Monday, 23 January 2017

Νίκος Κρυωνίδης 1990-2016 | Αναδρομική έκθεση στην Θεσσαλονίκη

Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2017 -  Η Γκαλερί Ζήνα Αθανασιάδου εγκαινιάζει την Παρασκευή 27 Ιανουαρίου στις 20:30 το βράδυ την ατομική έκθεση του καλλιτέχνη Νίκου Κρυωνίδη. Η έκθεση αποτελεί τη δεύτερη κατά σειρά ατομική έκθεση του καλλιτέχνη στη συγκεκριμένη γκαλερί και έχει έντονα αυτοβιογραφικό χαρακτήρα.

Ο καλλιτέχνης ως «άλλος επιμελητής» δημιουργεί μία σύνθεση από ογδόντα πέντε έργα, μικρών και μεγάλων διαστάσεων, συνθέτοντας ένα εικαστικό παζλ. Ο δημιουργός απαλλαγμένος από κάθε στυλιστική δέσμευση επιλέγει στοιχεία και έργα από διαφορετικές περιόδους της δουλειάς του. Σπουδή στο ανθρώπινο σώμα, στο τοπίο και στο αντικείμενο με ελεύθερο σχέδιο ή γραμμικό, τρισδιάστατες συνθέσεις και ready-mades, φωτογραφίες και βίντεο συνομιλούν αρμονικά στην εγκατάσταση που δημιουργεί ο Κρυωνίδης. Ο συνδετικός κρίκος είναι ο λόγος. Ένας λόγος αφηγηματικός, γραπτός, επαναλαμβανόμενος, ο οποίος ενσωματώνεται στις εικόνες και δημιουργεί ένα μοναδικό καλλιτεχνικό σώμα.



Ο Νίκος Κρυωνίδης τελείωσε την Αρχιτεκτονική του Α.Π.Θ. Έχει εκθέσει σε χώρους πολιτισμού στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Επιλεγμένες εκθέσεις: Ψευδοσυμβάν, Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο, Θεσσαλονίκη, Cahiers Du Triangle, Institut Francais de Thessalonique, De Valigia, Σιδηροδρομικός Σταθμός Θεσσαλονίκης, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 1997, Spring Collection ’96, Σπίτι της Κύπρου, Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ, Αθήνα.

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις  11 Μαρτίου 2017

Zina Athanassiadou Gallery
π.π.γερμανού 5, 546 22 θεσσαλονίκη
ώρες λειτουργίας: τετ & σαβ: 10:30-14:00 τρ, πεμ & παρ: 10:30-14:00 & 17:30-21:00
t: 2310 275 985 f: 2310 233 093
e: info@zinaathanassiadou.com www.zinaathanassiadou.com

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ