Wednesday, 12 October 2016

Δευτέρες με την Κινηματογραφική λέσχη Θεσσαλονίκης: Η Επίθεση

Τετάρτη 12 Οκτωβρίου 2016 - Η Κινηματογραφική λέσχη Θεσσαλονίκης καλεί τα μέλη της και τους φίλους της, στη 2η προβολή για τη σεζόν 2016-2017 με την ταινία: Η Επίθεση Η προβολή θα γίνει την Δευτέρα 17/10/2016 ώρα 9:00μμ στον κινηματογράφο Μακεδονικόν Την ταινία θα προλογίσει η κα Εύη Καρκίτη δημοσιογράφος και συντονίστρια λέσχης ανάγνωσης "Κάτι Γίνεται".  Μετά το τέλος της προβολής, θα ακολουθήσει συζήτηση για την ταινία και το αντίστοιχο βιβλίο.

Γαλλία - Λίβανος  2012
Σκηνοθεσία: Ζιάντ Ντουεϊρί
Πρωταγωνιστούν: Αλί Σουλιμάν, Εβγκένια Ντόντενα, Ρέιμοντ Αμσαλέμ

O Ισραηλινό - Παλαιστίνιος χειρουργός Αμίν Τζααφαρί, είχε μία λαμπρή καριέρα, μία πολύ αγαπημένη σύζυγο και πολλούς καλούς φίλους που του κάνουν τη ζωή πολύ όμορφη, μέχρι τη στιγμή που συγκλονισμένος μαθαίνει για μία βομβιστική επίθεση «καμικάζι»…
Η καταδίκη της τρομοκρατίας είναι απόλυτη και καθαρή στην ταινία, που ενώ ξεκινάει με μία ειρωνική βράβευση για την γεφύρωση των σχέσεων των δύο εθνοτήτων, στην πορεία φανερώνεται πως η βιτρίνα των γιορτών δεν αντανακλά την αλήθεια.
Η ταινία πραγματεύεται το διαχρονικό και ακανθώδες άλυτο πρόβλημα μεταξύ Ισραηλινών και Αράβων, μέσα από το προσωπικό δράμα του γιατρού Αμίν Τζααφαρί.
Σκηνοθετημένη με εσωτερική ένταση, δραματικό θρίλερ, περιγράφει με πικρή ειλικρίνεια μια περίπλοκη αντιφατική πραγματικότητα, διαθέτει ψύχραιμη ιστορικοπολιτική ματιά κι ένα δυνατό και συγκινητικό πρωταγωνιστικό χαρακτήρα.

Μία συναρπαστική προσαρμογή του διεθνούς ομώνυμου μπεστ-σέλερ του Yasmina Khadra, που έχει μεταφραστεί σε 40 γλώσσες και στα Ελληνικά κυκλοφορεί με τον τίτλο «Τρομοκρατικό Χτύπημα». 

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ