Friday, 24 February 2017

2η Μπιενάλε Ελλήνων- Ινδών Σπουδαστών Χαρακτικής 2015 Εx Libris

Παρασκευή 24 Φεβρουρίου 2017 - Η γκαλερί Artis Causa έχει την τιμή να σας προσκαλέσει στην έκθεση αυτή με έργα Ελλήνων και Ινδών σπουδαστών χαρακτικής.Πρόκειται για ex-libris,  μικρόσχημα  χαρακτικά έργα, όπου πριν μερικούς αιώνες λειτουργούσαν ως εύσημα ιδιοκτησιακής  επιβεβαίωσης  των πολυτελών εκδόσεων στο περιθώριο των βιβλίων που είχαν στην κατοχή τους οι εύποροι ευγενείς.  Επιβίωσαν όμως και φιλοτεχνούνται μέχρι τις μέρες μας, χάριν στους θαυμαστές του είδους, συλλέκτες - παραγγελιοδότες και καλλιτέχνες που κρατούν ζωντανή την παράδοση αυτή της τέχνης της χάραξης με την παραγωγή  ολοένα και νεότερων έργων, που διακινούνται και ανταλλάσσονται,  σ’ έναν ευρύ κύκλο ανθρώπων που τα εκτιμούν.Η Εύα και ο Χρήστος Γιαννάκος, ανήκουν στην κατηγορία  των μυημένων συλλεκτών, σε αυτό το είδος της Τέχνης, το οποίο  ευφυέστατα  εμβολιάζουν με την ξεχωριστή δική τους ευαισθησία και αξιακή κλίμακα,  μέσα από τη συνεχή επικοινωνία τους με καλλιτέχνες, συμμετέχοντας σε θεσμοθετημένα  συμπόσια και συναντώντας άλλους συλλέκτες του είδους.Η συγκροτημένη συλλογή τους, αρθρώνεται σ’ ένα συγκεκριμένο θεματικό άξονα, αυτόν της Ελληνικής μυθολογίας. Δεν πρόκειται για μια άγονη αρχαιοπληξία, αλλά για μια δημιουργική εμμονή σε μια σταθερή γραμμή γούστου.Επέλεξαν να εκθέσουν ένα αριθμό έργων ex-libris από την πολυάριθμη συλλογή τους, τα βραβευμένα έργα, ως επιλογή της 1ης Μπιενάλε ex-libris, του Ιδρύματος «Π. Γιαννάκος» -Xotaris Art Forum - Αρχάνες Κρήτης, με θέμα « Ιλιάδα-Οδύσσεια», που διοργάνωσαν και εξέθεσαν το 2013, στις Αρχάνες της Κρήτης. Καθώς επίσης και μέρος των έργων της 2ης Μπιενάλε ex-libris, που απέκτησαν το 2015, αφού απευθύνθηκαν και πάλι σε νέους σπουδαστές των Σχολών Καλών Τεχνών και των Δημοτικών εργαστηρίων, όπου διδάσκεται η χαρακτική στην χώρα μας, αλλά και από  Ινδούς σπουδαστές του Kurukshetra University του Νέου Δελχί.Θέμα αυτή τη φορά η «Τραγωδία» ως ανθρώπινη συνθήκη και το «τραγικό» ως εν δυνάμει κατάσταση της Ανθρώπινης φύσης.

Ο καθηγητής χαρακτικής του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Α.Π.Θ, Μανόλης Γιανναδάκης ,επιμελείται την έκθεση και γράφει σχετικά:Η Εύα και ο Χρήστος Γιαννάκος απευθύνθηκαν στους νέους σπουδαστές χαρακτικής, ζητώντας τους να εργαστούν πάνω σ’ αυτές τις θεμελιώδεις θεματικές προκλήσεις δίνοντας τους ουσιαστικά την ευκαιρία για έναν επαναπροσδιορισμό της σχέσης τους με τον αρχαίο κόσμο, και για μια ουσιώδη προσέγγιση της προβληματικής που θέτουν αυτά τα έργα των αρχαίων κλασσικών.Τα έργα που προέκυψαν, πολλά από αυτά υψηλής αισθητικής, αυξάνουν το ενδιαφέρον του βλέμματος  για  συγκρίσεις  και εντοπισμό ομοιοτήτων  και διαφορών στην πρόσληψη των θεμάτων, στην αντίληψη της ιστορικής πορείας, στις ιδιαίτερες σχεδιαστικές προσεγγίσεις, από τους νέους σπουδαστές των δύο διαφορετικών γεωγραφικών περιοχών.Με τα έργα τους απέδειξαν πως το διαχρονικό, το υψηλό και το παγκόσμιο, που διέπουν το «κλασσικό», σήμερα μπορούν να προσληφθούν ακόμη και από ένα ανομοιογενές κοινωνικά καλλιτεχνικό δυναμικό.Όπως φαίνεται, τα ίδια τα έργα των τραγωδιών είναι αξεπέραστα πρότυπα, όχι μόνο επειδή είναι πηγές πληροφόρησης κορυφών πολιτισμού, αλλά  και τώρα, όπως και τότε,  εξακολουθούν να διατηρούν τη σημαντική καλλιτεχνική τους δύναμη ως δραματικό είδος ποιητικού λόγου, που εύστοχα έγιναν, για μια ακόμη φορά, αντικείμενο  έρευνας και επεξεργασίας, από τους σπουδαστές, μέσω του εικαστικού λόγου.Με τις εκθέσεις της συλλογής  του «Ιδρύματος  Π. Γιαννάκος»- Xotaris Art Forum, από τoν Νότο (Αρχάνες Κρήτης) στον Βορρά (Αγία Πετρούπολη), και από την Ανατολή (Νέο Δελχί, Σαγκάη) στη Δύση (Μιλάνο κ.α.), όπως και με την θεσμική πλέον διοργάνωση της Μπιενάλε ex-libris,  η Εύα και ο Χρήστος Γιαννάκος, μετουσιώνουν την προσωπική τους αισθητική, και θέλουν να μοιρασθούν μαζί μας, με το συλλεκτικό πάθος τους,  την ομορφιά της Τέχνης των ex-libris.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.