Thursday, 27 October 2016

Elika | Hλίας Παπαηλιάκης: Μελέτη για μια Νηφάλια Τοπιογραφία

Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2016 - Η γκαλερί Elika παρουσιάζει τη νέα δουλειά του Ηλία Παπαηλιάκη με τίτλο Μελέτη για μια Νηφάλια Τοπιογραφία. Η έκθεση αποτελεί την πρώτη παρουσίαση νέων έργων του Ηλία Παπαηλιάκη σε γκαλερί της Αθήνας μετά από εφτά χρόνια. Η ενότητα που παρουσιάζεται περιλαμβάνει ζωγραφικά έργα δουλεμένα με λάδια ή μολύβι σε καμβά ή χαρτί. Είναι το αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης έρευνας του καλλιτέχνη στην ιστορία της ζωγραφικής, της νεότερης ιστορίας της Ελλάδας αλλά και του κόσμου, της έρευνας των συνεχών μετατοπίσεων της σημασίας της οπτικής πληροφορίας που επηρεάζει την αντιμετώπιση όχι μόνο της τέχνης, αλλά και αυτού που ονομάζουμε πραγματικότητα καθώς και αυτού που καταγράφουμε ως ιστορική αλήθεια. Η ιδέα της τοπιογραφίας εισάγεται με το έργο του Παπαηλιάκη σαν μια πιθανή θέση απέναντι στο συμβάν και τη στιγμή, με το τοπίο να ταυτίζεται με το συγκείμενο και τη θέση με την κατάσταση. Η έκθεση πραγματοποιείται σε συνεργασία με τους Χαράλαμπο Κουρκούλη (Photoharrie) και Αλέξιο Παπαζαχαρία.



Εγκαίνια Παρασκευή 04.11.16, 8μμ

Διάρκεια έκθεσης 04.11.16 – 10.12.16

Ώρες λειτουργίας Τρίτη – Παρασκευή 12-8μμ, Σάββατο 12-4μμ

Elika Gallery, 27 Omirou st., 10672 Athens T: +30 210 36 18 045, www.elikagallery.com

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.