Sunday, 23 October 2016

Έκθεση του Βαγγέλη Παππά στο Ιδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζής

Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2016 - Το Ι.Ε.Τ.Τ. Ιδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζής και ο Βαγγέλης Παππάς σας προσκαλούν στην νέα ατομική του έκθεση με θέμα: "Επανεκκίνηση".

Ο όρος «Επανεκκίνηση» σηματοδοτεί την απόφαση του καλλιτέχνη να επαναπροσδιορίσει την έννοια της Ελληνικότητας στην σύγχρονη πραγματικότητα και να προσφέρει στο φιλοθεάμον κοινό τον προβληματισμό – παρά την διδακτική ή δογματική του άποψη – για το τι θα μπορούσε σήμερα να σημαίνει Ελληνικότητα, σε εικαστικό, πολιτισμικό, πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Οι φόρμες έχουν αναφορές στην Βυζαντινή και λαϊκή παράδοση, ενώ ταυτόχρονα φέρουν μέσα τους Σεζανικές και κλασικές μοντέρνες αναμνήσεις, παράλληλα με μια μυστική αναφορά στην γενιά του ‘30, και κυριότερα στον Φώτη Κόντογλου. Σημαντικό ρόλο έπαιξε η επίδραση από τις τοιχογραφίες του Δημαρχείου των Αθηνών, ώστε ο καλλιτέχνης να επιχειρήσει μια εκ νέου αναφορά στις ιστορικές, μυθολογικές και θρησκευτικές φιγούρες της Ελληνικής παράδοσης μέσα όμως από ένα διαφορετικό πρίσμα. Η αναφορά των ονομάτων μέσα στο έργα δεν θα μπορούσε παρά να στοχοποιεί τον εσωτερικό διάλογο των μεγεθών, μεταξύ του χθες και του σήμερα. Η άρνηση μιας παράδοσης και η αποδοχή της παγκοσμιοποιημένης αναρχίας δεν αναιρεί το γεγονός πως ακόμα και κάτω από αυτές τις συνθήκες, ο κάθε ένας μεταφέρει ως μέρος της σημερινής του ταυτότητας, το βάρος ενός ονόματος, το οποίο με την σειρά του δημιουργεί αυτόματες αναφορές στο παρελθόν. Το ερώτημα είναι σαφές: Υπάρχει διάλογος μεταξύ αυτών των δύο δυνάμεων; Τι συμβαίνει όταν δύο προσωπικότητες ενυπάρχουν σε μια οντότητα; Συμβιβάζεται κάποιος με την δυναμική του ονόματος του, ή καταφέρνει να το ξεπεράσει δίνοντάς του νέα μορφοπλαστική οντότητα;



Ο Βαγγέλης Παππάς γεννήθηκε στον Πειραιά το 1976 και είναι πτυχιούχος της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης, με δάσκαλο τον Βαγγέλη Δημητρέα. Πριν από την εισαγωγή του στην Σχολή Καλών Τεχνών, είχε ήδη ολοκληρώσει τις σπουδές του επί τέσσερα έτη κοντά στον Γιάννη Καρούσο και τον Χρήστο Λιόνδα στην Σχολή Βυζαντινής τέχνης Πειραιά. Παράλληλα ασχολήθηκε με την εικονογράφηση και το κόμικς, την συγγραφή λογοτεχνικών κειμένων, συνεργάστηκε με πολλές εκδοτικές εταιρίες, ενώ ανέλαβε την δημιουργία και την επιμέλεια των εκθεμάτων του ιστορικού Μουσείου Ρούπελ στον Προμαχώνα. Στην πορεία του χρόνου, πέρα από τις ατομικές του εκθέσεις και την συμμετοχή του σε πλήθος ομαδικών, αναλάμβανε την επιμέλεια εικαστικών γεγονότων, με κυριότερη την ανάληψη της Εικαστικής Επιμέλειας στην Έκθεση Νέων Καλλιτεχνών στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων από το Εικαστικό Επιμελητήριο Ελλάδος, με την συμμετοχή 385 Καλλιτεχνών, τον Νοέμβριο του 2002. Ακριβώς επτά χρόνια μετά δημιούργησε την σχολή της ARTe, ένα πραγματικό πολιτιστικό κέντρο στην Καλλιθέα, από το οποίο έχουν ήδη αποφοιτήσει πάνω από 850 μαθητές.
Η ζωγραφική του είναι μια αέναη διαδικασία πειραματισμών, η οποία δεν επαναπαύεται στον ορισμό του ενός και μοναδικού ύφους, συντηρημένου μέσα στον χρόνο. Για τον Βαγγέλη Παππά η έννοια της τέχνης είναι ταυτόσημη με την σημασία της αυτολοκλήρωσης, η οποία εξ ορισμού δεν προσκολλάται σε μια και μόνη μορφοπλαστική ερμηνεία. Η εξελικτικότητα και η αλλαγή – μερικές φορές και η ανομοιομορφία – είναι στοιχεία που εκφράζουν πλήρως την εσωτερικότητα του δημιουργού. Άρα και το έργο του δεν θα μπορούσε να αποδράσει από μια τέτοια αναντίρρητη πραγματικότητα.

Για περισσότερες πληροφορίες ανατρέξτε ΕΔΩ.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.