Friday, 27 January 2017

Στάθης Βατανίδης | Στιγμιότυπα στον Τεχνοχώρο

Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2017 - Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος παρουσιάζει τον Φεβρουάριο την έκθεση ζωγραφικής του Στάθη Βατανίδη με τίτλο «Στιγμιότυπα», που εγκαινιάζεται την Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου στις 20:00 και θα διαρκέσει μέχρι και το Σάββατο 4 Μαρτίου. Ο Στάθης Βατανίδης, έχοντας ως κεντρικό άξονα της δουλειάς του τον ίδιο τον άνθρωπο, επεξεργάζεται την εικόνα του για να εξετάσει και να εμβαθύνει στις ανθρώπινες συναναστροφές, αλλά και να εντρυφήσει στην προσωπική και μοναδική σχέση του καθενός με τον ίδιο του τον εαυτό. Παρουσιάζοντας απλές καθημερινές στιγμές, υπονοεί τη σκοτεινή πτυχή της ανθρώπινης ύπαρξης και υπαινίσσεται το συναισθηματικό βάρος που επωμίζεται το ανθρώπινο πλάσμα κάθε λεπτό της ζωής του.

Όπως αναφέρει ο Μάνος Στεφανίδης, καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο οποίος προλογίζει και τον κατάλογο της έκθεσης: «Μαύρο βαθύ, σε φόντο που φωτίζει ελάχιστα, είναι με μια σύντομη διατύπωση το κλίμα των νέων πινάκων του Στάθη Βατανίδη. Πρόκειται για ζωγραφικά στιγμιότυπα που ενώ αντανακλούν το γνωστό, τρυφερό όσο και οικείο κόσμο του δημιουργού, εν τούτοις αποχτούν τώρα μια νέα διάσταση πιο ζοφερή, πιο υποβλητική. Το μαύρο χρώμα – ή μη χρώμα κατά τους θεωρητικούς – γίνεται εδώ ο υποδοχέας μιας συγκίνησης και ενός προβληματισμού άλλου τύπου. Η ασφαλής, τρυφερή ανθρωπότητα της μνήμης και των προσωπικών σχέσεων που χρόνια τώρα υπερασπίζεται ο Βατανίδης, μοιάζει πλέον να απειλείται υπαρξιακά. Τα μαύρα νερά της θάλασσας, τα κύματα της βίας και του φόβου κλυδωνίζουν τους αθώους και τους απροστάτευτους που ζητούν άσυλο και ασφάλεια. Θύματα και θύτες βυθίζονται στον ίδιο ατέρμονα ζόφο. Όμως μη φοβάστε, πρόκειται για ζωγραφισμένους ανθρώπους κι αυτοί δεν πνίγονται ποτέ. Απλώς, παριστάνουν συμβολικά και παιδαγωγικά το δράμα, την κοινή μας μοίρα σε αυτό το σύγχρονο, άνυδρο τοπίο. Όχι, η ζωγραφική του Στάθη Βατανίδη δεν έγινε αιφνιδίως πολιτική. Παραμένει ό,τι ήταν πάντα: ανθρώπινη και στοχαστική. Μόνο που τώρα η ανθρωπιά δοκιμάζεται από τις μαύρες αποχρώσεις ενός μέλλοντος που διαγράφεται δυσοίωνο.
-Πού πάμε; Ή καλύτερα πού μας πάνε; Η τέχνη δεν μπορεί εν προκειμένω να δώσει τη λύση. Ποτέ δεν μπορούσε. Ας δώσει τουλάχιστον παρηγοριά. Πώς δηλαδή θα παραμείνουμε ακόμη άνθρωποι, αντίθετα με τη βαρβαρότητα που μας απειλεί. Αδύναμοι, ματαιόδοξοι, αξιοθρήνητοι ίσως. Πάντα όμως άνθρωποι…».

Ο Στάθης Βατανίδης γεννήθηκε στη Αθήνα. Έχει πραγματοποιήσει πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος – Αθήνα, Αίθουσα Gloria - Λευκωσία, K Gallery - Λονδίνο, Nuovo Aleph - Μιλάνο) και έχει συμμετάσχει σε δεκάδες ομαδικές μεταξύ των οποίων στην Art Thessaloniki - Gallery Armos – Θεσσαλονίκη, Κρήδεμνον - Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο – Αθήνα, Το Μεσολόγγι του Λόρδου Βύρωνα - Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών – Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία – Αθήνα, Lost Heritage - Gallery K – Λονδίνο, World Fine Arts / 15 Greek Artists - 233 Broadway - Ν. Υόρκη, Art Quake - Μουσείο Μπενάκη – Αθήνα. Έργα του υπάρχουν σε γνωστές συλλογές (Μουσείο Βορρέ, Μουσείο Πιερίδη, Συλλογή Χατζηιωάννου, Συλλογή Ν. Παπαγεωργίου και σε άλλες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό). Είναι μέλος του επιμελητηρίου εικαστικών τεχνών Ελλάδος.

Τη βραδιά των εγκαινίων θα συνοδέψουν τα εξαιρετικά κρασιά, χορηγία του Κτήματος Παλυβού.

Διάρκεια Έκθεσης: 9 Φεβρουαρίου – 4 Μαρτίου 2017
Ημέρες και ώρες λειτουργίας:
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 11:00 – 14:30 & 17:30 – 20:30
Τετάρτη, Σάββατο: 11:00 – 16:00
Κυριακή, Δευτέρα: Ανοικτά κατόπιν τηλεφωνικού ραντεβού

Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος
Λεμπέση 4 & Μακρυγιάννη, Αθήνα | metro Ακρόπολη
Τηλέφωνο 211 182 38 18
www.technohoros.org | info@technohoros.org

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ