Saturday, 22 October 2016

Parallel Quintet Jazz στο Μέγαρο τον Νοέμβριο

Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2016 - Την Τετάρτη 2 Νοεμβρίου οι Parallel Quintet θα παρουσιάσουν το project τους στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης στα πλαίσια των συναυλιών ''Jazz στο Μέγαρο''.

To Parallel Quintet ιδρύθηκε το 2015 στη Θεσσαλονίκη από τους Γιάννη Παυλίδη στην ηλεκτρική κιθάρα, Ευθύμη Τσακίρη στο άλτο σαξόφωνο, Λέανδρο Πασιά στο πιάνο, Αγαμέμνονα Μάρδα στο κοντραμπάσο και Γιώργο Κλούντζο-Χρυσίδη στα τύμπανα.

Ο ήχος του Quintet κινείται σε modern jazz και ethnic αρμονίες και έχει εμφανείς επιρροές από τους Avishai Cohen Trio, Kurt Rosenwinkel, Aaron Parks, Dave Holland και Chris Potter.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει συνθέσεις από τους δύο προσωπικούς δίσκους του παγκοσμίου φήμης κιθαρίστα Γιάννη Παυλίδη, Forever Lost και Μigration, συνθέσεις από τον προσωπικό δίσκο του Λέανδρου Πασιά, It’s Time to Go, καθώς και νέα κομμάτια τους.

Parallel Quintet:
Γιάννης Παυλίδης - Ηλεκτρική κιθάρα
Ευθύμης Τσακίρης - Άλτο σαξόφωνο
Λέανδρος Πασιάς - Πιάνο
Αγαμέμνων Μάρδας - Κοντραμπάσο
Γιώργος Κλουντζός Χρυσίδης - Τύμπανα


02 Νοεμβρίου 2016
Τετάρτη στις 21:00
Χώρος συναυλίας : ΜΠΑΡ Μ2
Τιμές εισιτηρίων: 10€, 5€ (μαθητικό - φοιτητικό - κάτοχοι κάρτας ανεργίας)

Προπώληση εισιτηρίων: στο Μέγαρο Μουσικής, στην Πλατεία Αριστοτέλους και ηλεκτρονικά στο https://www.ticketservices.gr/el/events/?eventid=2289&showid=19429

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.