Tuesday, 14 February 2017

Σοφία Κυριακού | Το ίχνος του Πολύτιμου

Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2017 - Η Γκαλερί Cube (Ανδρέα Μιαούλη 39, Πάτρα), εγκαινιάζει τη συνεργασία της με την εικαστικό Σοφία Κυριακού και παρουσιάζει την καινούρια της δουλειά, στην ατομική της έκθεση με τίτλο “ Το ίχνος του Πολύτιμου”. Τα έργα που παρουσιάζονται είναι ζωγραφικά και έργα μικτής τεχνικής και για την ίδια είναι η έκτη ατομική της έκθεση.Η εικαστικός Σοφία Κυριακού γράφει για τα έργα της θεματικής ενότητας “Το ίχνος του Πολύτιμου”: Αρχετυπικές έννοιες του πολύτιμου αγγίζονται σ' αυτή την έκθεση μέσα από το ατελές σήμερα. Με το υλικό του ευτελούς προσπαθώ να αγγίξω το πολύτιμο, γιατί μπορεί μία χρυσοκλωστή να υποδύεται το πολύτιμο, ενώ ένα τσαλακωμένο χαρτάκι μπορεί να είναι.Έννοιες και λέξεις που κρύβουν κάτι από την παγκόσμια ιστορία, αλλά και η καταγραφή της κατάστασης των ίδιων των έργων, δηλαδή για ποιο σκοπό φτιάχτηκαν και τι εξυπηρετεί αυτός ο σκοπός, είναι η αφορμή για τη δημιουργία των περισσότερων έργων. Το ίχνος που αφήνει το αγνό κομμάτι της ύπαρξης μας, ως ίχνος ενθύμησης για αυτό που είναι πολύτιμο και ξεχάσαμε ότι είναι. Μια σπίθα ενθύμησης για κάτι που ξεχάσαμε, καθώς το πολύτιμο είναι διαχρονικό και δεν μπορεί παρά να είναι, γιατί το ξεχάσαμε και το αντικαταστήσαμε με το ψεύτικο - Faux, μήπως δεν είναι εύκολο να αποδεχτεί ο άνθρωπος το πολύτιμο γι' αυτό κάνει πως το ξεχνάει; Το πολύτιμο κρύβει και ενοχή, είτε επειδή είναι επιθυμητό απ' όλους, είτε γιατί φαντάζει άπιαστο και επομένως χαρακτηρίζεται ψεύτικο, πολλές φορές λέμε το ψεύτικο αληθινό και το αληθινό ψεύτικο, χρησιμοποιώντας εκφράσεις όπως “είναι τόσο ωραίο σαν ψεύτικο ή είναι τόσο ωραίο σαν αληθινό”, σαν να μην μπορούμε να δεχτούμε αυτό που είναι.Πολύτιμα και διαχρονικά σύμβολα που ορίζουν τον μύθο και την ιστορία του ανθρώπου, τοποθετούνται ως ερωτήματα, αλλά και ως πεδία έρευνας. Ένα μήλο ορίζεται ως “πολύτιμα ένοχο”, γιατί ένα στόμα το δάγκωσε, ένας κρίνος “αθωώθηκε”, γιατί μία μύτη τον μύρισε, ένα παγόνι έγινε σύμβολο ομορφιάς, όταν ένα μάτι το είδε, όταν η καρδιά σταμάτησε έγινε ψυχή ... Αυτές οι δηλώσεις που προκύπτουν από ένα αντικείμενο προς παρατήρηση μέσα από την ιστορία της ανθρώπινης νόησης γίνονται πεδίο παρατήρησης και διερεύνησης του πολύτιμου.Διάρκεια έκθεσης: 17 Φεβρουαρίου – 18 Μαρτίου 2017.



Σύντομο Βιογραφικό
Η Σοφία Κυριακού γεννήθηκε στη Σύρο το 1974, ζει και εργάζεται στην Αθήνα.Σπούδασε στην ΑΣΚΤ στο εργαστήριο του Γ.Ψυχοπαίδη και στη Βαρκελώνη στο Universidad de Barcelona – Facultat de Bellas Artes συμμετέχοντας στο πρόγραμμα Erasmus.Έργα της βρίσκονται στις συλλογές της Πινακοθήκης Κυκλάδων, του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης Φλώρινας, της συλλογής του ΗΣΑΠ, καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές.Το χρονικό διάστημα 2007-2011 δίδαξε ζωγραφική και σκηνογραφία στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στη Φλώρινα.Την περίοδο 2012 - 2014 δημιούργησε, μαζί με συνάδελφό της, τον χώρο Owl Art Space και την εικαστική τριλογία Μετρολόγος και από το 2014 έως σήμερα διδάσκει στο πρόγραμμα Δια βίου εκπαίδευσης του ΤΕΕΤΦ του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στην Αθήνα.

Ώρες λειτουργίας:
Τρίτη Πέμπτη Παρασκευή 10.00 – 14.00 & 18.00 – 21.00
Τετάρτη Σάββατο 10.00 – 14.00
Κυριακή & Δευτέρα κλειστά

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ