Wednesday, 26 October 2016

Έκθεση με 80 σχέδια του Νικολάου Γύζη στην Casa Bianca

Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2016 - Αν βρεθείτε στην Θεσσαλονίκη μη παραλείψετε να επισκεφτείτε την Casa Bianca, η οποία φιλοξενεί την έκθεση "Νικόλαος Γύζης: Τα σχέδια". Στην έκθεση παρουσιάζονται ογδόντα έργα που προέρχονται από τη συλλογή της Δημοτικής Πινακοθήκης Θεσσαλονίκης - δωρεάς της οικογενείας Γύζη και από ιδιωτική συλλογή.

Πρόκειται για σκίτσα, σχέδια και χαρακτικά των ετών 1886 - 1899, τα οποία αναπτύσσονται σε πέντε ενότητες που αποτελούν ένα ιδιαιτέρως πλούσιο θεματικό σύνολο, που γοητεύει με το δυναμισμό της γραφής και το ρυθμό της σύνθεσής του, την αρτιότητα της τεχνικής, τη συνθετική αξία και τον σπάνιο χαρακτήρα της έκφρασης που ταυτοποιείται από την εναλλαγή φωτός και σκιάς και την παλμική κίνηση. Μεταξύ αυτών, η ενότητα για τη Διαφήμιση, των προσχεδίων αφισών και ένθετων για περιοδικά, τα οποία ο Γύζης υπέβαλε σε σχετικούς  διαγωνισμούς ή φιλοτέχνησε για τη διαφήμιση εταιριών και προϊόντων, καταδεικνύει τη μεγάλη συμβολή του Γύζη στη διαμόρφωση της αφίσας στη Γερμανία , η ενότητα με τα προσχέδια για το έργο "Εαρινή Συμφωνία", που ολοκληρώθηκε το 1888, και η ενότητα Άνθρωποι και Τόποι, που περιλαμβάνει σχεδιαστικές απεικονίσεις από τα ταξίδια του καλλιτέχνη, στην Ελλάδα, το 1872-74, στη Μ. Ασία, το 1873 και στο Τιρόλο το 1883.



Επιμέλεια: Δρ.Κωνσταντίνος Διδασκάλου, Ιστορικός τέχνης

Κατά τη διάρκεια της έκθεσης και εντός του εκθεσιακού χώρου θα προβάλλονται οι ταινίες
τεκμηρίωσης "Νικόλαος Γύζης", "Ελλάδα, Δέκα Ζωγραφικές Εποχές" και "Οι Ζωγράφοι της
Σχολής του Μονάχου", από το Αρχείο της ΕΡΤ.

Διάρκεια έκθεσης : 3 Οκτωβρίου έως 30 Δεκεμβρίου 2016
Ημέρες και ώρες λειτουργίας :
Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή και Σάββατο: 10.00 - 17.00
Πέμπτη : 10.00 - 20.00, Κυριακή και Δευτέρα : κλειστά

Είσοδος ελεύθερη.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ