Wednesday, 2 November 2016

Γεωργία Σαγρή: Εισαγωγικό εργαστήριο στην τέχνη της performance στην Αθήνα

Γεωργία Σαγρή,
Το Μοντέλο της Αντιγόνης - Coda,
2016, performance.
Πολιτιστικό Κέντρο
του Ιδρύματος Ωνάση, Νέα Υόρκη.
Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2016 - Η Γεωργία Σαγρή και η Ύλη[matter]HYLE σε συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο και την documenta 14 απευθύνουν ανοιχτή πρόσκληση σε νέους ηθοποιούς, μουσικούς, χορευτές και καλλιτέχνες ηλικίας 20-35 χρονών που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν σε εργαστήριο σχετικά με τον τομέα της τέχνης που ονομάζεται performance (επιτέλεση). Με την ολοκλήρωση του εργαστηρίου η Γεωργία Σαγρή θα συγκροτήσει ομάδα για το νέο της έργο.

Τι είναι μια performance; Ποια είναι η διαφορά της performance από τη θεατρική, μουσική, χορευτική ή κινηματογραφική παράσταση; Πότε και πώς χρησιμοποιεί η performance άλλα καλλιτεχνικά μέσα και γιατί; Υπάρχουν διαφορές ανάμεσα σε ένα έργο τέχνης (ζωγραφική, γλυπτική, εγκατάσταση, βίντεο) και ένα επιτελεστικό έργο; Υπάρχουν τρόποι για να φτιαχτεί ένα επιτελεστικό έργο και ποιές είναι οι διαφορές προετοιμασίας του απο μία παράσταση; Πότε χρειαζόμαστε σκηνικά και κοστούμια για μία performance; Ενα κομμάτι επιτέλεσης χρειάζεται τελικά προετοιμασία; Ο όρος performance ξεκίνησε να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να περιγράψει κάθε ζωντανή καλλιτεχνική εκδήλωση που περιελάμβανε ποιητές, μουσικούς, κινηματογραφιστές, κλπ. Στη δεκαετία του 1970 ο όρος χρησιμοποιείται ευρέως για να περιγράψει ό,τι είναι ζωντανή παράσταση.

Το εργαστήριο οργανώνεται σε τρία μέρη και περιλαμβάνει:
1) Σωματικές και φωνητικές ασκήσεις
2) Έρευνα δράσεων εντός και εκτός της αίθουσας του εργαστηρίου (θα διερευνηθούν θέματα ηχητικής καταγραφής και σύνθεσης)
3) Διάβασμα κειμένων, κριτική και δράσεις με σκοπό να καλλιεργηθεί η περιέργεια, η φαντασία και η συλλογική ανταπόκριση των συμμετεχόντων.

Το εργαστήριο πραγματοποιείται στις 26-27 Νοεμβρίου και 3-4 Δεκεμβρίου, 10:00 π.μ. - 3:00 μ.μ., στο Σχολείον της Αθήνας- Ειρήνη Παππά (Πειραιώς 52, Νέο Φάληρο,). Η διάρκεια του εργαστηρίου είναι πέντε ώρες κάθε μέρα (συμπεριλαμβάνονται 30 λεπτά διάλειμμα).
Για δηλώσεις συμμετοχής παρακαλούμε να στείλετε το όνομά σας, το βιογραφικό σας, στοιχεία επικοινωνίας και ένα σύντομο κείμενο σχετικά με τους λόγους που θέλετε να συμμετάσχετε στο Εργαστήριο μέσω e-mail στο peiramatikiskini@n-t.gr έως τις 15 Νοεμβρίου. (http://www.n-t.gr/el/experimental/parallelactions/experimentaldocumenta/)



Η Γεωργία Σαγρή ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη και την Αθήνα. Σπούδασε μουσική στο Εθνικό Ωδείο, κατέχει πτυχίο απο την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας και μεταπτυχιακό από το Columbia University της Νέας Υόρκης. Κεντρικό στοιχείο της πρακτικής της είναι η συστηματική διερεύνηση της έννοιας της περφόρμανς ως ένα συνεχώς εξελισσόμενο πεδίο της κοινωνικής ζωής. Συχνά η δουλειά της χαρακτηρίζεται από τη διαρκή της εμπλοκή σε πολιτικά κινήματα, την πάλη και την επαναξιολόγηση των εννοιών της αυτονομίας, της ενδυνάμωσης και της αυτο-οργάνωσης. Η πρώτη της ατομική έκθεση σε μουσείο με τίτλο Mona Lisa Effect (2014) έγινε με την επιμέλεια του Adam Szymczyk. Πρόσφατες ομαδικές εκθέσεις και παρουσιάσεις έργων performance: Public Programs Documenta 14; Exercises on Freedom (curated by Paul B. Preciado), Manifesta 11, Zurich, Switzerland; The Eccentrics, Sculpture Center, New York; Secret Surface, KW Institute for Contemporary Art, Berlin; Bread and Roses, Museum of Modern Art in Warsaw, Warsaw. Έχει συμμετάσχει: 14th Istanbul Biennial 2015 Biennale de Lyon (2013), ProBio, Expo 1: New York, MoMA PS1, New York (2013) and the Whitney Biennial, Whitney Museum of American Art, New York (2012). Έχει ιδρύσει το ηχητικό διαδικτυακό περιοδικό FORTÉ και το εν εξελίξει νομαδικό επιμελητικό πρόγραμμα SALOON. Eίναι η εμπνευστής του ημι-προσωπικού/ήμι-δημόσιου χώρου Ύλη[matter]HYLE που βρίσκεται στην καρδιά της Αθήνας.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ