Monday, 27 March 2017

O Δημήτρης Ξόνογλου στην Οικία Τέλλογλου

Δευτέρα 27 Μαρτίου 2017 - Με τον εικαστικό καλλιτέχνη, καθηγητή της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Α.Π.Θ. Δημήτρη Ξόνογλου συνεχίζονται την Τετάρτη 29 Μαρτίου 2017, στις 19.00, τα Ραντεβού με καλλιτέχνες των εικαστικών στην Οικία Τέλλογλου, στην οδό Αριστοτέλους 2.Ο Δημήτρης Ξόνογλου γεννήθηκε στην Πρώτη Σερρών το 1949. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική στην Accademia di Belle Arti της Ρώμης (1972-76) και κεραμική στη Scuola delle Arti Ornamentali di San Giacomo (1972-75) της ίδιας πόλης. Για εννέα χρόνια δίδαξε στην Παιδαγωγική Ακαδημία του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Από το 1982 έχει πραγματοποιήσει δεκαπέντε ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Σκόπια κ.ά. Συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις εντός και εκτός Ελλάδας. Αξίζει να αναφερθεί η παρουσία του στη Biennale Νέων Καλλιτεχνών Ευρωπαϊκών Χωρών της Μεσογείου (Μασσαλία, 1985), στα Λ΄ Δημήτρια (Θεσσαλονίκη, 1995) στην Athens by art (2004), στη 16η Διεθνής Biennale Αθλητισμού στη Σύγχρονη Τέχνη (Θεσσαλονίκη, 2005) και ως εκπρόσωπος της Θεσσαλονίκης στην έκθεση Container '96 της Κοπεγχάγης Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης 1996.Η καλλιτεχνική του πορεία περιλαμβάνει έργα ζωγραφικής, κατασκευές από ποικίλα υλικά, εγκαταστάσεις και περιβάλλοντα. Στα πρώτα ζωγραφικά του βήματα προτιμά τα έντονα χρώματα και την εξπρεσιονιστική παραμόρφωση. Για τις κατασκευές του χρησιμοποιεί καμένες σελίδες βιβλίων «ορθού λόγου» (φυσικής, μαθηματικών, μαρξιστικής φιλοσοφίας κ.ά.), κερί, αλεύρι κ.ά. Το αποτέλεσμα είναι έργα με παράξενη υφή, έντονη μυρωδιά και απροσδόκητη όψη. Την πληρέστερη έκφραση των επιδιώξεών του αποτελούν οι εγκαταστάσεις και τα περιβάλλοντα, στα οποία προβάλλονται οι έννοιες του λόγου, της γνώσης, της τέχνης. Κοινός παρονομαστής στο σύνολο της δουλειάς του είναι η έντονη εννοιολογική και συμβολική φόρτιση.Στο πλαίσιο των «Ραντεβού με καλλιτέχνες» στην Οικία Τέλλογλου, κάθε Τετάρτη, στις 19.00-21.00, δημιουργοί που εκπροσωπούν ολόκληρο το φάσμα των εικαστικών τεχνών (ζωγραφική, χαρακτική, σκηνογραφία, φωτογραφία, γλυπτική) παρουσιάζουν το έργο τους και συζητούν με το κοινό.Περιορισμένος αριθμός θέσεων. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Κόστος συμμετοχής ανά παρουσίαση: 10 ευρώ. Πληροφορίες στο τηλ. 2310 991116, Νατάσα Πάκα, ιστορικός της Τέχνης.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.