Sunday, 19 February 2017

Ιωάννινα: Αναδρομική έκθεση Χριστόδουλου Γκαλτέμη

Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2017 - Μια σημαντική έκθεση ζωγραφικής για την Ήπειρο με έργα του Χριστόδουλου Γκαλτέμη, σπουδαίου εικαστικού καλλιτέχνη και επίκουρο καθηγητή της Σχολής Καλών τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ενταγμένη στις εκδηλώσεις της επετείου απελευθέρωσης της πόλης των Ιωαννίνων. Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει την έκθεσή του με θεματογραφία των έργων από την πόλη των Ιωαννίνων και την ευρύτερη περιοχή της Ηπείρου.

Ο Χριστόδουλος Γκαλτέμης γεννήθηκε στην Κωστάνιανη Ιωαννίνων το 1953. Πήρε τα πρώτα μαθήματα σχεδίου από τον Γιαννιώτη ζωγράφο Γιώργο Καζάκο. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας στο εργαστήρι χαρακτικής του Κωνσταντίνου Γραμματόπουλου με υποτροφία του Ιδρύματος Γιάννη Κεφαλληνού. Αποφοίτησε με βραβείο. Μετά τις σπουδές του εμβάθυνε στην τέχνη της λιθογραφίας σε γνωστά αθηναϊκά εργαστήρια και του χορηγήθηκε τριετής κρατική υποτροφία εσωτερικού για μεταπτυχιακές σπουδές. Είναι επίκουρος καθηγητής χαρακτικής στη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και ασχολείται εξίσου με την ζωγραφική και την χαρακτική συνεχίζοντας μια μεγάλη παράδοση, που περιλαμβάνει καλλιτέχνες όπως οι: Δ. Γαλάνης, Σπ. Βασιλείου, Κ. Γραμματόπουλος, Ν. Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Γ. Βαρλάμος, Π. Τέτσης, Αλ. Φασιανός και η οποία στη ρίζα της έχει το μεγάλο όνομα του Ρέμπραντ.Διακονεί ισότιμα τη ζωγραφική και τη χαρακτική, συμπεριφερόμενος ως χαράκτης στη ζωγραφική του και ως ζωγράφος στη χαρακτική του. Γιατί, ελευθερωμένος από τις διαστάσεις του χαρακτικού που προοριζόταν για εικονογράφηση, περνά στις μεγαλύτερες επιφάνειες χαρτιού, που του επιτρέπουν και του επιβάλλον να εργαστεί σαν να έχει πίνακα ζωγραφικής απέναντί του. Στις διαστάσεις πάλι του καμβά των ζωγραφικών έργων του δουλεύει επίμονα σαν μικρογράφος χαράκτης, δεν παρακάμπτει τις λεπτομέρειες στις συνθέσεις του: μια γλάστρα ή ένα μπακίρι του απορροφούν την προσοχή το ίδιο, ίσως και πιο πολύ, με τη γενικότερη εικόνα του εκάστοτε θέματός του, δίνοντας θαυμαστές αυτόνομες νεκρές φύσεις. Mάλιστα, για να έχει τη δυνατότητα της ενδελεχούς εργασίας σε σημεία των ζωγραφικών έργων του, επανέρχεται, και πάνω στα ακρυλικά ολοκληρώνει τα ψιμύθια με ελαιοχρώματα.


O καλλιτέχνης δεν φοβάται τις ιστορικές αναδρομές, ζει άλλωστε στο δικό του χρόνο, το σταματημένο σε ανθρώπους και γειτονιές που αγάπησε και που τον συνοδεύουν σε κάθε πίνακα. H δωρική λιτότητα ισορροπεί τη σύνθεση και περιορίζει, στα απαραίτητα αισθητικά γνωρίσματα, τη ρητορική γοητεία των θεμάτων. O καλλιτέχνης χαρακτηρίζεται από «σαρακοστιανή» εκφραστική λακωνικότητα που έχουν οι κορυφαίοι χαράκτες και σχεδιαστές, αλλά επιπλέον, και από μια ποιότητα –διακριτικά ανιχνευόμενη– που μαρτυρά την ηπειρώτικη καταγωγή και τον αντίστοιχο ορίζοντα των πραγμάτων.O ρεαλισμός του έχει περιγραφική αφετηρία, ξεκινά ως ανάμνηση και μνήμη. Aλλά γίνεται λυρική, ανθρώπινη προσέγγιση του πόνου των ανθρώπων και των πραγμάτων, των συμβόλων που κρύβονται μέσα στα ταπεινά. H απτή επιφάνεια της όψης είναι η αφορμή, το ιδεαλιστικό και διαχρονικό βάθος, ο τελικός στόχος, που πετυχαίνει με τα έργα αυτάΗ Ακαδημία Αθηνών το 2008 του απένειμε το βραβείο της τάξης των γραμμάτων και των καλών τεχνών για το σύνολο της εικαστικής του δημιουργίας. Έργα του βρίσκονται στο Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας, στην Τράπεζα Εργασίας, στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, στο Μουσείο Βορρέ, στην Πινακοθήκη Ευάγγελου Αβέρωφ στο Μέτσοβο, στο Δημαρχείο Ιωαννίνων, στην Πινακοθήκη Χαρακτικής που ίδρυσε ο Κώστας Μαλάμος στη Ζίτσα Ιωαννίνων. Επίσης στο Υπουργείο Εξωτερικών, στα ξενοδοχεία Hyatt Regency Θεσσαλονίκης και King George Αθηνών. Ακόμη σε τράπεζες, δημόσιους οργανισμούς και σε πολλέ ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα , Κύπρο, Η.Π.Α., Καναδά, Αγγλία, Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία. Έλαβε μέρος σε πολλές ομαδικές και ατομικές εκθέσεις.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν την Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2017, ώρα 08:15 μ.μ. στη Δημοτική Πινακοθήκη Ιωαννίνων, Κοραή 1, και η διάρκειά της θα είναι μέχρι την Κυριακή 30 Απριλίου 2017. Οι ώρες λειτουργίας της Πινακοθήκης είναι: Δευτέρα έως Πέμπτη: 08:00-15:00, Παρασκευή: 08:00-21:00, Σάββατο: κλειστά, Κυριακή: 10:00- 13:00 & 18:00-21:00

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.