Wednesday, 30 November 2016

London Calling | Marianna Christofides in Stockholm

Wednesday, November 30, 2016 - Last days till December 4, for the exhibition of the new body of work Marianna Christofides, which follows her interest on sedimentary traces of history made manifest in micro-stories in the present, on the vulnerability of certain places to ruination in face of earthquakes and other subterranean forces and the interdependences and subjugations involved. Given that a state of instability in manifold manifestations of social life has become the norm, the works in the exhibition trace the ruptures and entrenchments of dread as a fear of the possible. They highlight moments of oscillation between permanence and impermanence.

The intertwinement of geological and socio-historical narratives by dissecting through strata of associations is a recurring conceptual notion in the artist's practice. The immersive two-channel video “Shelter Cove” juxtaposes two encounters on a 15.000km road trip along the seam of North American and Pacific Plate—the San Andreas Fault in California—and touches upon quests on the impossible unity with nature and the dichotomy of protection and threat, being-at-home and being-at-somebody’s/something’s-mercy. Images from the garden of ‘La Miniatura’, a textile-block residential house in Pasadena designed by F.L. Wright in the 1920s, are coupled with those of a kayak anglers’ competition in Shelter Cove in the north of California; at the point where the San Andreas Fault Line abandons the mainland and all trace of it vanishes in the Pacific Ocean.



To observe how living in long-term endangerment in conjunction to tectonic movements transforms a crisis situation into a ferment of renewal that yields collective re-empowerment is a formative aspect of the installation “Towards Solidarity (The Archives)”. In elaborate collages employing press photographs and archival footage the artist heedfully re-connects dismembered, almost mutilated architectural limbs from disparate places and times, pinpointing to the communal nature of catastrophe in its elimination of difference. “Dragon's Back”, a tactile, large-scale risograph print confronts us with the multiple open fault lines and fissures in our world. The relief of the Californian landscape becomes the premise to conceive a poem in trimetric verses, the intonational summits and depressions following their counterparts on the ground. The trilogy “Flood”, “Tremor”, “Eruption” evokes through its dense layering of colours and forms the corporeal exposure to threat together with its dissolution when stricken individuals band together. In “After Fukushima: The Equivalence of Catastrophes” Jean-Luc Nancy argues that “an earthquake shakes up not just the ground and the buildings on it but also an entire social, political, and moral situation.”

Marianna Christofides (1980), born in Cyprus, lives and works in Berlin and Cologne, Germany. In 2011 she represented Cyprus at the 54th Venice Biennale. International Grants and Residencies in Istanbul, Paris, Los Angeles (Villa Aurora), Stockholm (IASPIS) and London (Gasworks), among others. Recent exhibitions: Akademie der Künste, Berlin; waterside contemporary, London; Halle 14, Leipzig; Benaki Museum, Athens; ArtCurial, Paris; Museo Riso, Palermo; 5th Biennale of Contemporary Art, Thessaloniki; basis, Frankfurt; Galerie Campagne Première, Berlin; Kölnischer Kunstverein OG2, Cologne; Galleria Laveronica, Modica; CER Modern, Ankara; National Museum of Contemporary Art, Bucharest; Museum für Photographie, Braunschweig; National Museum of Contemporary Art, Athens; Kunsthalle Bremen, Bremen; BOZAR, Brussels; among others. This is Marianna Christofides first solo show at ANNAELLEGALLERY.


Find out more HERE

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.