Friday, 9 December 2016

Μια μοναδική συλλογή χαρακτηριστικών έργων του Σαράντη Καραβούζη

Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2016 - Μια μικρή συλλογή αποτελούμενη από 12 έργα έργα του σημαντικού ζωγράφου και χαράκτη Σαράντη Καραβούζη, γνωστού για τις νεκρές φύσεις του, διαθέτει σε δημοπρασία του ο οίκος δημοπρασιών Myro Antiques House. Η συλλογή αποτελείται από 11 ζωγραφικά έργα σε τεχνικές με μολύβι, ακουαρέλλα, μελάνια, και ένα χαρακτικό του εικαστικού δημιουργού.

Ο Σαράντης Καραβούζης θεωρείται από πολλούς ο σύγχρονος Έλληνας εκπρόσωπος της μεταφυσικής ζωγραφικής. "Αυτό που θέλω να εκφράσω με τα έργα μου είναι ότι κάθε τι που βλέπουμε έχει πολύ ενδιαφέρον, όπως μια ωραία αυλή, ένα μπουκάλι, μια καμπαρτίνα που μπαίνει κάποιος σε ένα δωμάτιο και την αφήνει πάνω σε μια καρέκλα. Εάν δεν την προσέξουμε, εάν δεν κοιτάξουμε προσεκτικά όλα τα αντικείμενα, ακόμα και μια μισάνοικτη πόρτα, έχουν πολύ ενδιαφέρον. Πρέπει να τα δούμε όχι με την εσωτερική εικόνα αλλά με την εσωτερικότητα που έχουν μέσα τους. Εάν δηλαδή προβληθεί η δική μας ψυχική κατάσταση πάνω στο κάθε αντικείμενο, τότε αυτά γίνονται ζωντανά. Αυτό θέλω να δείξω με την ζωγραφική μου. Κοιτάξτε δηλαδή τι έχει ενδιαφέρον, πίσω από κάθε τι υπάρχει ένα άλυτο μυστήριο", έλεγε ο σημαντικός καλλιτέχνης σε συνέντευξη πήρε ο Αχιλλέας Παπαδιονυσίου το 2005 στο σπίτι του ζωγράφου στην Αθήνα και μεταδόθηκε στην εκπομπή του, στην τηλεόραση του Αχελώου, με τίτλο "Ανοιχτές Σελίδες".



Ο Σαράντης Καραβούζης (1938 – 2011) γεννήθηκε στην Αθήνα, 1938. Σπούδασε ζωγραφική στην ΑΣΚΤ (1959-1963) με δάσκαλο το Γ. Μόραλη, μελετώντας παράλληλα την τεχνική της τοιχογραφίας. Το 1964, χάρη σε υποτροφία που επιβράβευσε σκηνικά του για το λαΪκό Μπαλέτο του ΚΘΒΕ, του δίνεται η ευκαιρία να περιοδεύσει στην Ελλάδα και να μελετήσει την ελληνική τέχνη. Το 1966 διδάσκει σχέδιο στα ΚΤΕ στην Αθήνα. Το 1967 φεύγει για το Παρίσι με υποτροφία της Γαλλικής κυβέρνησης, μαθητεύει στην École des Beaux-Arts (ατελιέ Tondu), ασχολείται με τη χαρακτική, παρακολουθεί θεωρητικά μαθήματα στην École Pratique des Hautes Études και στη σχολή του Λούβρου. Τα αντικείμενα στις νεκρές φύσεις του προέρχονται από έναν κόσμο που δεν υπάρχει πια ή τείνει προς εξαφάνιση και του οποίου έχουμε ήδη χάσει το νόημα. Μια άλλη πλευρά της καλλιτεχνικής του προσωπικότητας εκφράζουν τα μικρογλυπτα, τα οποία εξέθεσε πρώτη φορά το 1984. Έργα του βρίσκονται στην ΕΠΜΑΣ, στην Πινακοθήκη Αβέρωφ, στην Πινακοθήκη Κουβουτσάκη, στο Μουσείο Β. και Ε. Γουλανδρή, Άνδρος, στο Musée d’ Art Moderne, Παρίσι, στη Bibliothèque Nationale, Παρίσι, στη Συλλ. ΜΙΕΤ, στο ΑΠΘ, στην Εθνική Τράπεζα, στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων κ.ά. Του έχει απονεμηθεί το βραβείο Drouant-Cartier (1984). Είναι μέλος του ΕΕΤΕ (Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος) και της Société Nationale des Beaux-Arts.


EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ