Friday, 3 February 2017

Έκθεση της Στέλλας Ζωγράφου “Ύπνος, το ταξίδι του ονείρου” στην Θεσσαλονίκη


Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2017 - H Myrό Gallery έχει την τιμή να αναγγείλει την ατομική έκθεση ζωγραφικής Στέλλας Ζωγράφου υπό τον τίτλο “Ύπνος, το ταξίδι του ονείρου” και να σας προσκαλέσει στα εγκαίνια της, τα οποία θα λάβουν χώρα την Πέμπτη 9 Μαρτίου 2017 στις οκτώ το βράδυ (20.00), στην Κεντρική Αίθουσα της.

Στην έκθεση, που είναι η πρώτη ατομική της ζωγράφου στην Θεσσαλονίκη, παρουσιάζεται νέα σειρά έργων της με θέμα τη σχέση σώματος και ονείρου, με διάμεσο την διαδικασία του ύπνου, σαν μια αλληγορία για τον κόσμο της ύλης και εκείνον του πνεύματος, της ψυχής. Ως προς την αποτύπωση των έργων κυριαρχεί η ελαιογραφία αλλά, σε ορισμένα από αυτά, και μια μικτή τεχνική με λάδια και ακρυλικά. Η έντονη σωματότητα των έργων εκπέμπει μια ζεστασιά οικειότητας ενόσω, τα τοπία στα οποία “ζουν” οι μορφές σπάνε τις άγκυρες του τόπου κατά την έννοια της συνήθους χωρηκότητας αντικατοπτρίζοντας με ατμοσφαιρικό τρόπο τις πορείες στο όνειρο.

Σε καλλιτεχνική δήλωση (statement) που συνοδεύει την σειρά η καλλιτέχνις επισημαίνει: “Τα όνειρα αποτελούν για εμένα πηγή έμπνευσης, ένα πραγματικό θαύμα της ύπαρξης, γιατί πηγάζουν απευθείας από τις ρίζες της ανθρώπινης υπόστασης. Κατά τη διάρκειά τους «ξυπνάμε» σε καινούρια φασματικά περιβάλλοντα, συναλλασσόμαστε με ονειρικά ή υπαρκτά πρόσωπα, βιώνουμε γοητευτικές ή και εφιαλτικές καταστάσεις, καταφέρνουμε αδιανόητα για την «ξύπνια» μας ζωή πράγματα. Εικόνες, ήχοι, αισθήσεις, συναισθήματα, ακόμη και ιδέες, αναδύονται, χωρίς λογική αλληλουχία, από το ασυνείδητο ή το υποσυνείδητό μας, δίνοντας «σάρκα και οστά» στο όνειρο. Έτσι τα έργα μου αποτελούν μια προσπάθεια μεταφοράς  και μια μελέτη των ονειρικών ταξιδιών. Συχνά διαδραματίζονται σε χώρους του οικείου περιβάλλοντος, με το όλο σκηνικό να συμπληρώνεται από πρόσωπα, αντικείμενα και καταστάσεις της καθημερινότητας. Υπάρχει όμως έντονη και η αλλοίωση ή απώλεια μέρους των πληροφοριών, η λήθη. Αυτή στη ζωγραφική μου εκφράζεται ως ρευστότητα , ασάφεια, σύγχυση , ως αφαίρεση. Εισβάλλει στον ρεαλιστικό κόσμο του σώματος  που έχει εγκαταλείψει τις αισθήσεις και τις δυνατότητες που αυτές του παρέχουν, προσπαθώντας να μεταμορφωθεί σε αυτό που αισθάνεται ότι είναι ή ότι μπορεί να γίνει και που το παρασύρει. Δημιουργείται έτσι μια μεταφορά από τον φυσικό χώρο στον χώρο της αφαίρεσης και αντίστροφα. Η σχέση που αναπτύσσει η ανθρώπινη φιγούρα στον χώρο αυτό είναι μια σχέση αλληλεξάρτησης και διαλόγου. Η ιδέα του συμφυρμού των δύο κόσμων λειτουργεί και ως ζωγραφική αναζήτηση  μιας τέχνης εικονικής και ανεικονικής μαζί. Ως μια δοκιμασία συνύπαρξης δύο τάσεων φαινομενικά αντίθετων, με τη χρήση των μεθόδων της ρεαλιστικής απεικόνισης και της χειρονομιακής αφαίρεσης. Πρόκειται για μια διαδικασία ανεύρεσης ισορροπιών μεταξύ ετερόκλητων ή ακόμα και αντιθετικών στοιχείων όπως: ελαφρότητα-βαρύτητα, σώμα-πνεύμα, τάξη-αταξία, κίνηση-ακινησία, χώρος-χρόνος, εσωτερικότητα-υπέρβαση”.

Σύντομο Βιογραφικό
Η Στέλλα Ζωγράφου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1978. Ξεκίνησε τις σπουδές της στο τμήμα των πολιτικών μηχανικών του Πολυτεχνείου, αλλά η αγάπη της για την ζωγραφική την έστρεψε σε άλλες κατευθύνσεις. Σπούδασε ζωγραφική στην Ιταλία, στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Μπολόνια με καθηγητές τους M. Pulini και B. Ceciliato, από όπου και αποφοίτησε με άριστα το 2004. Έχει παρακολουθήσει διετή προγράμματα σπουδών για τα κουστούμια θεάματος, χαρακτική, αισθητική, ψυχολογία της φόρμας και διδακτική της τέχνης. Η καλλιτεχνική της διαδρομή  χαρακτηρίζεται από ζωγραφικές αναζητήσεις  που ακροβατούν ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα. Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές σε Ελλάδα και Ιταλία.

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι το Σάββατο 8 Απριλίου 2017, και θα είναι ανοικτή -με ελεύθερη είσοδο για το κοινό- Πέμπτη, Παρασκευή 11.00 - 14.00 & 17.00 - 21.00 και το Σάββατο 11.00 – 15.00.

Για περισσότερες πληροφορίες ανατρέξτε στην ιστοσελίδα της Myrό Gallery.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.