Wednesday, 8 February 2017

Το Δάσος κάτω από τον Δρόμο

Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2017 - Τα εγκαίνια της έκθεσης με τίτλο «Το Δάσος κάτω από τον Δρόμο» θα πραγματοποιηθούν την Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2017, στις 19.00, στο Γενί Τζαμί (Αρχαιολογικού Μουσείου 30, τηλ. 2310-857.978). Η πρωτότυπη έκθεση που παρουσιάζει η Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης, ξεκίνησε τον Μάιο του 2015 από τη Λέσβο, ως μια παραγωγή του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου και του Αριστοτελείου Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Θεσσαλονίκης, και θα διαρκέσει έως τις 7 Απριλίου 2017.Στο πλαίσιό της εκτίθενται φυτικά απολιθώματα και ευρήματα, που αποκαλύφθηκαν μέσω σωστικών ανασκαφών στη διάρκεια της πρόσφατης διάνοιξης του νέου οδικού άξονα Καλλονής - Σιγρίου, ο οποίος διασχίζει την προστατευόμενη περιοχή του απολιθωμένου δάσους στη δυτική Λέσβο.Ακόμη, δίνεται έμφαση στις προσπάθειες για τη διάσωση των απολιθωμάτων, με πληροφορίες γύρω από τις διαδικασίες της ανασκαφής, της συντήρησης, της μεταφοράς και της τεκμηρίωσης των ευρημάτων, καθώς και για τη χαρτογράφηση και ανάδειξη των απολιθωμένων θέσεων.Παράλληλα, θα πραγματοποιούνται εκπαιδευτικές ξεναγήσεις για ομάδες μαθητών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ομάδες επισκεπτών, κατόπιν τηλεφωνικού ραντεβού με τη μουσειολόγο της Δημοτικής Πινακοθήκης, Θάλεια-Μαρία Αλεξάκη (από Τρίτη έως Παρασκευή 10.00 -14.00, 2313 318534).Η έκθεση θα λειτουργεί από Τρίτη έως Παρασκευή, κατά τις ώρες 10.00 έως 18.00, και το Σάββατο από τις 11.00 έως τις 15.00, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ