Monday, 14 November 2016

Hotel REX: Μια έκθεση ζωγραφικής & γλυπτικής του Γιώργου Μπούτλα

Δευτέρα 14  Νοεμβρίου 2016 - Την Τετάρτη 16 Νοεμβρίου στις 20:00, στο Παλαιό Δημαρχείο της Γλυφάδας εγκαινιάζεται η ατομική έκθεση ζωγραφικής-γλυπτικής του Γιώργου Μπούτλα με τίτλο “Hotel Rex".  Η έκθεση διοργανώνεται από την αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος στο πλαίσιο του προγράμματος «Εκτός των τειχών» και θα διαρκέσει μέχρι και την Κυριακή 27 Νοεμβρίου. Με έργα ζωγραφικά και εγκαταστάσεις, ο Γιώργος Μπούτλας μας μυεί σε έναν κόσμο υπαρκτό και αληθινό και συγχρόνως απόκρυφο και μυστηριακό. Όπως μας «εκμυστηρεύεται» ο ίδιος, «το Hotel Rex είναι ένα επαρχιακό ξενοδοχείο, στο κέντρο της πόλης, δίπλα στο κατάστημα του πατέρα μου, εκεί που σαν παιδί περνάω πολλές ώρες βοηθώντας και χαζεύοντας την κίνηση της γειτονιάς. Στα μάτια μου γίνεται η κιβωτός του αινιγματικού κόσμου των ενηλίκων, ένα μεγάλο κουτί που μέσα του μπαινόβγαιναν περίεργες γυναίκες με έντονο βάψιμο και προκλητικό ντύσιμο, βιαστικοί εμπορικοί αντιπρόσωποι με τσαντάκια δειγματισμού, πατεράδες φίλων που εξαφανίζονταν στο σκοτεινό κλιμακοστάσιο κλείνοντας το μάτι στον ξενοδόχο». Από την απόσταση της ηλικίας βλέπει σε αυτό «τα ξενοδοχεία που όλοι πέρασαν για μια βραδιά, την απελπισία της έρημης σκάλας, την ξινίλα του καπνού, το κουρασμένο βλέμμα της καθαρίστριας, κι απ’ την άλλη μια προσωρινή φωλιά, καθενός που κουβάλαγε μαζί του το σύμπαν του, κάνοντας έτσι το φτηνό ξενοδοχείο μια συλλογική μνήμη».

Η συγγραφέας, Έλενα Μαρούτσου, μεταξύ άλλων αναφέρει «…τo Hotel Rex είναι ένα επαρχιακό ξενοδοχείο. Είναι ορθάνοιχτο και μυστικό. Νόμιμο και ύποπτο. Συμβατικό αλλά περιπαθές. Το Hotel Rex είναι μια γυναίκα ξαπλωμένη στα λευκά σεντόνια. Φοράει ένα ημιδιάφανο νυχτικό και ποζάρει αισθησιακά και λυπημένα. Πίσω από τον φακό βρίσκεται ο Γιώργος Μπούτλας. Στέκεται εκεί από παιδί με ανοιχτό το διάφραγμα της φωτογραφικής του μηχανής, με ανοιχτό το διάφραγμα της αναπνοής, και εισπνέει εικόνες. Το Hotel Rex βρίκεται στη Λαμία, στο κέντρο της πόλης, δίπλα στο ποτοποιείο του πατέρα του. Οι εικόνες που εισπνέει το παιδί μπερδεύονται με τις αναθυμιάσεις του αλκοόλ, γονιμοποιούνται από μια φαντασία αχαλίνωτη κι αφήνουν τα αυγά τους να εκκολαφθούν στον καμβά του τωρινού ενήλικα…



…Το Hotel Rex είναι μια κιβωτός σε τρικυμία. Οι πίνακες του Μπούτλα μοιάζουν να κλυδωνίζονται από ταραχώδη εσωτερικά κύματα που σπρώχνουν τα σώματα στα όρια της επιθυμίας και της αντοχής τους. Μέλη διογκωμένα και παραμορφωμένα, πρόσωπα πρησμένα από τη μοναχική πιεστική τους αλήθεια και κορμιά που κομματιάζονται για να συγκολληθούν παράφορα σε εφήμερες κι ανυπόφορες ενώσεις. Υπό αυτές τις συνθήκες, το υποσυνείδητο, αντί να λουφάζει στα βάθη σαν αιχμάλωτο ζώο, ανεβαίνει στην επιφάνεια του καμβά, και κραυγάζει στη γλώσσα των ονείρων, κάθε άρρητο φόβο, κάθε ανήκουστη λαχτάρα...».

Στο πλαίσιο των εγκαταστάσεων έχουν χρησιμοποιηθεί και εκτίθενται φωτογραφίες της φωτογράφου Αθηνάς Γκριτζάλα.

Το Σάββατο 19 Νοεμβρίου στις 19:00, ο καρδιολόγος, μουσικός και συγγραφέας, Θανάσης Δρίτσας, μας προσκαλεί σε μία μοναδική μουσική βραδιά στον χώρο της έκθεσης, όπου θα παρουσιάσει την συλλογή τραγουδιών του με τίτλο «Τραγούδια και Εύθραυστοι Ήχοι για φωνή και πιάνο» πάνω σε στίχους σύγχρονων ελλήνων ποιητών. Τραγουδούν οι: Αθηνά Δημητρακοπούλου και ο Κύριλλος Παπαδόπουλος, στο πιάνο συνοδεύει ο συνθέτης.

Ο Γιώργος Μπούτλας γεννήθηκε το 1959 στη Λαμία, ενώ ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Σπούδασε Ιατρική και Φιλοσοφία της Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και συνεχίζει τις σπουδές του στην φιλοσοφία ως υποψήφιος διδάκτορας στην Βιοηθική. Από νέος ασχολείται με τη ζωγραφική και είναι αυτοδίδακτος. Το 2010 πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση στην Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά με τίτλο «Αρμολογήματα» με έργα από όλη την εικαστική του διαδρομή. Έργα του έχουν εκτεθεί σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και έχουν δημοσιευτεί σε ιατρικά περιοδικά. Έχει εικονογραφήσει τις παραμυθένιες ιστορίες του Θανάση Δρίτσα με τίτλο «Το όνειρο της Αθηνούλας», εκδόσεις Μπαρτζουλιάνος. Το 2011 κυκλοφόρησε η συλλογή διηγημάτων του «Το Διπλανό Σκοτάδι» από τις εκδόσεις Μπαρτζουλιάνος εικονογραφημένη με δικά του χαρακτικά.

Η έκθεση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του Δήμου Γλυφάδας.
Τη βραδιά των εγκαινίων θα συνοδέψουν τα εξαιρετικά κρασιά χορηγίας του Κτήματος Παλυβού.
Χορηγοί επικοινωνίας είναι οι culture now, art22 και globalview.

Εγκαίνια Έκθεσης: Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2016, 20:00 Παλαιό Δημαρχείο Γλυφάδας

Διάρκεια Έκθεσης: 16 – 27 Νοεμβρίου 2016
Ημέρες και ώρες λειτουργίας:
Δευτέρα – Παρασκευή: 11:00 – 13:00 και 17:00 – 20:00
Σάββατο: 11:00 – 14:00 και 17:00 – 20:00

Παλαιό Δημαρχείο Γλυφάδας
Λεωφόρος Ποσειδώνος και Σάκη Καράγιωργα 2, Γλυφάδα

Διοργάνωση : Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος | info@technohoros.org

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.