Sunday, 4 December 2016

Έργο της Elva Blacker σε δημοπρασία στην Θεσσαλονίκη!

Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2016 - Ένας πίνακας της θρυλικής αγγλίδας ζωγράφου του Surrey Elva Blacker βρήκε τον δρόμο της μέχρι την Ελλάδα και περιλαμβάνεται στην δημοπρασία της 18ης Δεκεμβρίου 2016 του Βορειοελλαδίτικου Οίκου Δημοπρασιών Myro Antiques House. O κορνιζομένος πίνακας απεικονίζει μία νεαρή κοπέλα, τιτλοφορείται "Suzanne" και έχει διαστάσεις 57 x 70 εκατοστά. H Joan Elva Blacker (1908 – 1984) ήταν ξεχωριστή αγγλίδα ζωγράφος που υπηρέτησε στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Elva Blacker γεννήθηκε το 1908 και έζησε στο Surrey, όπου, από το 1903, ο πατέρας είχε ένα φωτογραφικό στούντιο. Έχοντας δύο αδελφια που έρπεπε η οικογένεια να στηρίξει πριν από αυτή για να σπουδάσουν ως προτεραιότητα, και αμφιβάλλοντας για το κατά πόσο μία καριέρα στον χώρο της τέχνης θα της διασφάλιζε τα προς το ζην, ο πατέρας της την έστειλε στη Regent Street Polytechnic, μία τεχνική σχολή, για να μάθει φωτογραφία και μετά το θάνατό του το 1930 ανέλαβε την επιχείρηση. Παρά τα γεγονότα αυτά η ζωγραφική παρέμεινε το πρώτο ενδιαφέρον της και μαθήτευσε δίπλα σε καλλιτέχνες τα βράδια για να αναπτύξει την τεχνική της, ιδίως στον τομέα της μινιατούρας και των πορτραίτων. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 έργα της εκτίθενται στο Losford, το Παρίσι και το Εδιμβούργο, πριν τελικά αποφασίσει να φοιτήσει κανονικά στο Slade College of Art το 1936. Κατά την έναρξη του πολέμου η Blacker οδήγησε οχήματα για την υπηρεσία μετάγγισης αίματος, αλλά το 1942 επιστρατεύθηκε στην WAAF, προσλήφθηκε ως Driver Aircraft woman Motor Transport, Αποστρατεύτηκε από το WAAF στις 28η Μαΐου 1946 με το βαθμό του Λοχία, και ακολούθησε λαμπρή καριέρα με δεκάδες ατομικές εκθέσεις ως ζωγράφος σε όλο τον κόσμο. Τα χρόνια που πέρασε σε στρατιωτική υπηρεσία της έδωσαν άπλετη πρώτη ύλη σε πρόσωπα και θεωρείται ότι εκείνη την εποχή φιλοτέχνησε περισσότερα από χίλια πορτραίτα, κυρίως με μολύβια και λιγότερο σε καμβά με λάδια, καθώς τα ζωγραφικά υλικά, εξαιτίας του πολέμου, ήταν δυσεύρετα, δύσκολο να κατασκευαστούν ή/και να μεταφερούν. Χαρακτηριστικό είναι ότι η RAF έχει διαθέσει πτέρυγα στο Μουσείο της στο Colindale στο Βόρειο Λονδίνο στο οποίο εκθέτει έργα της.

-Αναλυτικές πληροφορίες και φωτογραφίες του δημοπρατούμενου έργου βρίσκετε ΕΔΩ.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.