Thursday, 16 February 2017

Τελευταίες μέρες για τρεις ενιδαφέρουσες εικαστικές εκθέσεις στην Θεσσαλονίκη

Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2017 - Το προσεχές Σάββατο είναι η τελευταία ημέρα των εκθέσεων που εγκαινιάστηκαν τον τελευταίο μήνα στην Myrό Gallery (Διεύθυνση: Νικηφόρου Φωκά 8, περιοχή Λευκού Πύργου, ΤΚ 54621, Κέντρο Θεσσαλονίκης). Πρόκειται για τρεις εκθέσεις με μεγάλο ενδιαφέρον: τις εκθέσεις ζωγραφικής του Γιώργου Καραφωτιά (Κεντρική Αίθουσα) και της Αλεξάνδρας Μάντζαρη (Myrό Project Room), και την έκθεση γλυπτικής σε μάρμαρο του νεαρού Θεσσαλονικιού Στράτου Πάλλα (Greek Marble Initiative Showroom). Οι εκθέσεις τελούν υπό την επιμέλεια του Πάρη Καπράλου, διευθυντή του τομέα τέχνης του Myrό Antiques House στο οικοσύστημα του οποίου ανήκει η Gallery.  Ώρες/μέρες λειτουργίας Πέμπτη, Παρασκευή (11.00 – 14.00 & 17.00 – 21.00) και Σάββατο (11.00 - 15.00).

Στην έκθεση, που είναι η πρώτη ατομική του Γιώργου Καραφωτιά στην Θεσσαλονίκη, παρουσιάζεται νέα σειρά έργων του που δημιουργήθηκε  ως επί το πλείστον κατά τα έτη 2015 και 2016. Πρακτικά θα ήταν άστοχο να μιλήσουμε για μία ενιαία σειρά με ένα ενιαίο θέμα. Ο Γιώργος Καραφωτιάς συνδιαλέγεται με μια ποικιλία εννοιολογικών πλαισίων που αποτελούν το σώμα της δουλειάς του περισσότερο από 20 χρόνια. Τα έργα της έκθεσης διερευνούν θέματα όπως το ταξίδι -τόσο με την αλληγορική έννοια της πορείας της ζωής, όσο και κατά την αντικειμενικότερη έννοια της μετάβασης, και τις ανθρώπινες σχέσεις. Μορφολογικά και υφολογικά περισσότερα έργα του Καραφωτιά δανείζονται τα φτερά του ονείρου, αναπτύσσουν την ατμόσφαιρα του και υπερθεματίζουν μια ιδιαίτερη και χαρακτηριστική στα έργα του εξπρεσσιονιστική προσέγγιση που δίνει την δυνατότητα στον θεατή να τα ξεχωρίσει.

Η έκθεση της Αλεξάνδρας Μάντζαρη στην Myrό Gallery είναι η πρώτη ατομική παρουσίαση του πολύ ενδιαφέροντος έργου της νεαρής ανερχόμενης ζωγράφου. Αποτελείται από μια σειρά σχεδίων φτιαγμένα με κάρβουνο σε χαρτί. Τα στοιχεία του αφηρημένου εξπρεσσιονισμού που εφαρμόζει η εικαστικός στην φόρμα των προσώπων που διερευνά συλλαμβάνουν με μοναδικό τρόπο την κίνηση του σώματος και τις αναδεύσεις της ψυχικής διάθεσης. Ονειρικά και συνάμα με παρόν το στοιχείο του εφιάλτη, τα οραματικά έργα της Μάντζαρη είναι εγγραφές του χρόνου στον χώρο, οι οποίες αφήνουν το υλικό στίγμα για τις άυλες ιδιότητες της προσωπικότητας που απεικονίζουν.

Η έκθεση του νεαρού γλύπτη Στράτου Πάλλα έχει ως θέμα το πολύπλοκο των σχέσεων όπως αυτό βιώνεται από όλους μας καθημερινά, ενώ τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι απλούστερα. Τα γλυπτά αποτυπώνουν διάφορα στάδια των ανθρώπινων σχέσεων, και ιδίως όσων φέρουν βεβαρυμένο παρελθόν, τις πληγές τους που δεν θα φύγουν ποτέ.  Η παρουσίαση της σειράς έχει αφηγηματικό χαρακτήρα και σε αυτή προβάλλεται ως λύση η ερωτική ένωση. Τα γλυπτά είναι μαρμάρινα, κάποια αποτελούνται από περισσότερα του ενός διακριτά μέρη, με τις διαφορετικές ποιότητες και υφές του υλικού να υπερθεματίζουν στα συναισθήματα και τον ιδιαίτερο ψυχισμό της μορφής που ενσαρκώνουν. Η σειρά έργων του γλύπτη είναι ανθρωποκεντρική, όπως άλλωστε όλη η δουλειά του γλύπτη μέχρι σήμερα, τόσο στην γλυπτική όσο και στις εγκαταστάσεις. Εκλεκτός αναπαραστατικός γλύπτης, παρά το νεαρό της ηλικίας του, έχει κερδίσει, με την σκληρή δουλειά και το εξαιρετικό έργο του, την προσοχή, τον θαυμασμό και την εκτίμηση για το έργο του.


EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.