Thursday, 13 October 2016

Συλλογή ΠΡΑΞΗ 3 Ζωγραφικη 1945 - 1955



Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2016 - Η Πινακοθήκη Γιώργου Ν. Βογιατζόγλου οργάνωσε και παρουσιάζει την έκθεση Πράξη 3 – Ζωγραφική 1945-1955, σε επιμέλεια Χρίστου Χριστοφή, με έργα 48 Ελλήνων καλλιτεχνών που γεννήθηκαν τη δεκαετία 1945-1955, δηλαδή τα χρόνια του εμφυλίου ή λίγο μετά και εμφανίζονται καλλιτεχνικά την περίοδο της δικτατορίας και της έκρηξης των ελευθεριών που ακολούθησε. Η έκθεση αποτελεί συνέχεια των εκθέσεων που ξεκίνησαν το 2013 στην Πινακοθήκη Βογιατζόγλου, με σκοπό την παρουσίαση τμηματικά των έργων της Συλλογής. Οι ζωγράφοι που συμμετέχουν διανύουν τώρα την έκτη δεκαετία της ζωής τους, με έργο αναγνωρίσιμο και πλούσια παρουσία στην ελληνική εικαστική σκηνή. Ανάμεσά τους οι αξιόλογοι δημιουργοί Κυριάκος Μορταράκος και Τριαντάφυλλος Πατρασκίδης, η Κλεοπάτρα Δίγκα, ο Μιχάλης Μανουσάκης, ο Γιάννης Αδαμάκος, η Μαριγώ Κάσση, ο Στέφανος Δασκαλάκης, η Ειρήνη Ηλιοπούλου, ο Θανάσης Μακρής και πολλοί ακόμη σημαντικοί καλλιτέχνες. Ο Τριαντάφυλλος Πατρασκίδης, π. Πρύτανης της ΑΣΚΤ, σε κείμενό του για τον κατάλογο της έκθεσης αναφέρει: « Οι καλλιτέχνες της δεκαετίας 1945-1955, εισέπνευσαν όλες τις ζυμώσεις, πολιτικές και πολιτιστικές, ελευθερώθηκαν από δυσκαμψίες προηγούμενων νοοτροπιών, και δημιούργησαν ένα άνοιγμα στις τέχνες και δη στα εικαστικά χωρίς προκαταλήψεις σε χώρους και σε υλικά, χωρίς δεσμεύσεις σε φόρμες και –ισμούς και έτσι έχουμε μια παραγωγή μεγάλη με ποικίλες μορφές, με έργα σημαντικά από αξιόλογους καλλιτέχνες με άποψη και δική τους προσωπική γραφή».

Εγκαίνια: Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου, 2016 στις 20.00
Διάρκεια έκθεσης: 07.11.16 – 28.01.17
Ώρες λειτουργίας: Πεμ.–Παρ. 11.00–19.00,   Σαβ. 11.00-15.00
Ξεναγήσεις: Σάββατο 12/11, 19/11, 26/11, 3/12, 10/12 στις 12.30

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ