Friday, 24 February 2017

2η Μπιενάλε Ελλήνων- Ινδών Σπουδαστών Χαρακτικής 2015 Εx Libris

Παρασκευή 24 Φεβρουρίου 2017 - Η γκαλερί Artis Causa έχει την τιμή να σας προσκαλέσει στην έκθεση αυτή με έργα Ελλήνων και Ινδών σπουδαστών χαρακτικής.Πρόκειται για ex-libris,  μικρόσχημα  χαρακτικά έργα, όπου πριν μερικούς αιώνες λειτουργούσαν ως εύσημα ιδιοκτησιακής  επιβεβαίωσης  των πολυτελών εκδόσεων στο περιθώριο των βιβλίων που είχαν στην κατοχή τους οι εύποροι ευγενείς.  Επιβίωσαν όμως και φιλοτεχνούνται μέχρι τις μέρες μας, χάριν στους θαυμαστές του είδους, συλλέκτες - παραγγελιοδότες και καλλιτέχνες που κρατούν ζωντανή την παράδοση αυτή της τέχνης της χάραξης με την παραγωγή  ολοένα και νεότερων έργων, που διακινούνται και ανταλλάσσονται,  σ’ έναν ευρύ κύκλο ανθρώπων που τα εκτιμούν.Η Εύα και ο Χρήστος Γιαννάκος, ανήκουν στην κατηγορία  των μυημένων συλλεκτών, σε αυτό το είδος της Τέχνης, το οποίο  ευφυέστατα  εμβολιάζουν με την ξεχωριστή δική τους ευαισθησία και αξιακή κλίμακα,  μέσα από τη συνεχή επικοινωνία τους με καλλιτέχνες, συμμετέχοντας σε θεσμοθετημένα  συμπόσια και συναντώντας άλλους συλλέκτες του είδους.Η συγκροτημένη συλλογή τους, αρθρώνεται σ’ ένα συγκεκριμένο θεματικό άξονα, αυτόν της Ελληνικής μυθολογίας. Δεν πρόκειται για μια άγονη αρχαιοπληξία, αλλά για μια δημιουργική εμμονή σε μια σταθερή γραμμή γούστου.Επέλεξαν να εκθέσουν ένα αριθμό έργων ex-libris από την πολυάριθμη συλλογή τους, τα βραβευμένα έργα, ως επιλογή της 1ης Μπιενάλε ex-libris, του Ιδρύματος «Π. Γιαννάκος» -Xotaris Art Forum - Αρχάνες Κρήτης, με θέμα « Ιλιάδα-Οδύσσεια», που διοργάνωσαν και εξέθεσαν το 2013, στις Αρχάνες της Κρήτης. Καθώς επίσης και μέρος των έργων της 2ης Μπιενάλε ex-libris, που απέκτησαν το 2015, αφού απευθύνθηκαν και πάλι σε νέους σπουδαστές των Σχολών Καλών Τεχνών και των Δημοτικών εργαστηρίων, όπου διδάσκεται η χαρακτική στην χώρα μας, αλλά και από  Ινδούς σπουδαστές του Kurukshetra University του Νέου Δελχί.Θέμα αυτή τη φορά η «Τραγωδία» ως ανθρώπινη συνθήκη και το «τραγικό» ως εν δυνάμει κατάσταση της Ανθρώπινης φύσης.

Ο καθηγητής χαρακτικής του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Α.Π.Θ, Μανόλης Γιανναδάκης ,επιμελείται την έκθεση και γράφει σχετικά:Η Εύα και ο Χρήστος Γιαννάκος απευθύνθηκαν στους νέους σπουδαστές χαρακτικής, ζητώντας τους να εργαστούν πάνω σ’ αυτές τις θεμελιώδεις θεματικές προκλήσεις δίνοντας τους ουσιαστικά την ευκαιρία για έναν επαναπροσδιορισμό της σχέσης τους με τον αρχαίο κόσμο, και για μια ουσιώδη προσέγγιση της προβληματικής που θέτουν αυτά τα έργα των αρχαίων κλασσικών.Τα έργα που προέκυψαν, πολλά από αυτά υψηλής αισθητικής, αυξάνουν το ενδιαφέρον του βλέμματος  για  συγκρίσεις  και εντοπισμό ομοιοτήτων  και διαφορών στην πρόσληψη των θεμάτων, στην αντίληψη της ιστορικής πορείας, στις ιδιαίτερες σχεδιαστικές προσεγγίσεις, από τους νέους σπουδαστές των δύο διαφορετικών γεωγραφικών περιοχών.Με τα έργα τους απέδειξαν πως το διαχρονικό, το υψηλό και το παγκόσμιο, που διέπουν το «κλασσικό», σήμερα μπορούν να προσληφθούν ακόμη και από ένα ανομοιογενές κοινωνικά καλλιτεχνικό δυναμικό.Όπως φαίνεται, τα ίδια τα έργα των τραγωδιών είναι αξεπέραστα πρότυπα, όχι μόνο επειδή είναι πηγές πληροφόρησης κορυφών πολιτισμού, αλλά  και τώρα, όπως και τότε,  εξακολουθούν να διατηρούν τη σημαντική καλλιτεχνική τους δύναμη ως δραματικό είδος ποιητικού λόγου, που εύστοχα έγιναν, για μια ακόμη φορά, αντικείμενο  έρευνας και επεξεργασίας, από τους σπουδαστές, μέσω του εικαστικού λόγου.Με τις εκθέσεις της συλλογής  του «Ιδρύματος  Π. Γιαννάκος»- Xotaris Art Forum, από τoν Νότο (Αρχάνες Κρήτης) στον Βορρά (Αγία Πετρούπολη), και από την Ανατολή (Νέο Δελχί, Σαγκάη) στη Δύση (Μιλάνο κ.α.), όπως και με την θεσμική πλέον διοργάνωση της Μπιενάλε ex-libris,  η Εύα και ο Χρήστος Γιαννάκος, μετουσιώνουν την προσωπική τους αισθητική, και θέλουν να μοιρασθούν μαζί μας, με το συλλεκτικό πάθος τους,  την ομορφιά της Τέχνης των ex-libris.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ