Friday, 31 March 2017

WE | The Itinerary [Η Διαδρομή]

Παρασκευή 31 Μαρτίου 2017 - Ο Exostis - Free Press και το Dukakis Centre σας προσκαλούν τη Δευτέρα, 03 Απριλίου στις 18.30, στον πολυχώρο WE, για την παρουσίαση του Φωτογραφικού Βιβλίου “The Itinerary” (Η Διαδρομή).

 Δευτέρα 03 Απριλίου 2017
Είσοδος Ελεύθερη
Πολυχώρος WE

Τι σημαίνει να ξεκινήσεις μία διαδρομή προς την Ευρώπη; Ειδικά εάν αυτό συνεπάγεται να διασχίσεις θάλασσες, βουνά, παράξενες και άγνωστες πόλεις και αφιλόξενα τοπία?Η έκδοση έρχεται ως λογική συνέχεια της ομότιτλης έκθεσης φωτογραφίας που διοργάνωσε τον προηγούμενο Μάιο η Υπηρεσία Ασύλου στην Αθήνα. 11 φωτορεπόρτερ συνδυάζουν τις μοναδικές τους ματιές σε ένα βιβλίο, καταγράφουν και παρουσιάζουν τους διάφορους σταθμούς στο οδοιπορικό των προσφύγων στις 235 εικόνες που περιέχονται στο λεύκωμα.Αυτοί οι σταθμοί βρίσκονται στην Ελλάδα, στα νησιά του Αιγαίου, στην Ειδομένη, στον Ελαιώνα στην Αθήνα, στον Πειραιά, στην ΠΓΔΜ, στη Σερβία και στην Ουγγαρία - την λεγόμενη “Βαλκανική Οδό” (Balkan Route). Ενώ, μερικές από τις φωτογραφίες λήφθηκαν στα σημεία εκκίνησης του οδοιπορικού, χώρες και περιοχές των προσφύγων, όπως το Ιράκ, τη Συρία και την Υποσαχάρια Αφρική.Χαρές και αγώνες αναδύονται μέσα από τις αδιάψευστες λεπτομέρειες της ζωής: το μοίρασμα του ψωμιού μέσα σε εγκαταλελειμμένα εργοστάσια, οι σωροί των σωσιβίων, τα καταστήματα νυφικών μέσα στα στρατόπεδα, τα ανήσυχα βράδια στο σκάφος, οι ασφυκτικές σκηνές και τα ύπουλα νερά.Η διαδρομή των ανθρώπων που απεικονίζονται στις εικόνες, αναμιγνύεται με τις πεταμένες, στο δρόμο, φωτογραφίες που ενεργούν σαν «μηνύματα» προς χάριν της αλληλεγγύης και της ειρηνικής συνύπαρξης. Το τέλος του ταξιδιού αυτού δεν είναι ορατό.Ένα συλλογικό έργο έντεκα ‘σιωπηλών μαρτύρων’ μιας από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές καταστροφές της σύγχρονης εποχής μας, έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να πει “Μα δεν ήξερα τι συνέβαινε”.


* Είσοδος ελεύθερη για το κοινό, τα έσοδα από την πώληση του λευκώματος θα διατεθούν για την ενίσχυση των δράσεων της «Μετάδρασης» για τα ασυνόδευτα παιδιά στην Ελλάδα.Στην παρουσίαση του βιβλίου, θα μιλήσουν:Από τους δημιουργούς οι Δημήτρης Μπούρας και Νίκος Παλαιολόγος.Μέσα από τις προσωπικές εμπειρίες, ιστορίες και εικόνες θα προσπαθήσουν να απαντήσουν στο βασικό ερώτημα που η έκδοση θέτει: Ποιος είναι «ένα πρόσωπο που φεύγει αναζητώντας το καταφύγιο ή την ασφάλεια, ειδικά σε μια ξένη χώρα"; Τι είναι μια «ξένη χώρα», «πολιτική αναταραχή», και τέλος όροι όπως "δραπετεύουν" και "ασφάλεια”; Θα συγκρίνουν τις συντριπτικές ομοιότητες του ανθρώπινου πνεύματος κατά τη διάρκεια της κρίσης.Τις γραμμές της πορείας, τους φράχτες και τους τοίχους που περιβάλλουν τους πρόσφυγες στην ευρωπαϊκή φαντασία.

Στην παρουσίαση του βιβλίου, θα μιλήσουν:

Από τους δημιουργούς οι Δημήτρης Μπούρας και Νίκος Παλαιολόγος.

Μέσα από τις προσωπικές εμπειρίες, ιστορίες και εικόνες θα προσπαθήσουν να απαντήσουν στο βασικό ερώτημα που η έκδοση θέτει: Ποιος είναι «ένα πρόσωπο που φεύγει αναζητώντας το καταφύγιο ή την ασφάλεια, ειδικά σε μια ξένη χώρα"; Τι είναι μια «ξένη χώρα», «πολιτική αναταραχή», και τέλος όροι όπως "δραπετεύουν" και "ασφάλεια”? Θα συγκρίνουν τις συντριπτικές ομοιότητες του ανθρώπινου πνεύματος κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Τις γραμμές της πορείας, τους φράχτες και τους τοίχους που περιβάλλουν τους πρόσφυγες στην ευρωπαϊκή φαντασία.

Επιπλέον καλεσμένοι ομιλητές:

Δρ Δημήτριος Γουλής, Δ/ντης του 67ου Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης. Το 67ο είναι το σχολείο που φέτος φιλοξενούνται 35 περίπου προσφυγόπουλα, στα πλαίσια της Δομής Υποστήριξης Προσφυγόπαιδων του Υπ. Παιδείας. Για τις δράσεις και τις προσπάθειες ένταξης αυτών των παιδιών, το σχολείο παρουσιάστηκε ως καλή πρακτική στο Διεθνές Συνέδριο Education for Refugee Children - Current practises and the way ahead (1 Δεκ, 2016, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Βρυξέλλες, Βέλγιο)
Τίτλος ομιλίας: “67ο Δημοτικό: Το σχολειό που αγκάλιασε τα πρoσφυγόπουλα”.

Patrick Strickland Δημοσιογράφος και παραγωγός του Al Jazeera English.

Ο Patrick Strickland εξειδικεύεται στο ανθρωπιστικό ρεπορτάζ μέσα από διερευνητική δημοσιογραφία και έχει καλύψει το “προσφυγικό ζήτημα” από την γέννεση του και σε όλα τα σημεία που το βιβλίο καταγράφει. Επίσης είναι ένας από αυτούς που έχουν προλογίσει την έκδοση.

Δρ. Λαμπρινή Νάσση, εκ μέρους του Dukakis Center, δικηγόρος Νέας Υόρκης και Θεσσαλονίκης με συνεργασία (νομικές υπηρεσίες για τον ΟΗΕ) παρέχει μαθήματα νομικής στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων στο Αμερικάνικο Κολέγιο της Θεσσαλονίκης.

Στο τμήμα των ερωτήσεων και του διαλόγου με κοινό , θα παραβρεθούν και θα συζητήσουν με το κοινό οι 11 δημιουργοί του βιβλίου (Milos Bicanski, Andrea Bonetti, Dimitrios Bouras, Louisa Gouliamaki, Yannis Kolesidis, Yannis Liakos, Menelaos Myrillas, Nikos Paleologos, Anna Pantelia, Fotis Plegas, Orestis Seferoglou)

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ