Monday, 13 February 2017

Be there! Διάλεξη του Γιάννη Μπεχράκη με θέμα: «Αυτόπτης μάρτυρας»

Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2017 - Στο πλαίσιο των παράλληλων εκδηλώσεων, που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια της 12ης Photovision 2017 ανακοινώνεται διάλεξη του Γιάννη Μπεχράκη, του βραβευμένου με Pulitzer Έλληνα φωτορεπόρτερ. Η εκδήλωση πραγματοποιείται τη Δευτέρα 13 Μαρτίου 2017 στις 18:00 το απόγευμα, στη Μεγάλη Αίθουσα Εκδηλώσεων της Photovision 2017 (εκθεσιακός χώρος Tae Kwon Do στις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις του Π. Φαλήρου). Στην διάλεξη, o βραβευμένος Έλληνας φωτορεπόρτερ του Πρακτορείου Reuters, θα αναλύσει τις εμπειρίες του από την 30ετή θητεία του στο φωτορεπορτάζ.  Ο Γιάννης Μπεχράκης θα θίξει ζητήματα πρακτικής, δεοντολογίας και ηθικής του ρεπορτάζ σε μια αποκαλυπτική εκ των έσω ματιά στον συναρπαστικό, όσο και σκληρό, κόσμο του φωτορεπορτάζ που τεκμηριώνεται από σπουδαίο φωτογραφικό υλικό. Θα ακολουθήσει ανοικτός διάλογος με το κοινό.

Info εκδήλωσης “Αυτόπτης Μάρτυρας”
Ομιλητής: Γιάννης Μπεχράκης
Ημερομηνία: Δευτέρα 13 Μαρτίου 2017 και ώρα 18:00
Χώρος: Μεγάλη Αίθουσα εκδηλώσεων 12ης Photovision 2017, Tae Kwon Do Π. Φάληρο

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.