Tuesday, 14 February 2017

Σοφία Κυριακού | Το ίχνος του Πολύτιμου

Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2017 - Η Γκαλερί Cube (Ανδρέα Μιαούλη 39, Πάτρα), εγκαινιάζει τη συνεργασία της με την εικαστικό Σοφία Κυριακού και παρουσιάζει την καινούρια της δουλειά, στην ατομική της έκθεση με τίτλο “ Το ίχνος του Πολύτιμου”. Τα έργα που παρουσιάζονται είναι ζωγραφικά και έργα μικτής τεχνικής και για την ίδια είναι η έκτη ατομική της έκθεση.Η εικαστικός Σοφία Κυριακού γράφει για τα έργα της θεματικής ενότητας “Το ίχνος του Πολύτιμου”: Αρχετυπικές έννοιες του πολύτιμου αγγίζονται σ' αυτή την έκθεση μέσα από το ατελές σήμερα. Με το υλικό του ευτελούς προσπαθώ να αγγίξω το πολύτιμο, γιατί μπορεί μία χρυσοκλωστή να υποδύεται το πολύτιμο, ενώ ένα τσαλακωμένο χαρτάκι μπορεί να είναι.Έννοιες και λέξεις που κρύβουν κάτι από την παγκόσμια ιστορία, αλλά και η καταγραφή της κατάστασης των ίδιων των έργων, δηλαδή για ποιο σκοπό φτιάχτηκαν και τι εξυπηρετεί αυτός ο σκοπός, είναι η αφορμή για τη δημιουργία των περισσότερων έργων. Το ίχνος που αφήνει το αγνό κομμάτι της ύπαρξης μας, ως ίχνος ενθύμησης για αυτό που είναι πολύτιμο και ξεχάσαμε ότι είναι. Μια σπίθα ενθύμησης για κάτι που ξεχάσαμε, καθώς το πολύτιμο είναι διαχρονικό και δεν μπορεί παρά να είναι, γιατί το ξεχάσαμε και το αντικαταστήσαμε με το ψεύτικο - Faux, μήπως δεν είναι εύκολο να αποδεχτεί ο άνθρωπος το πολύτιμο γι' αυτό κάνει πως το ξεχνάει; Το πολύτιμο κρύβει και ενοχή, είτε επειδή είναι επιθυμητό απ' όλους, είτε γιατί φαντάζει άπιαστο και επομένως χαρακτηρίζεται ψεύτικο, πολλές φορές λέμε το ψεύτικο αληθινό και το αληθινό ψεύτικο, χρησιμοποιώντας εκφράσεις όπως “είναι τόσο ωραίο σαν ψεύτικο ή είναι τόσο ωραίο σαν αληθινό”, σαν να μην μπορούμε να δεχτούμε αυτό που είναι.Πολύτιμα και διαχρονικά σύμβολα που ορίζουν τον μύθο και την ιστορία του ανθρώπου, τοποθετούνται ως ερωτήματα, αλλά και ως πεδία έρευνας. Ένα μήλο ορίζεται ως “πολύτιμα ένοχο”, γιατί ένα στόμα το δάγκωσε, ένας κρίνος “αθωώθηκε”, γιατί μία μύτη τον μύρισε, ένα παγόνι έγινε σύμβολο ομορφιάς, όταν ένα μάτι το είδε, όταν η καρδιά σταμάτησε έγινε ψυχή ... Αυτές οι δηλώσεις που προκύπτουν από ένα αντικείμενο προς παρατήρηση μέσα από την ιστορία της ανθρώπινης νόησης γίνονται πεδίο παρατήρησης και διερεύνησης του πολύτιμου.Διάρκεια έκθεσης: 17 Φεβρουαρίου – 18 Μαρτίου 2017.



Σύντομο Βιογραφικό
Η Σοφία Κυριακού γεννήθηκε στη Σύρο το 1974, ζει και εργάζεται στην Αθήνα.Σπούδασε στην ΑΣΚΤ στο εργαστήριο του Γ.Ψυχοπαίδη και στη Βαρκελώνη στο Universidad de Barcelona – Facultat de Bellas Artes συμμετέχοντας στο πρόγραμμα Erasmus.Έργα της βρίσκονται στις συλλογές της Πινακοθήκης Κυκλάδων, του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης Φλώρινας, της συλλογής του ΗΣΑΠ, καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές.Το χρονικό διάστημα 2007-2011 δίδαξε ζωγραφική και σκηνογραφία στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στη Φλώρινα.Την περίοδο 2012 - 2014 δημιούργησε, μαζί με συνάδελφό της, τον χώρο Owl Art Space και την εικαστική τριλογία Μετρολόγος και από το 2014 έως σήμερα διδάσκει στο πρόγραμμα Δια βίου εκπαίδευσης του ΤΕΕΤΦ του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στην Αθήνα.

Ώρες λειτουργίας:
Τρίτη Πέμπτη Παρασκευή 10.00 – 14.00 & 18.00 – 21.00
Τετάρτη Σάββατο 10.00 – 14.00
Κυριακή & Δευτέρα κλειστά

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.