Thursday, 8 September 2016

Εικαστικό αφιέρωμα στον William Shakespeare

Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου - Με αφορμή τη συμπλήρωση, φέτος, τετρακοσίων χρόνων από το θάνατο ενός από τους μεγαλύτερους δραματουργούς όλων των εποχών, του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, η αίθουσα τέχνης ena παρουσιάζει, από 15/9 μέχρι 22/10/2016, την ομαδική έκθεση με τίτλο «Αφιέρωμα στον William Shakespeare” και υπότιτλο τη γνωστή φράση του «Ο σκοπός της Τέχνης είναι να δώσει στη ζωή σχήμα». Τριάντα (30) Έλληνες εικαστικοί εργάστηκαν πάνω στο θέμα για να αποτίσουν έναν ελάχιστο φόρο τιμής σε μια προσωπικότητα η οποία, παρόλο που έζησε και δημιούργησε πριν από τέσσερις ολόκληρους αιώνες, σε μια εποχή που σήμερα άστοχα αποκαλείται «οπισθοδρομική» και «σκοτεινή», κατόρθωσε με την ιδιοφυία του, την απαράμιλλη ευρύτητα πνεύματος και καλλιτεχνική του ευαισθησία να υπερβεί το χρόνο, το χώρο, τις πολιτικές και κοινωνικές συμβάσεις. Έτσι, μέσα από πρωτογενείς εικαστικές δημιουργίες, που αντλούν την έμπνευσή τους από έργα του μεγάλου βάρδου, καταγράφονται εικαστικά, με μοναδικό και πρωτότυπο τρόπο, τα στιγμιότυπα μιας πνευματικής συνεύρεσης που κατόρθωσε να υπερκεράσει χρονικά, γεωγραφικά και πολιτιστικά εμπόδια. Συμμετέχουν: Δημήτρης Αναστασίου, Σύλβια Αντωνιάδη, Εύα Αποστολάτου, Ερμιόνη Αρνίδου, Αγγέλικα Βαξεβανίδου, Ειρήνη Βογιατζή, Λεωνίδας Γκέλος, Χριστίνα Γκόλνα, Μαρία Διακοδημητρίου, Ειρήνη Ηλιοπούλου, Σταμάτης Θεοχάρης, Γιώργος Καρακάσογλου, Λήδα Κοντογιαννοπούλου, Γεωργία Κοκκίνη, Νίκος Κόνιαρης, Σοφία Κυριακού, Αλεξάνδρα Μαράτη, Χρήστος Μπαϊκούσης, Λίλα Μπελιβανάκη, Γεύσω Παπαδάκη, Βιβή Παπαδημητρίου, Κατερίνα Πέτρουλα, Αχιλλέας Πιστώνης, Θανάσης Ραχούτης, Γιώργος Σαλταφέρος, Νίκος Σίσκος, Κατερίνα Χαδουλού, Αθηνά Χατζή, Βιργινία Φιλιππούση, Georgia Fambris.

Περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ