Friday, 3 February 2017

Έκθεση της Στέλλας Ζωγράφου “Ύπνος, το ταξίδι του ονείρου” στην Θεσσαλονίκη


Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2017 - H Myrό Gallery έχει την τιμή να αναγγείλει την ατομική έκθεση ζωγραφικής Στέλλας Ζωγράφου υπό τον τίτλο “Ύπνος, το ταξίδι του ονείρου” και να σας προσκαλέσει στα εγκαίνια της, τα οποία θα λάβουν χώρα την Πέμπτη 9 Μαρτίου 2017 στις οκτώ το βράδυ (20.00), στην Κεντρική Αίθουσα της.

Στην έκθεση, που είναι η πρώτη ατομική της ζωγράφου στην Θεσσαλονίκη, παρουσιάζεται νέα σειρά έργων της με θέμα τη σχέση σώματος και ονείρου, με διάμεσο την διαδικασία του ύπνου, σαν μια αλληγορία για τον κόσμο της ύλης και εκείνον του πνεύματος, της ψυχής. Ως προς την αποτύπωση των έργων κυριαρχεί η ελαιογραφία αλλά, σε ορισμένα από αυτά, και μια μικτή τεχνική με λάδια και ακρυλικά. Η έντονη σωματότητα των έργων εκπέμπει μια ζεστασιά οικειότητας ενόσω, τα τοπία στα οποία “ζουν” οι μορφές σπάνε τις άγκυρες του τόπου κατά την έννοια της συνήθους χωρηκότητας αντικατοπτρίζοντας με ατμοσφαιρικό τρόπο τις πορείες στο όνειρο.

Σε καλλιτεχνική δήλωση (statement) που συνοδεύει την σειρά η καλλιτέχνις επισημαίνει: “Τα όνειρα αποτελούν για εμένα πηγή έμπνευσης, ένα πραγματικό θαύμα της ύπαρξης, γιατί πηγάζουν απευθείας από τις ρίζες της ανθρώπινης υπόστασης. Κατά τη διάρκειά τους «ξυπνάμε» σε καινούρια φασματικά περιβάλλοντα, συναλλασσόμαστε με ονειρικά ή υπαρκτά πρόσωπα, βιώνουμε γοητευτικές ή και εφιαλτικές καταστάσεις, καταφέρνουμε αδιανόητα για την «ξύπνια» μας ζωή πράγματα. Εικόνες, ήχοι, αισθήσεις, συναισθήματα, ακόμη και ιδέες, αναδύονται, χωρίς λογική αλληλουχία, από το ασυνείδητο ή το υποσυνείδητό μας, δίνοντας «σάρκα και οστά» στο όνειρο. Έτσι τα έργα μου αποτελούν μια προσπάθεια μεταφοράς  και μια μελέτη των ονειρικών ταξιδιών. Συχνά διαδραματίζονται σε χώρους του οικείου περιβάλλοντος, με το όλο σκηνικό να συμπληρώνεται από πρόσωπα, αντικείμενα και καταστάσεις της καθημερινότητας. Υπάρχει όμως έντονη και η αλλοίωση ή απώλεια μέρους των πληροφοριών, η λήθη. Αυτή στη ζωγραφική μου εκφράζεται ως ρευστότητα , ασάφεια, σύγχυση , ως αφαίρεση. Εισβάλλει στον ρεαλιστικό κόσμο του σώματος  που έχει εγκαταλείψει τις αισθήσεις και τις δυνατότητες που αυτές του παρέχουν, προσπαθώντας να μεταμορφωθεί σε αυτό που αισθάνεται ότι είναι ή ότι μπορεί να γίνει και που το παρασύρει. Δημιουργείται έτσι μια μεταφορά από τον φυσικό χώρο στον χώρο της αφαίρεσης και αντίστροφα. Η σχέση που αναπτύσσει η ανθρώπινη φιγούρα στον χώρο αυτό είναι μια σχέση αλληλεξάρτησης και διαλόγου. Η ιδέα του συμφυρμού των δύο κόσμων λειτουργεί και ως ζωγραφική αναζήτηση  μιας τέχνης εικονικής και ανεικονικής μαζί. Ως μια δοκιμασία συνύπαρξης δύο τάσεων φαινομενικά αντίθετων, με τη χρήση των μεθόδων της ρεαλιστικής απεικόνισης και της χειρονομιακής αφαίρεσης. Πρόκειται για μια διαδικασία ανεύρεσης ισορροπιών μεταξύ ετερόκλητων ή ακόμα και αντιθετικών στοιχείων όπως: ελαφρότητα-βαρύτητα, σώμα-πνεύμα, τάξη-αταξία, κίνηση-ακινησία, χώρος-χρόνος, εσωτερικότητα-υπέρβαση”.

Σύντομο Βιογραφικό
Η Στέλλα Ζωγράφου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1978. Ξεκίνησε τις σπουδές της στο τμήμα των πολιτικών μηχανικών του Πολυτεχνείου, αλλά η αγάπη της για την ζωγραφική την έστρεψε σε άλλες κατευθύνσεις. Σπούδασε ζωγραφική στην Ιταλία, στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Μπολόνια με καθηγητές τους M. Pulini και B. Ceciliato, από όπου και αποφοίτησε με άριστα το 2004. Έχει παρακολουθήσει διετή προγράμματα σπουδών για τα κουστούμια θεάματος, χαρακτική, αισθητική, ψυχολογία της φόρμας και διδακτική της τέχνης. Η καλλιτεχνική της διαδρομή  χαρακτηρίζεται από ζωγραφικές αναζητήσεις  που ακροβατούν ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα. Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές σε Ελλάδα και Ιταλία.

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι το Σάββατο 8 Απριλίου 2017, και θα είναι ανοικτή -με ελεύθερη είσοδο για το κοινό- Πέμπτη, Παρασκευή 11.00 - 14.00 & 17.00 - 21.00 και το Σάββατο 11.00 – 15.00.

Για περισσότερες πληροφορίες ανατρέξτε στην ιστοσελίδα της Myrό Gallery.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ