Tuesday, 24 January 2017

Πρεμιέρα για την ταινία «Έξοδος 1826» του Βασίλη Τσικάρα



Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2017 - Η ταινία «Έξοδος 1826» είναι μια ανεξάρτητη παραγωγή και αφορά την ιστορία 120 αντρών από τη Σαμαρίνα Γρεβενών και τα γύρω χωριά, που έσπευσαν να βοηθήσουν στην Έξοδο του Μεσολογγίου, τον Απρίλιο του 1826. Η ταινία είναι βασισμένη στο δημοτικό μας τραγούδι «Παιδιά της Σαμαρίνας», στα διασωθέντα ιστορικά στοιχεία και στη μυθοπλασία. Η σκηνοθεσία και το σενάριο είναι του Βασίλη Τσικάρα, η φωτογραφία του Δημήτρη Σταμπολή και στους πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι οι Δημήτρης Παπαδόπουλος, Λεωνίδας Κακούρης, Μαρία Ανδρούτσου.

Λίγα λόγια για το έργο
Ο καπετάνιος Μίχος Φλώρος επιστρέφει στη Σαμαρίνα για να πάρει κι άλλους άντρες και να τους οδηγήσει στο Μεσολόγγι συμπληρώνοντας το ήδη υπάρχον σώμα, στη ντάπια του στρατηγού Μακρή. Έτσι, με τη βοήθεια του προσωπικού του φίλου Ηλία Μανάκα κι άλλους 25 άντρες ξεκινούν ένα μακρύ ταξίδι προκειμένου να συναντήσουν στο Μεσολόγγι, τον Ζήση Χατζημάτη και τους υπόλοιπους συμπατριώτες τους. Στις 31 Μαρτίου του 1826 ξεκινά η δύσκολη πορεία τους, μέσα από τα βουνά. Την ίδια ώρα, οι γυναίκες στο χωριό προσπαθούν να μάθουν από την Ελένη Φλώρου, την πραγματική αιτία της ξαφνικής φυγής των αντρών τους. Ο Ιμπραήμ πασάς και ο Τούρκος Φρούραρχος της Άρτας Ν. Σερβάν ετοιμάζουν την τελική επίθεση στο Μεσολόγγι.



ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σενάριο – σκηνοθεσία: Βασίλης Τσικάρας
Διευθυντής φωτογραφίας: Δημήτρης Σταμπολής
Εικονοληψία: Παναγιώτης Κράββαρης
Βοηθοί σκηνοθέτη: Μιχάλης Χαραλαμπίδης, Γιώργος Φλέγγας
Script: Κλειώ Λιάβα
Σκηνικά - κοστούμια: Νίκος Καλαϊτζίδης
Βοηθοί ενδυματολόγοι: Μαριαλένα Χρυσογονίδου, Αθηνά Μπατσίλα
Μουσική σύνθεση – ενορχήστρωση: Κανάρης Κεραμάρης
Επεξεργασία παραδοσιακών: Πάνος Κοσμίδης
Μοντάζ: Γιώργος Φλέγγας, Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Οπτικά εφέ: Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Μιξάζ – sound design: Κρίτωνας Κιουρτσής, Μυρτώ Χατζηανδρέου
Ηχολήπτης: Σάββας Φωτιάδης
Graphics design: Δημήτρης Παγιάντζας – locolime
Επεξεργασία εικόνας – coloring: Γιώργος Φλέγγας
Doublage: Media world - Γιώργος Σινιόσογλου
Ηλεκτρολόγος: Γιώργος Βασιλειάδης
Μακιγιάζ: Σοφία Βουλαλά
Βοηθοί μακιγιάζ: Αθανασία Μιχαλάκη, Δήμητρα Παπαδοπούλου
Hair styling: Αλίκη Φραγκάκη
Auxiliary staff: Δημήτρης Κουτσιμανής
Διδασκαλία τουρκικών: Γιώργος Σινιόσογλου, Αιμίλιος Μαντάς
Διδασκαλία βλαχικής: Γεράσιμος Γεράσης
Διαδασκαλία ξιφασκίας: Σάκης Παπαδόπουλος
Trailer: Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Trailer 2: Γιώργος Φλέγγας
Υπεύθυνη φροντιστηρίου: Μαρία Βλάχου
Οργάνωση – εκτέλεση παραγωγής: Ελένη Σκάρπου
Παραγωγή: Aratos Films
Συνεργασία: Δημήτρης Σταμπολής Ο.Π., Promis Media, Δήμος Πέλλας, Σύλλογος Φίλων Ιστορίας και Αναπαράστασης αυτής Γιαννιτσών, Θέατρο Άρατος

ΗΘΟΠΟΙΟΙ
Δημήτρης Παπαδόπουλος, Λεωνίδας Κακούρης, Μαρία Ανδρούτσου, Αντώνης Σιώπκας, Χρήστος Μπάτζιος, Βασίλης Τσικάρας, Αγγέλα Βαγιωνά, Ειρήνη Τσιαούση, Κυριάκος Χρυσίδης, Γιάννης Περδίκης, Νίκος Νικολαΐδης, Γιώργος Χατζηθεοδώρου, Κώστας Λιόλιος, Μανώλης Σαββίδης, Δημήτρης Δήμου, Ράνια Νικολούλη, Νίνα Μυλωνά, Βασιλική Γραικού, Μαρία Κλεάρχου, Κική Σπύρου, Σταύρος Δουκουζγιάννης, Μαρία Μουστάκα, Σταύρος Καραγεωργιάδης, Δημήτρης Θεοδοσιάδης, Δημήτρης Ελιάς, Σάκης Παπαγεωργίου, Κωστής Πεΐτσης, Κώστας Αντωνιάδης, Σταύρος Βαφειάδης, Νίκος Βλαχόπουλος, Βασίλης Βεργινάδης, Χριστίνα Λιόλιου, Μαρία Βλάχου, Αριστείδης Σιναπίδης, Βασίλης Λουλουδόπουλος, Δημήτρης Κύρτσος, Νίκος Ματινέλης, Γιώργος Πεχλιβανίδης, Γιάννης Παπαχριστούδης, Σταύρος Ιωαννίδης, Γιώργος Βαρελάς, Βασίλης Βαρελάς, Αργύρης Ταφραλίδης, Νίκος Ιωαννίδης, Βάιος Λιάππης, Παναγιώτης Νάκος, Σάκης Κολότσιος, Κατερίνα Μπαλάσκα, Αναστασία Θεοδώρου, Ιωάννα Τζαφέρη, Ιωάννης Κυφωνίδης, Κυριάκος Βιολάρης, Γιάννης Λαζαρίδης, Άλκης Γκόσιος. Αντώνης Χαλιάσος, Σεμπάστιαν Τσιφής, Γιάννης Ανδρεόπουλος, Γιάννης Τσιορμπατζής, Βασίλης Πεΐτσης, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Θανάσης Τόπης, Παναγιώτης Μπατσικούρας, Στέλιος Βασιλείου, Γιώργος Δήμτσης, Κώστας Σαμπατζής, Φόρης Θεοδοσιάδης, Παύλος Καλπακίδης, Γιώργος Λαζαρίδης, Κώστας Παπαδόπουλος, Απόστολος Ρέλλος, Βασίλης Δεληλάμπου, Νίκος Σαββίδης, Γιάννης Παπαδόπουλος, Νεκτάριος Βασιλειάδης, Γιώργος Μυλωνάς, Τάρια Ματθαιοπούλου, Γιώργος Μίτιγκας, Γρηγόρης Σωτηριάδης.

ΠΡΕΜΙΕΡΕΣ:
Αθήνα - Αλκυονίς (25/1)
Γιαννιτσά - ΑΣΤΕΡΙΑ (5/2)
Κόρινθος - Apollon Cinemas (9/2)
Ελασσόνα - Δημοτικός Κινηματογράφος (11-12/2)
Γρεβενά - Cine Grevena (16/2)
Ρόδος - Pallas 5 Cinemas Center (16/2)
Βέροια - Cine Star (από 16/2 και μετά)
Θεσσαλονίκη - Κολοσσαίον (23/2)

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.