Wednesday, 22 March 2017

Μουσείο Μπενάκη | "Νόστος αδήλων" του Χρήστου Μποκόρου

Τετάρτη 22 Μαρτίου 2017 - Η έκθεση έχει τον τίτλο «Νόστος Αδήλων», ανοίγει για το κοινό Πέμπτη 23 Μαρτίου και θα διαρκέσει έως τις 14 Μαΐου. Η λέξη Νόστος εμπεριέχει την έννοια της επιστροφής, αλλά μετά από μια διαδικασία περιπέτειας αλλά και προσωπικής κάθαρσης.Άλλωστε και οι λέξεις που προέρχονται από τη λέξη αυτή (νόστος εκ του νέομαι = έρχομαι), συνδέονται με τον συναισθηματικό Πάθος (νοσταλγία), αλλά και την ικανοποίηση που προκύπτει από την ευόδωση της ατομικής περιπέτειας του καθενός (νόστιμος, νόστιμον ήμαρ).Η επιλογή της λέξης αυτής για την νέα έκθεση του Χρήστου Μποκόρου στον πρώτο όροφο του κτηρίου της οδού Πειραιώς, σηματοδοτεί αφενός τη σύνδεση με την προηγούμενη (Όψεις Αδήλων), και αφετέρου την επιστροφή στο Μουσείο Μπενάκη του σπουδαίου συνόλου που απαρτίζουν «Τα Στοιχειώδη». Ο «Νόστος Αδήλων» δεν είναι απλώς μια επανέκθεση των έργων του Χρήστου Μποκόρου σε ένα διαφορετικό χώρο. Προέκυψε, κατά κάποιον τρόπο, ως αναγκαία εξέλιξη μετά τη συγκινητική ανταπόκριση του κοινού στις «Όψεις Αδήλων».Με επίκεντρο «Τα Στοιχειώδη», που επιστρέφουν στο Μουσείο Μπενάκη μετά τη σπουδαία έκθεση στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Μόσχας, τα υπόλοιπα έργα σηματοδοτούν την οδό που οδήγησε σ’ αυτά.  Στην έκθεση παρουσιάζονται επίσης για πρώτη φορά σημαντικά έργα του Χρήστου Μποκόρου, τα οποία ανήκουν στη συλλογή της ΑΓΕΤ Ηρακλής και δημιουργήθηκαν ειδικά για το ημερολόγιο της εταιρίας, το 2002, καθώς και άλλα από την προσωπική συλλογή του καλλιτέχνη και από ιδιωτικές συλλογές.



Κατά τη διάρκεια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν ξεναγήσεις από τον ίδιο τον καλλιτέχνη οι πρώτες εκ των οποίων θα πραγματοποιηθούν στις ακόλουθες ημερομηνίες:

    Κυριακή 26/03/2017, ώρα 12:30
    Σάββατο 01/04/2017, ώρα 12:30
    Παρασκευή 07/04/2017, ώρα 19:00 (μόνο για Μέλη του Μουσείου Μπενάκη)
    Σάββατο 08/04/2017, ώρα 12:30

Ο Χρήστος Μποκόρος γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1956. Σπούδασε νομικά στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (1975-1979) και ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1983-1989). Έχει εκπροσωπήσει επανειλημμένως την Ελλάδα και έχει διακριθεί σε διεθνείς διοργανώσεις. Το 1992 του απονεμήθηκε το Μεγάλο Βραβείο του 24ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ζωγραφικής στην Cagnes-sur-Mer στη Γαλλία, και ένα χρόνο αργότερα τιμήθηκε με το Βραβείο της Πόλης Saint Paul de Vence στο πλαίσιο της 13ης Μπιενάλε Μεσογείου στη Νίκαια. Έχει εκθέσει σε πολλές χώρες του κόσμου. Έργα του βρίσκονται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές εντός και εκτός της Ελλάδας. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Η δημοσιογράφος Βασιλική Τζεβελέκου, σε άρθρο της στην Εφημερίδα των Συντακτών του 2016 σημειώνει για τον καλλιτέχνη "Ο Χρήστος Μποκόρος έχει δημιουργήσει ένα ιδιαίτερο ζωγραφικό ιδίωμα και τα έργα του διακρίνονται για την ακρίβεια και τη δεξιοτεχνία στην αναπαράσταση, η οποία είναι κατανοητή για τους θεατές αλλά ταυτόχρονα διατηρούν και το μεγαλείο στην υπέρβαση της τέχνης, λειτουργούν ως βατήρας για σκέψη, περισυλλογή και αναστοχασμό".

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.