Saturday, 29 October 2016

AthensCon 2016 | Φώτης Πεχλιβανίδης: «Αγία Καύλα»



Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2016 - Το Dark Room του AthensCon σας παρουσιάζει την ερωτική έκθεση του Φώτη Πεχλιβανίδη «Αγία Καύλα», που θα φιλοξενηθεί στο κλειστό γήπεδο TaeKwonDo στις 3-4 Δεκεμβρίου 2016. Για τον Φώτη Πεχλιβανίδη η δύναµη του κόµικ βρίσκεται στο χτίσιµο ολόκληρων κόσµων µε τα πιο φτωχά μέσα. Οι ηρωίδες του ζουν ανάµεσά µας και μπορεί κανείς να τις συναντήσει οπουδήποτε. Προέρχονται από το θέατρο του δρόµου, φινετσάτες, απρόβλεπτες, υποσχετικές, εκπέµπουν ερωτισµό, ο οποίος εξαρτάται από τις καταστάσεις στις οποίες συµµετέχουν κι όχι από την έκταση του γυµνού που αποκαλύπτουν. Στη νέα του έκθεση θα δούµε ιδέες και σκίτσα, πολλά από τα οποία είναι προσχέδια για ζωγραφικούς πίνακες, που µε τη δύναµη του μαύρου μελανιού μετατρέπονται σε ένα απόλυτα στυλιζαρισµένο αυτόνοµο έργο µε αναφορές στη μαζική κουλτούρα, τους εφιάλτες της σύγχρονης κοινωνίας, τον αρρωστηµένο ερωτισµό, και γενικότερα το «σύµπαν του καλλιτέχνη». Ο δημιουργός τους µας καλεί να τις παρατηρήσουµε δίνοντας τους και πάλι ζωή, µια ζωή που δεν υπάρχει ολοκληρωτικά παρά μέσα στο βλέµµα του άλλου.



O Φώτης Πεχλιβανίδης δημιουργεί εικόνες για περιοδικά (πολλά από τα οποία έχει σχεδιάσει σαν καλλιτεχνικός διευθυντής), έχει πάρει μέρος σε εκθέσεις ζωγραφικής και κόμικ, έχει σχεδιάσει εξώφυλλα βιβλίων, αφίσες κ.ά. Η δουλειά του έχει παρουσιαστεί σε ομαδικές και ατομικές εκθέσεις, και στα Φεστιβάλ της Βαβέλ. Το 2001 δημιούργησε το κόμικ-άλμπουμ «Luna», που είναι και το μοναδικό ελληνικό κόμικ που κυκλοφόρησε στην Αμερική. Παράλληλα διδάσκει στον ΑΚΤO από το 1999. Έχει βραβευτεί με το βραβείο EBΓE 2004 για σχεδιασμό εντύπου («Athens Voice»).

Η έκθεση απευθύνεται σε ενήλικο κοινό.

Επιμέλεια έκθεσης: Σταματία Αντωνάτου

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ