Thursday, 24 November 2016

Be there!| Η Λόλα Νικολάου παρουσιάζει: Δ. Βασιλειάδη, Κ. Βικία-Σακελλάρη, Ε. Στόικου, Σ.Ταυλαρίδης

Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2016 - Ενστικτωδώς βιωμένο, το κάθε έργο της Δελίνας Βασιλειάδη πλάθεται αυτοδύναμα ως προς τη σύνθεσή του, χάρη στην κοσμική-μεταφυσική ενέργεια, από την οποία είναι διαπερασμένο. Και, όντως επισημαίνουμε εδώ, εκείνη την ενέργεια που ορίζει ότι πνεύμα και ύλη δεν αποτελούν παρά δύο διαφορετικές όψεις μιας και της αυτής υπέρτατης αλήθειας.
( Απόσπασμα από κείμενο της Ντόρας Ηλιοπούλου-Ρογκάν)

Η Κατερίνα Βικία-Σακελλάρη, έχοντας σαν έμπνευση τα διάφορα στυλ διακόσμησης, τις τέχνες, την φύση και φυσικά την ισορροπία των χρωμάτων, με διάφορες τεχνικές δημιουργεί εικαστικά αντικείμενα για όλες τις επιθυμίες.

Η ζωγραφική επιφάνεια της Ελευθερίας Στόικου οργανώνεται με γραμμές , συρμένες η μια στην άλλη ασφυκτικά, συνωστισμένες σε μια κίνηση σχεδόν ε(αυτιστική). Γραμμές βαμβακέννοιες με υφή κλωστής. Πότε τεντωμένες σα χορδές έτοιμες να ακουστούν, να σημαδεύσουν και πότε χαλαρές έτοιμες να μορφοποιηθούν.

Ο Στρατής Ταυλαρίδης , παίρνει αφορμή από εικόνες της καθημερινότητας οι οποίες πλέον έχουν διαφύγει της προσοχής μας και τις επαναφορτίζει με την αξία και την αίσθηση που τους αρμόζει. Στρέφει το βλέμμα μας σε αυτές τις εικόνες, παρακινώντας μας στην ουσία, να ξανά ανακαλύψουμε την ομορφιά τους. Τα διάτρητα σύμβολα αποκτούν διαφορετική διάσταση καθώς αποσπώνται από το φυσικό τους περιβάλλον και τοποθετούνται σε έναν εκθεσιακό χώρο.

Ώρες λειτουργίας: Τρ., Πε., Πα.: 12.00 – 20.00 / Τε., Σα.: 12.00 -15.00
Lola Nikolaou Gallery | Τσιμισκή 52, Θεσσαλονίκη

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ