Sunday, 5 March 2017

Art Zone 42 | Κατερίνας Σταμπολίτη: ‘Καταφύγια’

Κυριακή 5 Μαρτίου 2017 - Την Πέμπτη 9 Μαρτίου παρουσιάζεται στην γκαλερί Art Zone 42 η τέταρτη ατομική έκθεση της Κατερίνας Σταμπολίτη με τίτλο ‘Καταφύγια’. H εικαστική γραφή της είναι έντονη, παθιασμένη, εξπρεσιονιστική. Θα λέγαμε ότι λειτουργεί στα όρια του αυτοματισμού όσον αφορά τις δημιουργίες της, αποκαλύπτοντας στον καμβά τα εσωτερικά της συναισθήματα και τις εκάστοτε σκέψεις της. Επηρεασμένη πάντοτε από τη ροή των γεγονότων, σε αυτή την έκθεση παρουσιάζει το ρόλο της γυναίκας όσον αφορά τις κοινωνικές συνθήκες διαβίωσής της, το σθένος που πρέπει να επιδεικνύει ως μάνα, τροφός και προστάτης των παιδιών της όταν εξαναγκάζεται να εγκαταλείψει την εστία της για να βρει περίθαλψη σε άλλο τόπο και συνάμα να οραματιστεί ένα καλύτερο μέλλον για την οικογένειά της.Εκ πρώτης όψης θα λέγαμε ότι τα χρώματα της Κατερίνας Σταμπολίτη είναι ‘δύσκολα’, δεν εξιδανικεύουν τις καταστάσεις. Ως επί το πλείστον σε μαύρες και γκρι αποχρώσεις η μορφή της γυναίκας, συχνά με γυρισμένη πλάτη, φαντάζει οικουμενική. Ορισμένες φορές συναντώναι επαναλαμβανόμενα μοτίβα στο έργο της, όπως είναι η σκάλα και η βάρκα, σύμβολα ανάτασης και διαφυγής. Η παρουσίαση της συγεκριμένης θεματικής ωστόσο κρύβει μέσα της ένα σθένος. Το γεγονός ότι η γυναίκα παρουσιάζεται με γυρισμένη πλάτη θα μπορούσε να σημαίνει ότι κάπου βαθιά μέσα της ελπίζει και προχωράει, ανασυγκροτώντας τις δυνάμεις της. Μέσα από τις μαύρες και γκρι αποχρώσεις, ξεπροβάλλουν συμβολικά χρώματα, αφήνοντας την αίσθηση της αναδημιουργίας και της αναγέννησης από τις στάχτες.



Σύντομο Βιογραφικό
Η Κατερίνα Σταμπολίτη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα. Κατοικεί και εργάζεται στην Αθήνα. Ασχολούνταν από μικρή ηλικία με τα εικαστικά, ενώ σπούδασε Ιστορία-Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Τον Ιανουάριο του 2001 πραγματοποίησε την πρώτη ατομική της έκθεση στο Κέντρο Τέχνης «Πανταζίδης». Το καλοκαίρι του 2002 παρουσίασε τη δεύτερη ατομική στον χώρο τέχνης ΑΛΕΚΤΟΝ. Ακολούθησαν κι άλλες ομαδικές, στον Δήμο Αθηναίων. Τον Ιούλιο του 2014 έκανε την τρίτη ατομική της στον Σχινιά, στην Αθήνα. Πηγή έμπνευσης της αποτελεί το σύμπαν, η ψυχή, οι εικόνες, καθημερινές - ανθρώπινες. Η σημαντικότητα απλών πραγμάτων. Το στίγμα της είναι η ζωγραφική χειρονομία, ο αυθορμητισμός έκφρασης. Είναι αυτό που στη λογοτεχνία ονομάζεται ελεύθερη ή αυτόματη γραφή.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ