Tuesday, 22 November 2016

London Calling | Royal Academy of Arts presents Abstract Expressionism



Tuesday, November 22, 2016 - An exhibition organized by the Royal Academy of Arts, London with the collaboration of the Guggenheim Museum Bilbao, reveals the full breadth of a movement that will forever be associated with the boundless creative energy of 1950s New York. In the “age of anxiety” surrounding the Second World War and the years of free jazz and Beat poetry, artists like Pollock, Rothko and de Kooning broke from accepted conventions to unleash a new confidence in painting. Often monumental in scale, their works are at times intense, spontaneous and deeply expressive. At others they are more contemplative, presenting large fields of colour that border on the sublime. These radical creations redefined the nature of painting, and were intended not simply to be admired from a distance but as two-way encounters between artist and viewer. It was a watershed moment in the evolution of 20th-century art, yet, remarkably, there has been no major survey of the movement since 1959. This autumn we bring together some of the most celebrated art of the past century, offering the chance to experience the powerful collective impact of Pollock, Rothko, Still, de Kooning, Newman, Kline, Smith, Guston and Gorky as their works dominate our galleries with their scale and vitality. We also acknowledge the lesser-known figures who contributed to the development of the movement. Finally, we include photography and sculpture to complete an ambitious re-evaluation of the phenomenon that saw New York take over from Paris as the capital of the art world. The exhibition is curated by the independent art historian Dr David Anfam, alongside Edith Devaney, Contemporary Curator at the Royal Academy of Arts. Dr Anfam is the preeminent authority on Abstract Expressionism, the author of the catalogue raisonné of Mark Rothko’s paintings and Senior Consulting Curator at the Clyfford Still Museum, Denver.

Abstract Expressionism was born from the common experience of artists living in 1940s New York. Two World Wars, the Great Depression, atomic devastation and an ensuing Cold War prompted early works reflecting the darkness of these times, and fed into the movement’s concerns with contemplation, expression and freedom. In his catalog essay Anfam reminds us that these artists did not work in isolation. They were part of a generation whose art must be understood within its historical context. The majority of these fellows grew up poor, lived through the Great Depression, the Spanish Civil War, World War II, the concentration camps, the Atomic Bomb, and the start of the cold war. Only rarely did painters or sculptors associated with Abstract Expressionism respond directly to current events; however, they conveyed  ideas and notions inexpressible in words through a universal language of abstraction. Abstract Expressionist art invites artist and viewer to meet. While the artist expresses their emotions and conveys a sense of their presence in the work, the viewer’s perception is the final component in the mix. Abstract painting “confronts you”, Pollock said in 1950. As the Rothko Chapel in Houston exemplifies, the intensity of this encounter can be heightened by the way the work is displayed.

Up till January 2,  2017
Saturday – Thursday 10am – 6pm
Friday 10am – 10pm
Main Galleries, Burlington House
£17 (£19 with donation). Concessions available. Friends of the RA and under 16s go free. Tickets include a multimedia guide and both Friends of the RA and their family guest will receive one for free.

In addition, the exhibition will be shown at the Guggenheim Museum in Bilbao from February 2 to June 4, 2017.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.