Saturday, 25 March 2017

Η εργασία ως επινόηση -η Τέχνη για την κοινωνική αλλαγή

Read this in English HERE

Σάββατο 25 Μαρτίου 2017 - Στις 31 Μαρτίου και την 1η Απριλίου θα λάβει χώρα Συνέδριο με αυτό τον τίτλο και τις ανάλογες θεματικές στο Ινστιτούτο Γκαίτε της Θεσσαλονίκης. Σκοπός του συνεδρίου είναι να αναδείξει την αλληλεξάρτηση εργασίας και τέχνης στον οραματισμό μιας νέας κοινωνίας, μέσω της αλληλεπίδρασης τέχνης, εκπαίδευσης, δημιουργικής βιομηχανίας, τεχνολογίας, πολιτικής, οικονομίας και έρευνας. Στο συνέδριο θα συμμετέχουν διακεκριμένοι ακαδημαϊκοί και επαγγελματίες από τους τομείς αυτούς, οι οποίοι θα καταθέσουν τις σκέψεις και τις προτάσεις τους για την δημιουργία εναλλακτικών μοντέλων αστικής δημιουργικότητας, κοινωνικής επιχειρηματικότητας, βιώσιμης οικονομίας και συμμετοχικής πρακτικής, που μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της μελλοντικής εργασιακής πραγματικότητας.

Το συνέδριο χωρίζεται σε πέντε ενότητες:
1. Τέχνη για την κοινωνική αλλαγή - θεωρία και πρακτικές
2. Πολιτικές στρατηγικές στην Τέχνη
3. Κοινότητα, Αστική Μεταμόρφωση, Ψηφιακές Πρακτικές
4. Οικονομία, η Εργασία ως Επινόηση, τα Kοινά στον ψηφιακό χώρο, το Κίνημα των Δημιουργών-Κατασκευαστών (Maker Movement)
5. Πολιτικές του Μέλλοντος


Ζωντανή μετάδοση στο διαδίκτυο - Συμμετοχή του κοινού
Οργανωμένο ως δημιουργικό εργαστήριο, το Συνέδριο θα δώσει ιδιαίτερη έμφαση στη συμμετοχή του κοινού, λειτουργώντας το ίδιο ως παράδειγμα και μοντέλο ορθών πρακτικών, που συνδέονται άμεσα με το θέμα προς διερεύνηση. Κοινό από ολόκληρο τον κόσμο θα έχει την δυνατότητα να παρακολουθήσει το συνέδριο και να συμμετέχει στη συζήτηση που θα μεταδίδεται ζωντανά στο διαδίκτυο, μέσω youtube. Διεθνή ιδρύματα καλούνται να φιλοξενήσουν τη ζωντανή μετάδοση της εκδήλωσης και να οργανώσουν παράλληλες συζητήσεις.

Δυνατότητες εκπαίδευσης
Η ζωντανή μετάδοση θα πραγματοποιηθεί με τη χρήση ενός μηχανισμού (media lab), που έχει σχεδιαστεί ειδικά για την περίσταση, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο HyperWerk. Νέοι δημιουργοί από τη Θεσσαλονίκη θα εκπαιδευθούν στον σχεδιασμό και την χρήση του μηχανισμού αυτού. Απώτερος στόχος είναι να αποκτήσουν μοναδικές επαγγελματικές δεξιότητες, τις οποίες θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν μελλοντικά, προκειμένου να καθιερωθούν επαγγελματικά. Το Artecitya σκοπεύει να δημιουργήσει ευκαιρίες περαιτέρω εξέλιξης της ομάδας νέων επαγγελματιών που θα προκύψει από την εκπαίδευση αυτή, μέσα από το δίκτυό του στην Θεσσαλονίκη και αλλού, όπως έχει ήδη κάνει για την ομάδα Practise(in)Cognition.

Η σκηνογραφία του Συνεδρίου είναι έργο των Practise(in)Cognition, μιας ομάδας καλλιτεχνών, αρχιτεκτόνων και designers, που αναδείχθηκε μέσα από το project Perceiving Academy του Eric Ellingsen, στο πλαίσιο του residency του καλλιτέχνη για το Artecitya του Goethe-Institut Thessaloniki το περασμένο καλοκαίρι. Το Agency του Artecitya του Goethe-Institut Thessaloniki υποστηρίζει την ομάδα Practise(in)Cognition, στα πρώτα της βήματα, προσφέροντάς της ευκαιρίες να αποκτήσει νέα γνώση και εμπειρία μέσα από την πρακτική.

Περισσότερες πληροφορίες και Πρόγραμμα ΕΔΩ.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.