθούν για την ενίσχυση των δράσεων της «Μετάδρασης» για τα ασυνόδευτα παιδιά στην Ελλάδα.Στην παρουσίαση του βιβλίου, θα μιλήσουν:Από τους δημιουργούς οι Δημήτρης Μπούρας και Νίκος Παλαιολόγος.Μέσα από τις προσωπικές εμπειρίες, ιστορίες και εικόνες θα προσπαθήσουν να απαντήσουν στο βασικό ερώτημα που η έκδοση θέτει: Ποιος είναι «ένα πρόσωπο που φεύγει αναζητώντας το καταφύγιο ή την ασφάλεια, ειδικά σε μια ξένη χώρα"; Τι είναι μια «ξένη χώρα», «πολιτική αναταραχή», και τέλος όροι όπως "δραπετεύουν" και "ασφάλεια”; Θα συγκρίνουν τις συντριπτικές ομοιότητες του ανθρώπινου πνεύματος κατά τη διάρκεια της κρίσης.Τις γραμμές της πορείας, τους φράχτες και τους τοίχους που περιβάλλουν τους πρόσφυγες στην ευρωπαϊκή φαντασία.

Στην παρουσίαση του βιβλίου, θα μιλήσουν:

Από τους δημιουργούς οι Δημήτρης Μπούρας και Νίκος Παλαιολόγος.

Μέσα από τις προσωπικές εμπειρίες, ιστορίες και εικόνες θα προσπαθήσουν να απαντήσουν στο βασικό ερώτημα που η έκδοση θέτει: Ποιος είναι «ένα πρόσωπο που φεύγει αναζητώντας το καταφύγιο ή την ασφάλεια, ειδικά σε μια ξένη χώρα"; Τι είναι μια «ξένη χώρα», «πολιτική αναταραχή», και τέλος όροι όπως "δραπετεύουν" και "ασφάλεια”? Θα συγκρίνουν τις συντριπτικές ομοιότητες του ανθρώπινου πνεύματος κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Τις γραμμές της πορείας, τους φράχτες και τους τοίχους που περιβάλλουν τους πρόσφυγες στην ευρωπαϊκή φαντασία.

Επιπλέον καλεσμένοι ομιλητές:

Δρ Δημήτριος Γουλής, Δ/ντης του 67ου Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης. Το 67ο είναι το σχολείο που φέτος φιλοξενούνται 35 περίπου προσφυγόπουλα, στα πλαίσια της Δομής Υποστήριξης Προσφυγόπαιδων του Υπ. Παιδείας. Για τις δράσεις και τις προσπάθειες ένταξης αυτών των παιδιών, το σχολείο παρουσιάστηκε ως καλή πρακτική στο Διεθνές Συνέδριο Education for Refugee Children - Current practises and the way ahead (1 Δεκ, 2016, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Βρυξέλλες, Βέλγιο)
Τίτλος ομιλίας: “67ο Δημοτικό: Το σχολειό που αγκάλιασε τα πρoσφυγόπουλα”.

Patrick Strickland Δημοσιογράφος και παραγωγός του Al Jazeera English.

Ο Patrick Strickland εξειδικεύεται στο ανθρωπιστικό ρεπορτάζ μέσα από διερευνητική δημοσιογραφία και έχει καλύψει το “προσφυγικό ζήτημα” από την γέννεση του και σε όλα τα σημεία που το βιβλίο καταγράφει. Επίσης είναι ένας από αυτούς που έχουν προλογίσει την έκδοση.

Δρ. Λαμπρινή Νάσση, εκ μέρους του Dukakis Center, δικηγόρος Νέας Υόρκης και Θεσσαλονίκης με συνεργασία (νομικές υπηρεσίες για τον ΟΗΕ) παρέχει μαθήματα νομικής στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων στο Αμερικάνικο Κολέγιο της Θεσσαλονίκης.

Στο τμήμα των ερωτήσεων και του διαλόγου με κοινό , θα παραβρεθούν και θα συζητήσουν με το κοινό οι 11 δημιουργοί του βιβλίου (Milos Bicanski, Andrea Bonetti, Dimitrios Bouras, Louisa Gouliamaki, Yannis Kolesidis, Yannis Liakos, Menelaos Myrillas, Nikos Paleologos, Anna Pantelia, Fotis Plegas, Orestis Seferoglou)

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.