Thursday, 13 October 2016

Συλλογή ΠΡΑΞΗ 3 Ζωγραφικη 1945 - 1955



Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2016 - Η Πινακοθήκη Γιώργου Ν. Βογιατζόγλου οργάνωσε και παρουσιάζει την έκθεση Πράξη 3 – Ζωγραφική 1945-1955, σε επιμέλεια Χρίστου Χριστοφή, με έργα 48 Ελλήνων καλλιτεχνών που γεννήθηκαν τη δεκαετία 1945-1955, δηλαδή τα χρόνια του εμφυλίου ή λίγο μετά και εμφανίζονται καλλιτεχνικά την περίοδο της δικτατορίας και της έκρηξης των ελευθεριών που ακολούθησε. Η έκθεση αποτελεί συνέχεια των εκθέσεων που ξεκίνησαν το 2013 στην Πινακοθήκη Βογιατζόγλου, με σκοπό την παρουσίαση τμηματικά των έργων της Συλλογής. Οι ζωγράφοι που συμμετέχουν διανύουν τώρα την έκτη δεκαετία της ζωής τους, με έργο αναγνωρίσιμο και πλούσια παρουσία στην ελληνική εικαστική σκηνή. Ανάμεσά τους οι αξιόλογοι δημιουργοί Κυριάκος Μορταράκος και Τριαντάφυλλος Πατρασκίδης, η Κλεοπάτρα Δίγκα, ο Μιχάλης Μανουσάκης, ο Γιάννης Αδαμάκος, η Μαριγώ Κάσση, ο Στέφανος Δασκαλάκης, η Ειρήνη Ηλιοπούλου, ο Θανάσης Μακρής και πολλοί ακόμη σημαντικοί καλλιτέχνες. Ο Τριαντάφυλλος Πατρασκίδης, π. Πρύτανης της ΑΣΚΤ, σε κείμενό του για τον κατάλογο της έκθεσης αναφέρει: « Οι καλλιτέχνες της δεκαετίας 1945-1955, εισέπνευσαν όλες τις ζυμώσεις, πολιτικές και πολιτιστικές, ελευθερώθηκαν από δυσκαμψίες προηγούμενων νοοτροπιών, και δημιούργησαν ένα άνοιγμα στις τέχνες και δη στα εικαστικά χωρίς προκαταλήψεις σε χώρους και σε υλικά, χωρίς δεσμεύσεις σε φόρμες και –ισμούς και έτσι έχουμε μια παραγωγή μεγάλη με ποικίλες μορφές, με έργα σημαντικά από αξιόλογους καλλιτέχνες με άποψη και δική τους προσωπική γραφή».

Εγκαίνια: Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου, 2016 στις 20.00
Διάρκεια έκθεσης: 07.11.16 – 28.01.17
Ώρες λειτουργίας: Πεμ.–Παρ. 11.00–19.00,   Σαβ. 11.00-15.00
Ξεναγήσεις: Σάββατο 12/11, 19/11, 26/11, 3/12, 10/12 στις 12.30

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.