Friday, 7 October 2016

Ο Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας παρουσιάζει τον Κώστα Λούστα

Κώστας Λούστας, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε χαρτόνι, 1971. Διαστάσεις 70x80 εκατοστά.
Ανήκει σε Ιδιωτική Συλλογή. 
Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2016 - Ένα εξαιρετικό αφιέρωμα στον εξαιρετικό ζωγράφο Κώστα Λούστα που "έφυγε" το 2014 φιλοξενεί η Πινακοθήκη Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα παρουσιάζει έργα του ζωγράφου από την ιδιωτική συλλογή της οικογένειας, ένας αριθμός εκ των οποίων εκτίθενται για πρώτη φορά στο κοινό. Η έκθεση εγκαινιάστηκε στις 4 Οκτωβρίου και θα διαρκέσει έως τις 26 Νοεμβρίου 2016. Περιλαμβάνει τοπιογραφίες, θαλασσογραφίες, γυμνά, προσωπογραφίες, νεκρές φύσεις και εσωτερικά, δείγματα της εξαιρετικά γόνιμης πενηνταετούς πορείας του καλλιτέχνη. Μεταξύ άλλων, παρουσιάζονται έργα από τη σειρά «Χερσόνησος Κασσάνδρα» (1973-1974), δύο πίνακες από τη σειρά «Ρεπορτάζ ‘83» με θέμα τη Νήσο Αμμουλιανή και τους ντόπιους της,  όπως επίσης και η προσωπογραφία του Εμμανουήλ Κριαρά από τη σειρά «80+1 Πορτρέτα Προσωπικοτήτων της Θεσσαλονίκης», τα οποία είχαν παρουσιαστεί στο πλαίσιο των Δημητρίων, το 1993.

Ο Κώστας Λούστας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1933, μεγάλωσε στη Φλώρινα, και σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1953-58) με δάσκαλο και μέντορα τον Γιάννη Μόραλη. Από το 1962, έζησε και εργάστηκε στην Νέα Υόρκη. Υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά στελέχη του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης της Φλώρινας, στέλεχος της εικαστικής επιτροπής των Δημητρίων επί σειρά ετών, και μέλος του Εικαστικού Επιμελητηρίου Ελλάδος.

Πινακοθήκη Ν. Χατζηκυριάκου – Γκίκα, Κριεζώτου 3

Εγκαίνια: Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2016, 20:00
Διάρκεια: 5 Οκτωβρίου - 26 Νοεμβρίου 2016    

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.